(อึ๋ย ตุวเหม็นมั้ยคะเนี่ย)

สดับ รับ เขียน เรียน อ่าน

สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป

— 「 與義 」

#SKZ_Shokuharai
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]

รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว

เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก

+

#SKZ_Shokuharai
[ โรลเปิด/แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]

สิ้นเสียงของประธานกล่าวจบปิดงานปฐมนิเทศลง ชายหนุ่มผมสีแดงสดยังคงยืนอยู่ที่เดิมราวกับกำลังจบคิดอะไรบางอย่าง ร่างกายของเขานิ่งเกร็งอย่างน่าประหลาด

‘ เสียงในหัวไม่ยอมหยุดเลย… ‘

เหงื่อของเขาตกเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินจนพลั้งเผลอชนใครบางคนไป? เขาก้มขอโทษก่อนจะเปิดหน้ากากออกมาหาคุณ

( + มาแจมได้นะคะ ! )

{ปักหมุด}

" อา— แค่นั้นก็พอแล้ว "

高巻 画鋲 | ทาคามากิ งะเบียว
ปี 1 | 178 / 60
——— .

Co / role / Dm👌🏻
; Doc : bio

#SKZ_Commu

#SKZ_Commu

『 砂糖 塞壬 』
อาจารย์สอนณิตศาสตร์และวิชางานช่าง

"ถ้ามีตรงไหนไม่เข้าใจ ได้โปรดถามมาได้เลยค่ะ"

"แล้วเราจะหาแนวทางการแก้ปัญหาไปพร้อมกัน"
▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁
∑ Co | role | talk | เวิ่น DM 24/7
∑ Doc - in bio

📌ปักหมุด #SKZ_Commu

𓈒🐾☁️.ᐟ.ᐟ​​​ 🐈‍⬛ 𖦹

|| 髙橋 姪 ㅇ ทากาฮาชิ เม ㅇ 1 年 ||

Doc : bio
role/Co : DM 24/7 >ᴗoಣ

#SKZ_Shokuharai [โรลเปิด | แยกรูท]
เวลาช่วงเย็นหลังเลิกเรียน | แถว ๆ ป่าใหญ่ไม่ลึกมาก

" เน่ㅡ เธอคนนั้นหน่ะ "

ถึงสถานการณ์จะดูหน้าอาย แต่ถ้าลำบากก็ต้องขอความช่วยเหลือสินะ !

" ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อยสิ "

( ผปค.อยากเทสคาร์ค่ะ ฟื้ดๆ แวะมาแจมได้นะง้าบ <3 )

#SKZ_Shokuharai

[ Story ]

ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน

–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ

「ทำไมล่ะ—」

เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…

+

( ปัดฝุ่นแอคด้วยการลงบอมที่ลงไปแล้วในดีซี มีอีก10กว่าก้อนในกระเป๋า💔 )

#SKZ_Commu

" ได้ยินแล้วล่ะ ท่วงทำนองของเธอ "

" เป็นเพลงที่เพราะมากเลยนะ "

━━━━●───── 00:00 ⇆ㅤ◁ㅤ❚❚ㅤ▷ㅤ↻

奏川 真宏 | Kanekawa Mahiro | Y2-B
Doc : bit.ly/4qgMxTE

#Shokuzai_shokuharai

ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ

"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"

ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา

(+)

ช่วงสายของวัน | โรลเปิด

ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย

'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'

เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ

"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"

(+)

#SKZ_shokuharai

โรลปิด | @shuhei-skz.bsky.social
ณ ลานต้นซากุระ

หลังงานปฐมนิเทศได้จบลง ซักพักใหญ่หญิงสาวคนหนึ่งก็ได้ออกมานั่งกอดเข่าใต้ต้นซากุระอยู่คนเดียว พร้อมกับหน้ากากที่วางไว้บนพื้นหญ้าข้าง ๆ ตอนนี้ดูเหม่อลอยสุดๆ ได้แต่เพียงทวนคำถามนับไม่ถ้วนในหัว

#SKZ_Commu

" โอ๊ะโอ... ระวังตัวหน่อยนะครับ "

" แถวนี้ไม่เหมาะสำหรับคนส҈̙̪̝̗̑̊ว҈͓̥͖͗͒ย҈͇̱̬̂̏̉ห̸̘̘͍͓̀̒ร̸̝̥̥͉͐̆̋̏͐ื̵̫̯͖̎̓̀อ̴̮̣̰͚̂͂̃͑̊ͅห̷͙̥̝̰̔̎͗̏ล̴̷่̩̯̬̩͇̟̥͒̋͌̆́̾̏́อ̸̤͖͋̿̚... "

" มาเดินสะดุดล้มแถวนี้หรอกนะครับ "

•─────────────────────•

水無瀬 和也 𝐌𝐢𝐧𝐚𝐬𝐞 𝐊𝐚𝐳𝐮𝐲𝐚
𝐘.𝟑 𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬 𝐁 | 𝟏𝟖𝟒/𝟔𝟗

𝐃𝐨𝐜 : shorturl.at/AAGcy
( 𝗙𝗲𝗲𝗹 𝗳𝗿𝗲𝗲 𝘁𝗼 𝗮𝘀𝗸 𝗮𝗻𝘆𝘁𝗵𝗶𝗻𝗴𝘀 ! )

𝐂𝐌𝐒 - 𝐏𝐈𝐍𝐊𝐎𝐑𝐂𝐀𝐒

#SKZ_Shokuharai | เนื้อเรื่อง

ความมืด ตามด้วยความว่างเปล่า และผู้คน
เสียงฝีเท้าเคลื่อนไหว สับสน และหยุดนิ่ง

ใครกันจะให้คำตอบได้ ไม่ใช่คนข้างๆ ไม่ใช่แม้แต่ตัวเอง หรือจะเป็นหน้ากากจิ้งจอก หยิบมันขึ้นมา และสวมไว้บนหน้า

และแล้ว ความมืดอีกครั้ง

(๑/๕)

( #SKZ_ครั้งหนึ่งของชีวิต

❤︎ = สนใจโค
↻ = ช่วยแฝดหาเพื่อน

แวะมาแปะใบโคค่ะ ระบบโคหนึ่งได้ถึงสองแกมบังคับ

doc :https://docs.google.com/document/d/1qopzZefDOREJU2N6LgpuYnOZ6HlmTeg83PSSdF6E-AU/edit?usp=drivesdk )

(ลงเก็บเซย์ยาโกะจังค่ะ)

#skz_commu 🔴

∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘

"ลำนำรุเธียรขอคุณ.. อยู่ที่ไหนหรอ.."

"นั่น..คือสีแดงที่เสียงดัง แต่สุภาพ.."

∘₊✧─────✧❅₊∘❈∘₊❅✧─────✧₊∘

紅粱 • 灰坂 | Kurenya Haizaka
Y.2 | 17Y | 160cm.

Doc : bio
Talk /Role/etc | DM 24/7!

[ #SKZ_Commu ] 📌

付き影 梨央
ซึคิคาเงะ ริโอะ
🪭 _________________ 🎐

3 年 | 159 cm / 50 kg

“ เพราะสนใจถึงต้องการทำความรู้จัก “

” เพราะทุกการกระทำจะสื่อถึงความต้องการ “

( Act 4.2.2026 )

#SKZ_Shokuharai - โรลเปิด | แยกรูท

ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ

“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”

“ ชื่ออะไรหรอคะ ”

“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”

สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้

“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”

“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”

#SKZ_Shokuharai

หยุดนะ
หยุดสักที
ขอร้องล่ะ

เสียงวิงวอนสั่นเครือดังขึ้นในใจ

มือเรียวจิกแน่นลงบนปอยผมข้างใบหู
ความเจ็บแปลบแล่นวาบไปทั่วทั้งร่าง
ราวกับต้องการย้ำเตือนตัวเองว่า

'สิ่งนี้มันคือความจริง'

ไม่ใช่เพียงแค่ฝันร้ายที่เกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกอันบิดเบี้ยวของเธอ

'ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษด้วยน?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ะคะ ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโ?̵͆͋̓̒͒?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̶̛͈̖̜͍̟̖͐́͋̓̓̏͆̈̃̓̽͑̈̈́̒̀͑̔̌͘̚̚͝?̷̛̂̎̓̈͌̐̀̋͆̕͠ทษค่ะ ปล่?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อยฉันไปเถ?̵͉̱̜̍?̷̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̚อะค่ะ ข?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อโทษจริงๆนะคะ'

〖 คืนพิพากษาโลหิต คืนที่ 1 〗
#SKZ_HigetsuDay1

หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่

คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป

[1]

#SKZ_shokuharai #โรลเปิด
หลังพิธีประถมนิเทศ(0/2)
เสียงเหล่านั้นเสียงกระซิบมากมายที่ดังก้องในโสตประสาทแล่นไปมาดุจคลื่นสัญญาณของโทรทัศน์เก่าๆ ที่ดังพร้อมหน้าจอซ่าซ่า

'เธอไม่ควรได้รับโอกาสนี้ด้วยซ้ำ'

เสียงที่แล่นเด่นชัดจนทำให้ใบหน้าสวยซีดลงครู่หนึ่งก่อนที่ดวงกมลจะเริ่มหันมองบรรยากาศโดยรอบและเฝ้ายลผู้คนโดยไม่เข้าใจซึ่งเหตุผลด้วยซ้ำ

(ลองแวะมาเปิดโรลพร้อมเช็คการมองเห็นค่ะ)