"ลูมี่ครับ ลูมี่ วิททาเกอร์" แนะนำตัวเต็มยศตามความเคยชินพร้อมยื่นมือข้างที่เช็ดกับกางเกงไปจับและเขย่าเบาๆ

"กิจกรรมน่าสนใจ ผมก็อยากเดินไปเรื่อยบ้าง ถ้าไม่ติดว่าต้องไปจัดของก่อน" ตอบยิ้มๆ

"คุณดูคุ้นเคยกับแถวนี้ดี มีโอกาสได้เจอกันอีกไว้ผมจะแวะมาถามทางคุณคุณนะ"

"เหรอครับ อันที่จริงผมไม่ค่อยชอบแมวเท่าไร" พูดเสียงกลั้วหัวเราะ เขาลุกขึ้นยืนพร้อมถุงอาหารที่ซื้อมา ไม่ลืมที่จะเช็ดมือกับกางเกง

"แต่แมวมันมักจะชอบเข้าหาคนที่ไม่ชอบมัน คุณคิดว่างั้นไหม"

พอมองดูดีๆแล้ว หน้าคุ้นๆ จึงเอ่ยถามขึ้นมา ลูมี่ไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไร เป็นเพราะเขาฟังสำเนียงบริทิสไม่ค่อยออก ทำให้ไม่ค่อยพูดไปโดยปริยาย

"อาศัยอยู่แถวนี้เหรอครับ"

"ช่ายย... มันดูคุ้นคนมากเลย อ๊ะ!"

ไม่ทันขาดคำเจ้าแมวก็กลิ้งตัวออกจากมือลูมี่ มันนั่งเลียขน บิดขี้เกียจและเดินนวยนาดจากไป

เสียง 'หึ' ดังขึ้นในลำคอเบาๆ ก่อนหันไปพูดกับคนข้างตัว

"สงสัยแค่อยากหาคนเกาหลังให้"

"ไม่แน่ใจครับ แต่มันเดินตามผมมาสักพักแล้ว" เขาตอบพลางเกาคางให้เจ้าเหมียว

"ผมกลัวว่ามันจะเดินตามผมจนออกนอกเส้นทางปกติของมันจนหลงน่ะ นี่ไม่ใช่แมวคุณใช่ไหม"

bsky.app/profile/lumi...