"ฉันก็ทำตามสูตรของแม่ตลอดนะ~?"

คนที่ถูกสวนไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดของแฝดแม้แต่นิด ซ้ำยังกอดแขนไว้แน่นกว่าเดิมแล้วเริ่มพาเดินไปทางครัว

"เอ้า ไปกันเถอะฟรีเซีย♪"

@mgr-freesia.bsky.social

"ไม่หรอก~ ฉันอยากทำนะ ติดแค่ที่บ้านไม่ยอมให้ฉันเข้าครัวเลยน่ะ ทำไมก็ไม่รู้"

เธอแสร้งถอนหายใจและเอามือจิ้มแก้มคนที่หน้าเหมือนตนข้างๆ

‪@mgr-liam.bsky.social‬

"อุ้ย น่าสนใจนี่นา ฉันอยากทำนะ เนอะ เลียม?"

หญิงสาวเอ่ยด้วยท่าทีกระตือรือร้น โชคดีที่แอปเปิ้ลของทั้งสองคนหมดไปแล้ว เธอจึงดึงไม้ในมือของเลียมออกมาแล้วทิ้งลงที่ทิ้งพวกขยะไป ก่อนที่จะเดินกลับมากอดแขนเลียมไว้ไม่ให้หนีได้พร้อมรอยยิ้มพราว

‪@mgr-liam.bsky.social‬

"หืม? อยู่ๆก็ชวนทำเหรอ"

ใบหน้าสวยของหญิงสาวเอียงคอเล็กน้อยอย่างสงสัยแต่ยังคงประดับรอยยิ้ม

"ตอนนี้หรือหมายถึงตอนหน้าหนาวงั้นเหรอ?

"ใจร้าย ฉันเปล่านะ แค่พูดออกมาลอยๆเอง"

เลอาหัวเราะ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยแก้ตัวอะไรเพิ่มเติมกับฟรีเซีย ก่อนที่จะเปลี่ยนเรื่อง เช่นว่า...

"แล้วนี่ทำไมถึงไม่กินล่ะ?" เธอมองแอลเปิ้ลที่ยังอยู่ครบถ้วนสมบูรณ์ในมืออีกคน "มันอร่อยนะ ลองกินดูสิ"

@mgr-liam.bsky.social

@mgr-liam.bsky.social‬

แหม อย่างว่า ฤดูหนาวมันกินไปแล้วเกินครึ่งนี่นะ(?)

"ตอนแรกคิดว่าจะแข็ง แต่มันบางกว่าที่คิดเลยกรอบแล้วก็ไม่หวานไปด้วย ฉันชอบนะ"

เลอากล่าวพร้อมรอยยิ้มก่อนจะกัดลงไปอีกคำ เป็นนัยๆว่ามันอร่อยล่ะ

"อุ้ย จะรอนะฟรีเซีย ฉันอยากกินของอร่อยๆล่ะ ไม่ก็เครื่องประดับน่ารักๆก็ดีนะ~"

ก่อนที่เธอจะพูดออกมาราวกับขอของขวัญล่วงหน้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ดูขี้แกล้งอย่างน่าประหลาด

เมื่ออีกฝ่ายออกปากว่ากินแล้วบวกกับกลิ่นหอมหวานที่ลอยมา ทำให้เลอาตัดสินใจกัดเข้าไปเป็นคำเล็กๆหนึ่งคำ ก่อนที่ร่างเล็กจะโคลงศีรษะเล็กน้อย ไม่ใช่ด้วยความสงสัย แต่เป็นเพราะรสหวานของตัวเคลือบและรสของแอปเปิ้ลเข้ากันจนทำให้อดขยับตัวไปมาด้วยความอร่อยไม่ได้

"ฉันกับเลียมเกิดช่วงฤดูหนาวจ้ะ ส่วนฟรีเซียก็คงจะเกิดช่วงนี้ใช่มั้ยนะ"

"แบบนี้นี่เอง"

เลอาไม่ได้ถามซักไซ้เพิ่มเติม เธอมองแอปเอิ้ลในมือครู่หนึ่งก่อนจะใช้ปลายนิ้วเคาะมันเบาๆคล้ายกำลังประมวลว่าที่เคลือบอยู่นี้มันเหนียวหรือว่ามันกรอบกันนะ

"อุ้ย จะว่าไป ฟรีเซียได้กินเองรึยังเนี่ย จะกินก่อนมั้ย?"

เธอว่าแบบนั้นก่อนที่จะหันไปทางน้องชายฝาแฝดที่อยู่ด้านหลังให้มาโดนกดดัน(??)ข้างหน้าข้างๆเธฮ

(ขออัญเชิญแฝดที่งอกแอคแยกไว้ ได้เลยคุยกับตัวเองแล้วค่ )

‪@mgr-liam.bsky.social‬

"เห งั้นไม่เกรงใจล่ะนะ"

เลอากล่าวพร้อมกับหัวเราะสั้นๆเสียงใส ก่อนที่เธอจะเลือกหยิบมาไม้หนึ่ง

"อ๊ะ นี่มัน... หนักเหมือนกันนี่นา"

เพราะไม้มันเล็กกว่าแอปเปิ้ลเยอะรึเปล่านะ พอถือตรงปลายเลยโงนเงนพอตัวเลย

หญิงสาวคิดในใจขณะเลื่อนมือขึ้นให้จับตรงกลางไม้ก่อนที่จะมองอย่างใคร่รู้

"กลิ่นหวานดีจังเลย"

(มารับของหรูค่ะ!)

เมื่อหญิงสาวได้ยินเสียงพูดที่จำได้ว่าเป็นของเพื่อนใหม่ก็กระตุกแขนเสื้อน้องชายของตนแล้วเดินมาตามเสีย

"สวัสดีจ้ะ ฟรีเซีย"

หญิงสาวภายใต้ผมปรกหน้าสีลาเวนเดอร์เอ่ยพร้อมโบกมือเล็กน้อย

"ได้ยินเสียงเลยเดินมาน่ะ... อะไรเหรอ เจ้านี่?"

(ถ้าเจอที่โรงเรียนก็คือพาไปห้องพยาบาล ฮือๆๆ)

(?! ใครทำฟรีเซีย😭😭😭)