“โห ขนาดนั้นเลย?”
ไม่ได้หวั่นไหวหรือตกใจเมื่อโดนเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงแบบนั้นเท่าไหร่ กลับกันเธอเองก็ยกมือขึ้นมาบนโต๊ะ วางเท้าคาง ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วต่อคำกับเขาด้วย
“โห ขนาดนั้นเลย?”
ไม่ได้หวั่นไหวหรือตกใจเมื่อโดนเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงแบบนั้นเท่าไหร่ กลับกันเธอเองก็ยกมือขึ้นมาบนโต๊ะ วางเท้าคาง ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วต่อคำกับเขาด้วย
เธอมองหน้าอีกฝ่ายพลางหันไปมองด้านนอกร้านที่แดดแรงเสียยิ่งกว่าอะไรดี ออกไปมีหวังคงได้ละลายติดพื้นทรายแน่
พอเห็นเขาขยับยื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมอ้าปากรอเหมือนเด็กน้อยก็อดหมั่นเขี้ยวไม่ได้ นิ้วเรียวจึงป้ายครีมทึ่อดอยู่ที่ขอบจานป้ายลงไปบนจมูกของเขาซักที
“อยากได้อะไรคะ?”
ไม่วายแกล้งพูดติดเล่นไปด้วย
เธอมองหน้าอีกฝ่ายพลางหันไปมองด้านนอกร้านที่แดดแรงเสียยิ่งกว่าอะไรดี ออกไปมีหวังคงได้ละลายติดพื้นทรายแน่
พอเห็นเขาขยับยื่นหน้าเข้ามาใกล้พร้อมอ้าปากรอเหมือนเด็กน้อยก็อดหมั่นเขี้ยวไม่ได้ นิ้วเรียวจึงป้ายครีมทึ่อดอยู่ที่ขอบจานป้ายลงไปบนจมูกของเขาซักที
“อยากได้อะไรคะ?”
ไม่วายแกล้งพูดติดเล่นไปด้วย
คนเป็นพี่แย้งพลางใช้มือกั้นจานเอาไว้เหมือนเด็กหวงของก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างน้อยยังเป็นคนทำให้เขาเขินได้ เท่านี้เธอก็ภูมิใจไม่ใช่น้อย
"เสร็จแล้วเราจะไปไหนต่อกันดี?"
เธอถามพลางตักขนมตรงหน้าเข้าปากอีกคำ ไหนๆก็ออกมาด้วยกันทั้งที ยังไม่อยากรีบกลับนี่นา
คนเป็นพี่แย้งพลางใช้มือกั้นจานเอาไว้เหมือนเด็กหวงของก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างน้อยยังเป็นคนทำให้เขาเขินได้ เท่านี้เธอก็ภูมิใจไม่ใช่น้อย
"เสร็จแล้วเราจะไปไหนต่อกันดี?"
เธอถามพลางตักขนมตรงหน้าเข้าปากอีกคำ ไหนๆก็ออกมาด้วยกันทั้งที ยังไม่อยากรีบกลับนี่นา