"แต่ยังไงก็ตาม, หนหน้าระมัดระวังในการเดินด้วยก็ดีนะครับ เดี๋ยวจะเกิดอันตรายอะไรขึ้นมาได้"

โดยเฉพาะหากเผลอไปเดินชนใครสักคนที่..ไม่ได้เป็นมิตรหรือใจเย็นคล้ายเขา, อะไรแบบนั้น

เพราะความเชื่อผู้คนที่มีต่อราชวงศ์
เขาจึงไม่ค่อยได้เห็นมุมมองการถูกรุมล้อมอย่างดารานักแสดงนัก

ครั้นยามถูกมองหน้าพร้อมคำชม...? เมลันทิออสก็ดูจะยังระบายยิ้มบนใบหน้าเช่นเก่า

"ได้ยินเช่นนั้นจากคนดังอย่างคุณนับเป็นเกียรติครับ"

เสียงหัวเราะผะแผ่วต่อท้ายเล็กน้อย

เมลันทิออสกระพริบตาปริบอยู่ครู่หนึ่ง
คล้ายกำลังประมวลสถานการณ์ตรงหน้ายามนี้

"โอ้.. งั้นหรือครับ"

เขาตอบรับกลับน้ำเสียงไม่ต่างจากเดิม
คนดัง?.. เช่นนั้นก็พอจะเข้าใจขึ้นมาได้

แต่ยามต้องหวนถึงประชาชนภายในจักรวรรดิที่จากมา
เขาก็ดูจะครุ่นคิดเกี่ยวกับอดีตสักพักหนึ่ง

ปลายนิ้วถูกยกแตะคางตนเองระหว่างนั้น

"คิดว่าไม่นะครับ..?"

+

สัมพันธไมตรีของคำว่ามิตรสหายนี่ผูกกันได้อย่างง่ายดายเช่นนี้เชียว?

"เอ.." เขามีท่าทีขบคิด "เรียกแบบนั้นก็ได้ครับ"

ชื่อเขาค่อนข้างจะยาวนี่นะ..?

"คุณเป็นศิลปินอะไรแบบนั้นงั้นเหรอครับ?"

ก่อนเขาจะลองสุ่มถามขึ้นมา

คำตอบที่ได้รับทำให้เมลันทิออสขยับวาดยิ้มตาปิดขึ้นมา แม้คิ้วจะขมวดเล็ก ๆ
พร้อมทั้งในใจที่กำลังมีความฉงนเพิ่มมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

"งั้นหรือครับ"

เขาตอบรับ แม้ในหัวจะมีสิ่งอื่นสวนทางอย่างสิ้นเชิง
..และเขาก็ไม่คิดว่าตัวเองจะทำอะไรกับมันนัก ที่หมายถึงแผ่นกระดาษในมือ

เขาจึงยังถือมันไว้เช่นเดิม
ก่อนจะพบว่าเมลันทิออสจะได้เอียงศีรษะเล็ก ๆ อีกหนกับประโยคถัดมา

+

ถึงกระนั้นเขาก็เบนสายตากลับมามองคู่สนทนา การตอบรับชื่อกลับไปอย่างไรก็เป็นมารยาทเริ่มต้น

"เมลันทิออส วี เฮสเพอรอส ปี 3 ครับ มาจากเฮสเทอรินัส"

เขาตอบกลับน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะเว้นช่วงจึงค่อยเอ่ยอีกครั้ง

"เอ.. แล้วไม่เอาคืนไปงั้นหรือครับ?"

เขาขยับยื่นกระดาษนั่นให้คนตรงหน้าอีกหน
ถึงจะยังไม่ค่อยเข้าใจการกระทำเมื่อครู่นักก็ตาม

หรืออาจเป็นการแนะนำตัวในแบบของเฟลอร์ดอเร่?

รางวัล?

เขาทวนในใจ แม้ใบหน้าจะยังคงรอยยิ้มไว้ทว่านัยน์ตากลับดูจะมีความฉงนปรากฎขึ้นมา
เมื่อกระดาษที่ควรถูกหยิบคืนกลับไป กลายเป็นที่ขีดเขียนเสียแทนทั้งที่มันยังอยู่ในมือเขา

เมลันทิออสหลุบสายตาลงมองตัวอักษรบนแผ่นนั่นบนมือครู่หนึ่ง ก่อนจะเอียงศีรษะเล็กน้อย

ก็.. เป็นอะไรที่...
ค่อนข้างจะน่าแปลกใจดีสำหรับเขา

+

(แวะมาแจมค่า🥺)

ส้นรองเท้าส่งเสียงคล้ายถูกลงน้ำหนักกับพื้นผิดจังหวะ เมื่อกายถูกชนจนตัวไม่มั่นคงไปชั่วครู่

เมลันทิออสเพียงแค่เบนใบหน้าหันมองอีกฝ่ายเล็กน้อย อย่างไรเขาก็หาใช่คนจะถือสากับเรื่องแบบนี้

เว้นแต่..

"คุณผู้ชาย"

เขาส่งเสียงทัก หลังก้มกายเก็บแผ่นกระดาษที่ร่วงหล่นมาถือไว้

"คุณน่าจะทำของตกไว้นะครับ"

เขาวาดรอยยิ้มละไมพลางยื่นกระดาษแผ่นนั้นส่งให้ด้วยท่าทางสงบนิ่ง

(ขอมาแจมด้วยนะคะ🥺)

ปลายนิ้วเลื่อนห่างจากไพ่ที่ตนเลือกออกมา ทว่าดวงตากลับยังจรดมองภาพคำทำนายที่ปรากฏ ครู่หนึ่งเขากระพริบตาและคล้ายจะเอียงศีรษะไปทางขวาเล็กน้อย

"หมายถึง— เร็วๆ นี้ผมจะมีปัญหาเข้ามางั้นหรือครับ?"

น้ำเสียงนุ่มนวลปะปนความฉงน แม้ใบหน้าจะประดับยิ้มที่เริ่มเก้กัง

อย่างไรเสียเขาดูจะไม่ได้รู้ความหมายไพ่นัก จึงดูจะหลุบสายตามองเครื่องรางอย่างให้ความสนใจเสียแทน