หลีฮองเฮาเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะปรายตามองร่างบางที่นั่งอยู่ปลายเตียงใบหน้าของพระสนมจั๋วแดงเรื่อทันทีที่สบสายตานั้น

“เช่นนี้นี่เองพวกเจ้าออกไปกันให้หมด”นางกำนัลทั้งหลายต่างรีบน้อมกายถอยออกจากห้องเหลือเพียงหลีฮองเฮากับพระสนมจั๋ว

“จั๋วกุ้ยเหรินเจ้ารู้ความผิดตัวเองหรือไม่!”
ฮองเฮาตรงมาที่สนมจั๋วพร้อมกระชากผ้าคาดเอว

“องค์ชายเป็นอย่างไรบ้าง”ฮองเฮาหันไปถามหาองค์ชายจากนางกำนัล

“องค์ชายทรงเสวยแต่น้ำนมของพระสนมเท่านั้นแต่น้ำนมของพระสนมไหลน้อยทำให้องค์ชายเสวยไม่อิ่มเพคะ”

“งั้นหรือแล้วต้องแก้อย่างไร

นางกำนัลนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

“ได้ยินว่าหากมีผู้ช่วยกระตุ้นที่พระถันเป็นประจำ น้ำนมจะไหลสะดวกมากขึ้นเพคะ”

“ตามกฎมณเฑียรบาลสนมที่ขั้นต่ำกว่าผินไม่สามารถมีเลี้ยงองค์ชายได้และหลังจากที่ข้ารับองค์ชายไปเลี้ยงองค์ชายก็จะเป็นบุตรของข้า“

“เป็นรัชทายาทโดยชอบธรรม”

แต่ตามฐานะแล้วสนมยศต่ำอย่างเขาก็ไม่มีสิทธิ์จะเลี้ยงดูองค์ชายและตั้งแต่ตั้งครรภ์ฮองเต้ก็ไม่เคยเสร็จมาเยี่ยมไม่เป็นที่โปรดปราน

ฮองเต้โปรดปรานเพียงเหวินกุ้ยเฟยพระนางทีโอรสและพระธิดาให้ฮองเต้หลายคนนั่นที่ให้ตำแหน่งฮองเฮาสั่นคลอน

ฮองเฮาที่ไร้บุตรย่อมต้องการลูกจากสนมที่ต่ำต้อยไม่มีชาติตระกูลหนุนหลัง

วันนี้ฮองเฮาทรงเสด็จมาเยี่ยมพระสนมจั๋วที่พึ่งให้ประสูติองค์ชาย

“ขอพระทัยฮองเฮาที่ทรงเสร็จมาเยี่ยมหม่อมฉันกับลูก”จั๋วกุ้ยเหรินย่อกลายถวายพระพร

“ไม่ต้องมากพิธี”ฮองเฮาเสร็จประทับบนที่นั่งก็สั่งให้ทุกคนลุกขึ้น“ที่ข้ามาวันนี้เพราะจะมารับองค์ชายไปดูแลที่ตำหนักคุนหนิง”

“แต่องค์ชายเป็นลูกของหม่อมฉัน”เมื่อได้ยินว่าฮองเฮาจะมาพรากลูกจั๋วกุ้ยเหรินก็ใจเสีย

สนมยศต่ำกว่าผินไม่สามารถเลี้ยงพระโอรสเองได้หลีฮองเฮาจึงถือโอกาสแย่งองค์ชายน้อยไปจากสนมจั๋ว

วันเวลาผ่านไปองค์ชายโตขึ้นหน้าตายิ่งคล้ายคนเลี้ยงอย่างฮองเฮา

จัดปายยย