(หนมเยอะ ๆๆๆ ว่าแต่นายเป็นใคร- /มองหน้า อ้อ)

(เด่กเร้กของปวงชน 🤲💗)

(เค้ามาบวก!)

ที่ทักก็นึกว่าเป็นคนรู้จัก แต่คิดผิดไป มามอนต์ผงกหัวขอโทษอีกคนในทันที

“ตอนแรก .. เห็นด้าน หลังนึก ว่าคน …รู้จัก น่ะครับ”

“ไม่ได้ ตั้งใจ …ที่จะ รบกวน”

“ขอโทษ …ด้วยนะ ครับ“

ถึงปกติจะทักคนมั่วซั่วอยู่แล้ว แต่นั่นก็สำหรับกรณีที่มีขนมเท่านั้น ตอนนี้มันต่างกันโดยสิ้นเชิง ไม่เห็นขนม— ไม่เห็นมีอะไรเลย

เขาเดินไปหยุดหน้าตู้ข้าง ๆ ก่อนจะค่อย ๆ หยิบผ้าใส่เข้าไปทีละชิ้น

(ตบปุนะคับ 🫳 ไว้เล่นกันกิจกรรมหน้า ขี่ม้าทันแน่ๆ!)

(อ้วนแล้วทะแมะ)

(ไม่ได้เหรอคับ 🥺)

(ได้คู่แลกแล้วค้าบ)

(/เอาวิปครีมอุดปาก)

(ก็วิปครีมมันอร่อย!)

(ปัจจุบันมีผู้ที่สนใจแต่ยังไม่ได้คอนเฟิร์มคับ)

พยักหน้าเล็ก ๆ พร้อมกับเดินตามยูลิเอลไปข้าง ๆ

"ความจริง ...อุดทั้ง สอง..ข้างเลย ครับ"

"แต่ตอน นี้ปวด..หนักแค่ ข้างเดียว"

นั่นหมายถึงว่าอีกข้างก็ปวดเหมือนกันแค่มันเบาบางกว่าข้างที่บวมเป่งจนเห็นได้ชัดนั่นเท่านั้นเอง

"อยากกิน ขนม..จัง" พึมพำกับตัวเองเบา ๆ

เมื่อได้ยินคำห้ามปรามก็หงอยยิ่งกว่าเดิม ฮือ อยากกินจังเลย

"ก็ได้ ..ครับ"

"งั้นผม คง ...ต้องรีบ กลับ .. ห้องแล้ว"

เม้มปากเล็กน้อย

"กลับหอ ..ด้วยกัน มั้ยครับ?"

สังเกตุหญิงสาวที่เกาะอยู่ข้าง ๆ มามอนต์มองสอดส่องอีกฝ่ายดูว่ามีขนมติดตัวหรือไม่ แต่ดูจากที่มาเกาะกระจกด้วยกันสงสัยจะอยากกินเหมือนกันสินะ

ดูเหมือนเป็นคนที่ดีนะ ... เพราะชอบขนมเหมือนกัน

รู้ตัวอีกทีก็เผลอมองอีกฝ่ายไปสักพักเสียแล้ว

ในใจอยากจะตอบรับไปในทันทีด้วยความดีใจ แต่ว่าหลักฐานมันคาอยู่ตรงกระพุ้งแก้ม

"คือ ..ว่า"

หันแก้มไปให้อีกฝ่ายดูอย่างชัดเจนผ้าก๊อซกับแก้มบวมเป่งนี่

"ก็อยาก นะ...ครับ"

"หรือว่า ..เข้าดี นะ อืม..."

"โอ้ย ..."

มือเล็ก ๆ ของรุ่นพี่เอื้อมมาจับบริเวณที่บวมเป่ง ถึงจะอดทนยังไงแต่สุดท้ายก็เจ็บอยู่ดี ปวดเหลือเกิน ฮือ...

"ก็แค่ นิด..เดียวเท่า นั้น...ครับ สบายมาก ...โอยยย~"

"ม-ไม่เป็น...ไร หรอก..ครับ"

"คุณฟัน ..แข็งแรง เพราะคุณ หมออุด ...ให้แล้ว"

ยกมือขึ้นมาชูนิ้วโป้งเยี่ยมให้ยูลิเอลดูถึงสองมือ

"ดังนั้น กินได้ ..ครับ"

"ครับ ฟันผุ .."

"แต่ว่า ... ผมแปรง ฟัน ..หลังมื้อ ขนม ..ทุกรอบ นะ ...ครับ"

ทำสีหน้าเศร้าสร้อยเล็กน้อยที่กลายเป็นเด็กไม่ดีในสายตาพี่สาวไปซะแล้ว

"พี่บอก ว่า .. พี่จะ พาเข้า ...ไปใช่ ไหมครับ"