“เปื้อนเลือดขนาดนี้ ใช้ไม่ได้แล้ว” คินิชตอบตรงๆ
“แล้วเจ้าจะเปลือยงี้ตลอดเลยเหรอ”
“ไปหาใบไม้มาปิดก็ได้ อยู่กับนายคงไม่มีคนที่ไหนมาเจอหรอก” คินิชว่าแล้วก็โยนเศษชุดลงไปเป็นเชื้อไฟ
คราวนี้อาฮาวเริ่มคิดละว่าคินิชขาดสามัญสำนึกของมนุษย์ หรือตัวเองคุ้นเคยกับมนุษย์มากไป
อาฮาวถอนหายใจ “ข้าจะเอาผ้าไหมมาให้”
“นั่นมันสมบัติของนายไม่ใช่เหรอ”
“เปื้อนเลือดขนาดนี้ ใช้ไม่ได้แล้ว” คินิชตอบตรงๆ
“แล้วเจ้าจะเปลือยงี้ตลอดเลยเหรอ”
“ไปหาใบไม้มาปิดก็ได้ อยู่กับนายคงไม่มีคนที่ไหนมาเจอหรอก” คินิชว่าแล้วก็โยนเศษชุดลงไปเป็นเชื้อไฟ
คราวนี้อาฮาวเริ่มคิดละว่าคินิชขาดสามัญสำนึกของมนุษย์ หรือตัวเองคุ้นเคยกับมนุษย์มากไป
อาฮาวถอนหายใจ “ข้าจะเอาผ้าไหมมาให้”
“นั่นมันสมบัติของนายไม่ใช่เหรอ”