من به تو فکر می‌کردم. به اینکه چطور دو آدم می‌توانند در اوج دوست داشتن، به سکوت و فاصله برسند. به اینکه این صحنه چقدر تویی، حتی اگر تو اینجا نباشی.
و تو هیچ‌وقت نخواهی دانست که من، در کدام خیابانِ شهر تو، بی‌صدا نشسته‌ام و به تمام راه‌هایی فکر می‌کنم که دیگر به تو نمی‌رسند.
تو غمی هستی که در من حل نمی‌شود.

سیگار پشت سیگار… گاهی دستش را بیرون می‌آورد تا خاکستر سیگار را بتکاند، و شیشه ساعتش برق می‌زد؛ نوری لرزان که از چراغ تیر برق می‌افتاد و برای لحظه‌ای همه‌چیز را روشن می‌کرد، فقط برای خاموش‌تر کردنش.

Don't let me go
We took hundred steps back
How you said goodbye was sad
Now when I think of it add, "please let me go"
There came a time when you were the only one
You were the only one
The only one

Maybe i lost myself one day i was crossing in the street at my favorite city, who knows?!
Not only i lost myself, but also i lost everything.

I yearn for an escape, a way to remove myself from these emotions and distance myself from their impact.