“ แหะ “

หัวเราะแก้เก้อพลางใช้สายตาสำรวจรอบ ๆ

” อื้ม อื้ม สวยมาก ! อาสึสะจังมานานหรือยัง ! ? ฉันพึ่งมาเมื่อกี้ล่ะ “

” เมื่อกี้หมวกบินมาเหมือนยูเอฟโอเลยล่ะ ฮะฮะ “

ว่าพลางย่อตัวลงมาดูดอกไม้รอบตัว

“ น้องแมว ! แค่ก รอก่อน ”

มิสึฮะวิ่งตามแมวตัวนั้นมา หลังจากที่พยายามเข้าใกล้แล้วแมวตัวนั้นก็วิ่งหนีไป วิ่งเหนื่อยจนหอบแล้วสำลักน้ำลายเลยทีเดียว

“ หือ สวัสดี ! ! เจ้าของน้องแมวนี่เอง คือฉันวิ่งตามน้องมาล่ะ ~ “ พูดเองเออเอง

” น้องแมวชื่ออะไรหรอ กี่ขวบแล้วน่ะ ? ! “

“ หือ ? รู้ชื่อฉันด้วยหรอ “

ว่าพลางส่งหมวกใบนั้นคืนให้ ก่อนจะเว้นจังหวะครุ่นคิดในใจวิสองวิ

ถ้าจำไม่ผิด คน ๆ นี้ ที่โรงเรียน ชื่อ อาสึ … อืมมม

“ อะสึชิซัง ! — ใช่ไหมน้า .. ”

“ เป็นเพราะใส่ชุดไปรเวทแล้วน่ารักจนฉันจำไม่ได้แน่เลย ” แถ

มิสึฮะที่เดินอยู่ดี ๆ ก็พบว่าสิ่งประหลาดคล้าย UFO ลอยผ่านหน้า ตะปบทันใด

“ ! หมวกนี่นา แต่บินมาจากไหนนะ .. ”

หันซ้ายขวามาสบตาคุณพอดิบพอดี ยิ้มร่าทักทายพร้อมหมวกใบนั้นในมือ

“ คุณคนสวย ใช่หมวกของเธอหรือเปล่า ! ? ”

( แวะมาปักปักนะคะ ! )