دو ساله که هر روز صبح واسه کبوترا رو لبه‌ی تراس بلغور گندم می‌ریزم و هنوز نفهمیدم از کجا متوجه میشن که پنج ثانیه‌ بعد از اینکه غذاشونو ریختم و رفتم تو، جمع میشن رو دیوار تراس

الان که اولین پستمو می‌ذارم اون بیرون بارونه و ابرا آهسته از آسمون روبروم عبور می‌کنن و صدای بچه‌‌ی همسایه میاد که برادرشو صدا میزنه تا بارونو تماشا کنه. کاش این لحظه‌ها رو میشد واقعی‌تر ثبت کرد.کاش این نسیم سرد رو می‌شد جیره بندی کرد