ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว กินข้าวกินอะไรเยอะกว่าเดิมแต่ไม่รู้น้ำหนักจะกลับมาเท่าเดิมเมื่อไหร่

เคลียไปได้หลายเรื่องแต่แผลใจมันยังอยู่ ทั้งเรื่องครอบครัว ทั้งเรื่องเข้าใจผิด ทั้งเรื่องคนสนิท เมื่อเช้าก็ยังร้องไห้อยู่ พรุ่งนี้ก็ไม่รู้จะเป็นอีกมั้ย ตราบใดที่ยังไม่หายดีแล้วโดนสมองตัวเองย้ำซ้ำ ๆ อยู่แบบนี้ นี่ก็ไม่รู้จะกลับมาเป็นปกติ กลับมาทำงานทำอย่างอื่นได้เหมือนเดิมตอนไหน แต่คงทำได้สักวัน

ถามว่าวาดไม่ได้เลยเหรอก็ไม่ใช่ เส้นรัฟน่ะยังทำได้อยู่ แต่ที่ทำไม่ได้เลยคือลงรายละเอียด โฟกัสกับตรงนั้นไม่ได้เลยทั้งที่เป็นคนชอบเก็บดีเทล ทุกอย่างมันพังจริง ๆ แล้วนี่ก็ไม่อยากส่งงานที่ไม่ได้มาตราฐานให้ลูกค้า เลยขอเลื่อนมาเรื่อย ๆ แง