Yaşasın Sınıf Mücadelesi!

Kahrolsun Sermaye Düzeni!

İşçilerin Birliği, Halkların Kardeşliği!

Emek En Yüce Değerdir, Zafer Direnen Emekçinin Olacaktır!

Bu mücadele, devrimci öncülüğün, Marksist-Leninist bir perspektifle işçi sınıfının içine yerleşmesinin ne kadar yaşamsal olduğunu göstermektedir. İşçi sınıfının kurtuluşu, kendi ellerindedir. Ama bu kurtuluş, kendiliğinden değil; örgütlü ve bilinçli bir devrimci mücadeleyle gelecektir.

Çünkü işçi sınıfı, ancak bilinçli bir örgütlülük içinde kendisini burjuvazinin tahakkümünden kurtarabilir.

Bugün İzmir’de yaşanan, yalnızca bir belediyede kazanılmış ücret artışı değil; işçi sınıfının kendi gücüne olan inancının yeniden uyanışıdır.

Gelir dağılımı hızla bozulmakta, servet belli ellerde birikmekte, yoksulluk emekçilerin tüm hücrelerine yayılmaktadır. Bu koşullarda grev gibi mücadele biçimlerinin artacağı; örgütlü direnişlerin yaygınlaşacağı aşikârdır. Ancak bu kendiliğindenlik değil, politik öncülük gerektirir.

kol emeğiyle kafa emeği arasındaki birliğin sınıf mücadelesiyle mümkün olduğunu göstermiştir. İşçi sınıfı, ancak bu birliği kurduğunda gerçek anlamda politik bir güç haline gelebilir.

Bugün Türkiye’de emekçi sınıfların toplam gelirden aldığı pay tarihî olarak en düşük seviyededir.

İzmir grevi aynı zamanda işçi sınıfının yekpareliğine dair bir bilinç sıçraması yaratmıştır. Grev hattında sadece mavi yakalılar değil, beyaz yakalılar da yer almıştır. Bu, sınıf mücadelesinin yaka renklerini değil, üretim sürecindeki konumu temel aldığını;
+++

Bu gerçek, Marksist artı-değer teorisinin güncel bir ispatıdır. Emekçi sınıflar, artı-değeri yaratanın kendileri olduğunu bu grevde bir kez daha fark etmiş, onu geri almak için harekete geçmiştir.