ชั้นรู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าจริงๆ แต่อีกความคิดนึงก็คิดว่ามันก็คงจะมี golden timing ของมัน ถึงจะรู้ก็เถอะแต่ก็อดน้อยใจตัวเองไม่ได้อยู่ดี

บางทีชั้นก็รู้สึกว่าชั้นเปนขยะเปียก เกาะแม่กิน ทั้งๆที่ชั้นก็ควรจะเริ่มมองหา task ใหม่ๆบ้าง หรือพอเห็นคนมีความพยายามมากๆ ชั้นก็รู้สึกว่า ชั้นทำอะไรอยู่ ที่ผ่านมามันดีพอแล้วรึยังน้าา หรืออาจจะยังรึเปล่า

ฉันแอบงงฉันพิมพ์เองทุกอย่าง แต่ฉันก็ยังทำมันไม่ค่อยได้อยู่ แต่ช่างมันเต้อะ ค่อยๆเรียนรู้แล้วโตไปกับมันละกันเนอะ

ตอนเสียใจก็ร้องไห้ออกมาอย่าเป็นธรรมชาติไม่ฝืนอะไรใดๆ แต่ที่ฝืนไว้มันอาจจะเป็นเพราะว่าการถูกสอนมาว่าต้องเข้มแข็งรึเปล่า แต่การเข้มแข็งก็แปลว่าร้องไห้ได้นิ การที่แตกสลายไปแล้วกลับคืนมาได้ในเวอร์ชันที่ดีกว่าเดิมมันก็คือเข้มแข็งรึเปล่า ถ้าวันไหนรู้สึกว่าแตกสลายลองร้องไห้ดูก่อนนะ ณ เวลานั้นที่เป็นของเรา ใช้มันให้คุ้ม