Dit is na 16 maanden herstellen hè. Na 3 maanden was ik al blij als het eten gekookt en wel op tafel stond. Na 4 maanden ging ik koffie drinken op het werk.

Het komt heeel langzaam weer. Rust is echt belangrijk. En langzaam komt er wat terug. Maar ook al werk ik nu 6,5 uur, het gaat niet zo soepel als vroeger. Moet heel erg op grenzen letten. Alleen routine werk lukt. Werkoverleggen zijn drama. Maar het is al 6,5 uur.

Dus……. De eerste keer fietsen (200 meter) moest ik een uur bijkomen. Nu gaat dat wel goed. Maar opbouwen op werk nu met 6 uur/dag toch weer gestopt. Inderdaad het gevoel alsof je brein gekookt en gestampt is.
Het heeft veeeeel tijd nodig. Hardlopen qua dingen doen werkt averechts.

Hersenletsel is stom. En soms wens je het even iemand anders toe. Even voelen hoe het is. Het is zo ongrijpbaar. Na 13 maanden nog elke dag een spiegel: oh ja, dat kan ik ook niet

Door de ergo worden de klachten zelf niet minder. Maar het ermee omgaan wordt makkelijker. Vooral acceptatie dat je minder kan. En pas als je dat geaccepteerd hebt kan je gaan werken aan herstel

Ergo is fijn, heel fijn. Mijne zet elke keer alles even in perspectief en stelt verwachtingen bij. Laat zien waarom “gewoon” even iets doen niet gaat werken. En waarom “even doorzetten” juist averechts gaat werken. Lang leve de ergo. Ik hoop dat jouw herstel vlotter gaat

En laten we ze vooral niet helpen, want dat kost minder dan ze op straat laten. Maar dat doen we niet hoor. Dit is beter 😞

Einde Twitter

Gefeliciteerd

Team OK-broek dan?

Lekker