ปากบอกคิดถึงแต่ก็ไม่เคยคิดจะมาหา มีโอกาสหยุดยาวก็ไม่เลือกสักทีว่าจะไปกับที่บ้านหรือจะไปกับเรา โตขนาดนี้แล้วที่บ้านเขาก็ไม่น่าหวงแล้วเปล่า

ปากบอกว่าอยากไปกับเราแต่ก็ไม่เห็นเลือกอะไรแน่นอนสักที ตั้งแต่ปีที่แล้วตอนเรามาทำงานปากก็พูดซะดิบดีว่าจะมาหาแต่ก็ไม่เคยมา ทั้งที่เราหาเวลาจะไปหาเขาแทบจะทุกเดือน ก็รู้แหละว่าระยะทางที่ห่างกันมันเยอะกว่าเดิมมากๆ ค่าเดินทางอีก แต่ก็นั่นแหละสุดท้ายก็มีแต่คำพูดลอยๆของเขา

เห้อไอ้เหี้ย พอกุรุ้สึกแย่ๆกับอะไรแบบนี้กุล่ะออกแนวสมเพชตัวเองสุดๆ จะพยายามโฟกัสแค่ตัวเองนั่นและเพราะกุก้อคือกุ😔

แค้นสุดก้อพวกของที่ชอบโดยเฉพาะสี คือกุมีสีที่ชอบและของใช้ทุดอย่างของกุจะเป้นสีนี้ เมื่อก่อนมันเคยบุลลี่กุด้วยซ้ำว่ามันไม่ชอบ(ออกแนวเหยียด)สีที่กุชอบ สรุปทุกวันนี้มันชอบแถมใช้ทุกอย่างที่มันเคยเหยียดความชอบกุ เหอๆ แบบเห้นละมันแบบกุอ้าคเรียลมากตอนมันป่าวประกาศว่าชอบสีนี้มากคร่าาาใช้ทุกอย่างเป้นอันนี้เรย เป้นสาวคุนโทนแบ้ว

คือแบบจะว่าไรก้อไม่ได้เพราะก้อเป้นเรื่องเซ้นสิทีฟ แต่มันก้อไม่ผิดที่เราจะรุ้สึกออฟเฟ้นป้ะ คือมันก็มีหลายอย่างแหละที่ทำให้กุรุ้สึกเอ๊ะๆ แต่กุจะพุดไรได้ล่ะถ้าพุดออกไปน่าจะมีแต่คนด่ากุมากกว่า5555