Mahkeme günü olması çok enterasan. Kör göze parmak gibi.

Bahsettiğim konu yandaşlık, taraflık, particilik vb. mevzuların ötesinde piyasa - yönetim - akademi üçgenin geldiği durumu anlatmak içindir.

Sac ayağı her zaman ayakta kalır, önemli olan üzerindekileri dengede tutmaktır.

Bu durum akademi özelinde kalmayıp, karar alıcı kurumların çoğuna tenezzül etmiş bulunuyor. Tarım Politikaları Kuruluna çiftçi almazsan, teorik kural ve yönetmelik üretmenin ötesine geçemezsin. Kültür Sanat adı altında kurulan ekibe de yine genç sanatçıları almassan, kültür sanat ölmeye mahkum olur.

Gelecek nesilleri parlatmak için kendisini gece gündüz geliştirmek için çalışan tüm akademisyenlere ise saygı duyuyor ve bu konudan bağımsız tutuyorum.

Yeterli uygulama bilgisi olmayan o akademisyenin öğrencileri kendi ayakları üzerinden durmaya çalıştığı zaman da ya olması gerekendende çok zorlanıp, işi piyasada öğreniyor ya da piyasada yapamayıp, örnek aldığı "akademisyen" gibi akademiye geri dönüyor.

Geçen gün bir konuşmasında da biz hiç aldanmadık aldatılmadık diyordu.

Bakalım bu sterillik kaç gün devam edecek