(โค/โรล/เวิ่น เดมๆๆๆ)
(แอคทีฟค่อนข้างช้า/ติดงาน)
_________________________
อาจจะคุยไม่ค่อยเก่งนะครับ..
________________________
“ ชีวิตคนเราก็เหมือนดอกไม้ ผลิดอกออกได้ก็ย่อมโรยรา
ระหว่างทางจะเติบโตอย่างไรมีเพียงแค่เราที่รู้ ”
“ แล้วหลังจากโรยรานั่นล่ะ…? ”
Doc : docs.google.com/document/d/1...
_____________________
#SKZ_Commu
ในขณะที่กำลังหลับอยู่ในห้องของตนก็สะดุ้งตื่นเพราะลักษณะที่นอนแปลกไป บรรยากาศที่มืดมีเพียงแสงจากพระจันทร์และท้องฟ้าสีแดงชาด
หันมองไปรอบๆก็พบเพียงค้อนจึงเหยียบขึ้นมาด้วยความสงสัย
ทว่ากลับได้ยินเสียงแปลกๆจากที่ไกลๆความหวาดกลัวเริ่มเพิ่มขึ้นจนต้องรีบซ่อนตัวจากบางสิ่ง..
ในขณะที่กำลังหลับอยู่ในห้องของตนก็สะดุ้งตื่นเพราะลักษณะที่นอนแปลกไป บรรยากาศที่มืดมีเพียงแสงจากพระจันทร์และท้องฟ้าสีแดงชาด
หันมองไปรอบๆก็พบเพียงค้อนจึงเหยียบขึ้นมาด้วยความสงสัย
ทว่ากลับได้ยินเสียงแปลกๆจากที่ไกลๆความหวาดกลัวเริ่มเพิ่มขึ้นจนต้องรีบซ่อนตัวจากบางสิ่ง..
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
ตั้งแต่มาที่นี่ก็มีเรื่องไม่เข้าใจเต็มไปหมด เด็กสาวที่ตอนนี้สภาพอิดโรยจากสิ่งที่เกิดขึ้น กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงเรียนอย่างไร้จุดหมาย
'ตอนนี้พอจะมีเวลาเหลืออยู่ งั้นไปสำรวจหน่อยดีกว่า'
เด็กสาวเดินสำรวจทางเดิน อาคารเรียน และจุดต่างๆ ในโรงเรียนไปเรื่อยๆ จนมาพบสวนที่ดูเงียบสงบ
"นั่นมัน น้องแมวนี่นา!"
(+)
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ (2)
เด็กชายได้เดินกลับมาที่ห้องหอพักของตนและได้เจอกับเด็กหนุ่มผมขาวที่เห็นในพิธีปฐมนิเทศ กำลังเปิดประตูเข้าห้องของตนเช่นกัน
“ เอ่อ.. สวัสดีครับ.. ” เด็กชายเอ่ยทักทาย
เด็กหนุ่มมองหาต้นทางของเสียงจนเจอ
“ ไง ”
(บอม 2คนใน 1วัน บ้าไปแล้ว)
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ (2)
เด็กชายได้เดินกลับมาที่ห้องหอพักของตนและได้เจอกับเด็กหนุ่มผมขาวที่เห็นในพิธีปฐมนิเทศ กำลังเปิดประตูเข้าห้องของตนเช่นกัน
“ เอ่อ.. สวัสดีครับ.. ” เด็กชายเอ่ยทักทาย
เด็กหนุ่มมองหาต้นทางของเสียงจนเจอ
“ ไง ”
(บอม 2คนใน 1วัน บ้าไปแล้ว)
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ(2)
- ปึก เสียงชนของคน2คนโดยไม่ได้ตั้งใจ เด็กชายเดินเหม่อลอยจนมาชนกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งเข้า
เธอดูสับสน ตื่นตระหนก ทั้งตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ ในมุมของเด็กชาย มองด้วยความเป็นห่วง แล้วเอ่ยถาม
“ ไหวหรือเปล่าครับ.. “
พร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้แก่เด็กหญิง..
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ(2)
- ปึก เสียงชนของคน2คนโดยไม่ได้ตั้งใจ เด็กชายเดินเหม่อลอยจนมาชนกับเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งเข้า
เธอดูสับสน ตื่นตระหนก ทั้งตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ ในมุมของเด็กชาย มองด้วยความเป็นห่วง แล้วเอ่ยถาม
“ ไหวหรือเปล่าครับ.. “
พร้อมยื่นผ้าเช็ดหน้าให้แก่เด็กหญิง..
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบยกขึ้นมาสวมตามคำสั่ง เปลือกตาปิดสนิทลง
กระทั่งลวดลายปรากฏขึ้นแต่งแต้มหน้ากากให้มีลวดลาย พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบจากทั่วสารทิศแทรกแซงเข้ามา จนโสตประสาทไม่อาจรับไหว
ไม่นานเสียงเหล่านั้น กลับกลายเป็นเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี ปรื้มปิติ แม้กระทั่งเสียงร้องไห้
“ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว”
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบยกขึ้นมาสวมตามคำสั่ง เปลือกตาปิดสนิทลง
กระทั่งลวดลายปรากฏขึ้นแต่งแต้มหน้ากากให้มีลวดลาย พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบจากทั่วสารทิศแทรกแซงเข้ามา จนโสตประสาทไม่อาจรับไหว
ไม่นานเสียงเหล่านั้น กลับกลายเป็นเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี ปรื้มปิติ แม้กระทั่งเสียงร้องไห้
“ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว”
⚠️ตัวอักษรลายตา
หลังสิ้นสุดเสียงคำสั่งเสียงที่หลากหลายก้องกังวานขึ้น บางเสียงเล็กแหลมจนแทบทนไม่ไหว เสียงนั้นมากมายจนฟังไม่รู้ความ ความรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกหนักขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งมีเสียงของเด็กสาวเอื้อนเอ่ย “ ในที่สุดเธอ.. ก็มาถึง.. ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่เจ็บปวด คิกคิก”เสียงหัวเราะชวนขนลุกที่ข้างหูอย่างต่อเนื่อง จนจบพิธี..
⚠️ตัวอักษรลายตา
หลังสิ้นสุดเสียงคำสั่งเสียงที่หลากหลายก้องกังวานขึ้น บางเสียงเล็กแหลมจนแทบทนไม่ไหว เสียงนั้นมากมายจนฟังไม่รู้ความ ความรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกหนักขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งมีเสียงของเด็กสาวเอื้อนเอ่ย “ ในที่สุดเธอ.. ก็มาถึง.. ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่เจ็บปวด คิกคิก”เสียงหัวเราะชวนขนลุกที่ข้างหูอย่างต่อเนื่อง จนจบพิธี..
หลังพิธีปฐมนิเทศสิ้นสุดลง ความตึงเครียดที่ถูกกดทับไว้ก็ฉายชัดขึ้นบนใบหน้าของเขาในทันที
หยาดเหงื่อค่อย ๆ ซึมไหลออกมาพร้อมความตระหนกต่อภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ และพร้อมทั้งหัวใจที่ควรจะดับสิ้นไปพร้อม ๆ กับภาพสุดท้ายนั่นแล้วกลับเต้นเร็วจนผิดปกติ
—ภาพที่แล่นซ้ำไปซ้ำมาในห้วงความคิด กระแทกกระทั้นทรวงอกเจ็บปวดไปหมด จนเขาจำต้องยกมือขึ้นกอบกุมมันไว้
+
หลังพิธีปฐมนิเทศสิ้นสุดลง ความตึงเครียดที่ถูกกดทับไว้ก็ฉายชัดขึ้นบนใบหน้าของเขาในทันที
หยาดเหงื่อค่อย ๆ ซึมไหลออกมาพร้อมความตระหนกต่อภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ และพร้อมทั้งหัวใจที่ควรจะดับสิ้นไปพร้อม ๆ กับภาพสุดท้ายนั่นแล้วกลับเต้นเร็วจนผิดปกติ
—ภาพที่แล่นซ้ำไปซ้ำมาในห้วงความคิด กระแทกกระทั้นทรวงอกเจ็บปวดไปหมด จนเขาจำต้องยกมือขึ้นกอบกุมมันไว้
+
[ โรลเปิด | แยกรูท | ตึกปฐมนิเทศ ]
หลังพิธีได้จบลงหน้ากากจิ้กจอกที่เขาได้สวมใส่ตอนนั้นกลับมีลวดลายปรากฏขึ้นจากสีขาวสะอาดแต่งแต้มไปด้วยสีแดงและฟ้า
น้ำตาที่ไหลรินถึงแม้เขาจะไม่รู้ทำไมคนในเหตุการณ์นั้นเป็นใครมันเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้นเขาได้แต่ตั้งคำถามที่ตอนนี้ไม่มีหวังได้คำตอบ
“ อ่า… จะร้องทำไมกันนะ… “
เสียงที่เขาได้ยินมีแต่ความเงียบนั้นทำเขาคิดอยู่กับตัวเอง
[ โรลเปิด | แยกรูท | ตึกปฐมนิเทศ ]
หลังพิธีได้จบลงหน้ากากจิ้กจอกที่เขาได้สวมใส่ตอนนั้นกลับมีลวดลายปรากฏขึ้นจากสีขาวสะอาดแต่งแต้มไปด้วยสีแดงและฟ้า
น้ำตาที่ไหลรินถึงแม้เขาจะไม่รู้ทำไมคนในเหตุการณ์นั้นเป็นใครมันเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้นเขาได้แต่ตั้งคำถามที่ตอนนี้ไม่มีหวังได้คำตอบ
“ อ่า… จะร้องทำไมกันนะ… “
เสียงที่เขาได้ยินมีแต่ความเงียบนั้นทำเขาคิดอยู่กับตัวเอง
⑅︎𖧷┈︎┈︎┈︎┈┈︎┈︎┈︎𖧷⑅︎
‘ ข้าวเย็นวันนี้ทำอะไรดีนะ~❀ ' /ยิ้ม
Σ(ↀㅅↀˆ) !!??
“ ……สวัสดีค่ะ ” /จ้อง
มัตสึโมโตะ อากิ (16) | ปี 1
松本 秋 (16) | 1 年
⑅︎𖧷┈︎┈︎┈︎┈┈︎┈︎┈︎𖧷⑅︎
(🔰มือใหม่หัดเล่นคอมมู ทักได้ สอนได้ จะพยายามค่ะ)
⑅︎𖧷┈︎┈︎┈︎┈┈︎┈︎┈︎𖧷⑅︎
‘ ข้าวเย็นวันนี้ทำอะไรดีนะ~❀ ' /ยิ้ม
Σ(ↀㅅↀˆ) !!??
“ ……สวัสดีค่ะ ” /จ้อง
มัตสึโมโตะ อากิ (16) | ปี 1
松本 秋 (16) | 1 年
⑅︎𖧷┈︎┈︎┈︎┈┈︎┈︎┈︎𖧷⑅︎
(🔰มือใหม่หัดเล่นคอมมู ทักได้ สอนได้ จะพยายามค่ะ)
[ TW : สีแดง แต่ไม่ใช่ Blood]
" ผมไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ว่า ขอบคุณนะครับ "
" คุณเป็นคนที่ใจดีจังเลยนะ "
ーーーーーーーーーーーーーーーー
『 鏡目 有栖 • เคียวโมคุ อาริซุ 』
16 さい| H.169 W.56
1 年 | ชมรมศิลปะ
ーーーーーーーーーーーーーーーー
( ผปค. ) , “ ตลค. ”
Doc : bio
Co / Role / etc. : DM📌
[ TW : สีแดง แต่ไม่ใช่ Blood]
" ผมไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ว่า ขอบคุณนะครับ "
" คุณเป็นคนที่ใจดีจังเลยนะ "
ーーーーーーーーーーーーーーーー
『 鏡目 有栖 • เคียวโมคุ อาริซุ 』
16 さい| H.169 W.56
1 年 | ชมรมศิลปะ
ーーーーーーーーーーーーーーーー
( ผปค. ) , “ ตลค. ”
Doc : bio
Co / Role / etc. : DM📌
— #SKZ_Commu
“ อากิ ”
“ รู้เท่านั้นก็เพียงพอสำหรับแมลงชั้นต่ำอย่างพวกนาย ”
喜村 亜希 | คิมูระ อากิ
Y.3 ชมรมเกษตรกรรม
doc in bio.
**คาร์อีโก้สูง แต่ co/role dm ok!
— #SKZ_Commu
“ อากิ ”
“ รู้เท่านั้นก็เพียงพอสำหรับแมลงชั้นต่ำอย่างพวกนาย ”
喜村 亜希 | คิมูระ อากิ
Y.3 ชมรมเกษตรกรรม
doc in bio.
**คาร์อีโก้สูง แต่ co/role dm ok!
“สิ่งใดสิ่งหนึ่งพิเศษเมื่อเคยเกิดขึ้นและมีคุณค่าเพราะต้องสิ้นสุดลงไป“
”เธอเองก็คิดเหมือนกันรึเปล่าคะ?“
______________________
忌堂 現在 ( indo genzai )
165\52 — 2年 | doc in bio
co-op dm
______________________
“สิ่งใดสิ่งหนึ่งพิเศษเมื่อเคยเกิดขึ้นและมีคุณค่าเพราะต้องสิ้นสุดลงไป“
”เธอเองก็คิดเหมือนกันรึเปล่าคะ?“
______________________
忌堂 現在 ( indo genzai )
165\52 — 2年 | doc in bio
co-op dm
______________________
________________________
“ ชีวิตคนเราก็เหมือนดอกไม้ ผลิดอกออกได้ก็ย่อมโรยรา
ระหว่างทางจะเติบโตอย่างไรมีเพียงแค่เราที่รู้ ”
“ แล้วหลังจากโรยรานั่นล่ะ…? ”
Doc : docs.google.com/document/d/1...
_____________________
#SKZ_Commu
________________________
“ ชีวิตคนเราก็เหมือนดอกไม้ ผลิดอกออกได้ก็ย่อมโรยรา
ระหว่างทางจะเติบโตอย่างไรมีเพียงแค่เราที่รู้ ”
“ แล้วหลังจากโรยรานั่นล่ะ…? ”
Doc : docs.google.com/document/d/1...
_____________________
#SKZ_Commu