“ได้เลย เรามาเป็นเพื่อนกันนะคะ”
เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เด็กสาวตรงหน้าช่างน่ารักน่าเอ็นดู

“ที่ผ่านมาคงเหนื่อยมากเลย เรียนเป็นยังไงบ้างจ้ะ”

“ยินดีจ้ะ”

พูดพลางยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูเด็กตรงหน้า ในใจคิดว่าช่างน่ารักเหลือเกิน มากิเรอานี่ดีจริงๆเลยนะ…

“เรามีผมสีแดงเหมือนกันเลย ดีจัง เหมือนมีเพื่อนเพิ่มเลยเนอะ” ☺️✨

🩸"เป็นผมเปียที่งดงามมากเลย เทเรซิก้า"
🪶 "ฮึ... ถักเปียน่ะ เรื่องง่ายๆ สำหรับเราอยู่แล้ว"
🩸"ฮุฮุ ขอบคุณมากนะ"

ตัวละครที่จะเป็นหัวหน้าชั้นปีจะได้สวม 📓ผ้าคาดสีดำ แทนผ้าคาดสีส้ม แปลว่าต้องมีการแก้สีในภาพตัวละคร ซึ่งอาจจะไม่สะดวกสำหรับทุกคน

และคนที่ได้รับเลือกจะได้รับหน้าที่ให้ช่วยรีทวิตอีเวนท์ต่างๆ ที่ต้องการความกระตือรือล้นของผู้เล่นจริง

อย่าลืมอ่าน Doc ก่อนตัดสินใจ🙌

"ดื่มเลยๆ"

ริโอน่าพูดแล้วก็รินใส่แก้วให้ตัวเอง โชคดีที่มีคนมาช่วยดื่ม ดังนั้นนมที่ได้มาเลยหมด แบบนี้ก็ไม่ต้องกังวลเลยว่ามันจะบูดหรอเปล่า...

เธอมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มจางๆ อย่างอบอุ่น

"ชื่ออะไรเหรอ? ทางนี้ชื่อริโอน่านะ"

(น้องน่ารักมาก ขอบคุณสำหรับรูทเช่นกันนะคะ!)

"ได้สิคะ"
เธอตอบพร้อมยิ้มสดใส พอมานึกดูแล้วมากิเรอาที่อบอุ่นขึ้นมาหน่อยก็คงจะดี... ฤดูใบไม้ผลิคงน่าตื่นตาตื่นใจอย่างแน่นอน

"ไว้วันไหนอากาศดีมาเดินเล่นด้วยกันน่าจะสนุกแน่เลยค่ะ"
เพราะคงมีอะไรให้ดู มีอะไรให้ทำ มีอะไรให้พูดถึงมากมายแน่เลย

"อือฮึ"

พูดแล้วพยักหน้าด้วย ก่อนจะกวักมือเรียกมาใกล้ๆ
ริโอน่าหยิบแก้วมาอีกใบ หันหน้าไปเป็นการถามอีกครั้งว่าเอามั้ย

ถ้าเอาก็จะเทนมใส่แก้ว แล้วให้คุณก่อนเลยละ

(สาธุ99ค่ะ ขอให้ความมุ่งมั่นถักให้พอรุ่นตัวเอง อห.คนเยอะมาก กรี๊ด)

"กินให้อิ่ม พักผ่อนให้ดี จะได้หายไวๆนะ"

ริโอน่าเอ่ยยิ้มๆ แล้วค่อยๆหมุนตัวไปทางที่เธอควรจะไป
แต่ก็ไม่วายหันกลับมาโบกมือลาสตอร์ว

"ไว้เจอกันใหม่นะ"

ริโอน่ายืนดูเงียบๆ พลางพูดในใจว่าจริงๆคนตรงหน้าก็เป็นคนใจดีนะ

“ยังไงอยู่ที่นี่ก็ต้องช่วยๆกันนั้นแหละน้า…”

เพราะชุมชนมีกันเท่านี้ ก็คงต้องอยู่ด้วยกัน ช่วยเหลือกันนั้นแหละ

“คุณพี่ชายนี่ใจดีกว่าที่แสดงออกเยอะเลยนะรู้มั้ย”

“ไม่มีอะไรง่ายหรอก เหมือนอืม…ถ้าไม่หัดบวกเลขก็จะบวกไม่เป็นนั่นแหละ”

พอเปรียบเทียบแบบนี้แล้วเข้าใจมั้ยนะ
ไม่ก็ค่อยหาอย่างอื่นอธิบายแล้วกัน

“ลองให้ฉันไปผ่าฟืน ฉันก็คงผ่าครึ่งไม่ได้ในวันแรกๆหรอก”
เรื่องใช้แรงงานนี่ไม่ไหวเลยละ

“ไม่มีอะไรแล้วละค่ะ”

ริโอน่าตอบคุณก่อนจะยิ้มบางๆ เหมือนว่าจะไม่ใส่ใจประโยคที่ดูเหมือนข้ออ้างนั่นเสียเท่าไร

“เดินทางปลอดภัยนะคะรุ่นพี่”