(ไม่มีหรอกค่ะ น่ารัก สดใส มั่นใจ 100% ( ⁎ᵕᴗᵕ⁎ )❤︎*.ﾟ /ถกแขนเสื้ออย่างช้าๆ..(....))

(พี่5555555555555555555555555555 😭 อย่ากลัวน้อง ตัวจริงน่ารักขนาดนี้เชียวนะ!?/ตาแป๋ว)

(ส สมแล้ว แข็งแกร่ง เก่งกาจ สุดยอด พวกเราจะต้องเป็นตลกคาเฟ่ที่แข็งแกร่งที่สุดในมากิเรอาให้ได้เลย!!)

งับขนมปังคำสุดท้ายแล้วกลืนอย่างรวดเร็ว

"นั่นสิน้า ถ้ามีเวทมนตร์ที่ช่วยให้สบายตัว อุ่นสบาย แล้วก็นอนหลับได้สนิทก็คงดีพอๆ กับเวทที่ใช้รักษาเลย"

พริ้มตาหลับ นึกถึงภาพฝัน

"พี่ริโอน่าล่ะ? อยากเรียนเวทมนตร์แบบไหนเหรอ?"

(หึหึฮ่าฮ่าฮา!!! ไม่รอดแน่ พี่ทาเลียส กล้ามแห่งความยุติธรรมจะลงโทษพี่เอง อิ้ชชช 😈🫵💪)

(ขอบคุณค่า555555555 น้องมีความฝัน จะกล้ามโตดั่งอาจานมัดร้อกค่ะ /ขรึม/เบ่ง)

(ลุซจังจะเป็นคนชงคนส่งหรือคนตบดีล่ะ)

"เอ๊ะ?"

กัดขนมปังอยู่ก็ชะงัก โดนลูบหลังเหมือนกับปลอบงงๆ แต่ก็ช้อนตามองพี่สาวตาแป๋ว

กลืนขนมปังแล้วพูดรัวๆ
"อืมมม~ ใช่แล้วล่ะ! อยู่ในบ้านของชายที่หน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวเหมือนปีศาจร้าย แถมยังโดนกลั่นแกล้งรังแกไม่เว้นแม้แต่ละวัน!"
"ที่หนีออกมา กลับบ้านก็เจอที่หมู่บ้านติดโรคร้ายเต็มไปหมด นั่นต้องเป็นคำสาปแน่ๆ! ถ้ามีเวทมนตร์รักษาทุกคนได้ก็คงจะดี~"

น้ำเสียงไม่ค่อยสลด เหมือนบ่นมากกว่า..

"งี้นี่เอง งี้นี่เอง"
"ที่นี่มีที่ให้นอนอุ่นๆ แถมอาหารฟรีด้วยนี่นะ!"

พยักหน้า

"หึหึหึ! งั้นก็อาจจะผวาจนนอนตอนกลางคืนไม่หลับก็ได้นะ!"

ถึงความจริงแล้วจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรก็เถอะ-

"เข้าใจแล้ว พี่ริโอน่า" พยักหน้าหงึก

กำลังจะตักซุปเข้าปาก แต่ก็ชะงักไปเพราะคำถาม

"หึหึหึ... ถ้าฟังแล้ว อาจจะตกใจกลัวไปเลยก็ได้"
"ไม่อยากให้พี่ตกใจตอนกำลังกินซุปแสนอร่อยในช่วงเที่ยงแบบนี้หรอกนะ!"

ว่าแล้วก็ตักเข้าปากตาม หงั่ม

"อะ แล้วพี่ริโอน่าล่ะ? หรือว่าจะเป็นเหตุผลที่บอกใครไม่ได้!?"

เงยหน้ายิ้มให้ แล้วเดินไปนั่งใกล้ๆ

"ฮึฮึ้ แน่นอน!"

พอนั่งแล้วก็ยื่นหน้าไปใกล้ๆ สบตาปิ๊งๆ ✨✨

"ไอรีนค่ะ!"

เดินตามข้างหลัง ดุ้กดิ้กๆๆไปด้วย ถือถาดอาหาร ตามไปแล้วนั่งข้างๆด้วย

หันไปแล้ว

“ฮึฮึ้! ✨✨✨”

ไม่รู้ว่าต้องการอะไร แต่หน้าตาไม่มีเจตนาร้ายนะ(..)

(/พยายามวิ่งตาม /หอบ)