'ครับพ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้เลย' (687)
'ครับพ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้เลย' (687)
"เออ มันก็เป็นอาหารเพื่อสุขภาพแหละ แต่แกเล่นกินทีเดียวไปเยอะขนาดนั้น เดี๋ยวก็น็อคเอาหรอกริน" ชิโด้เอ่ยห้ามออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความเป็นห่วง (211)
"เออ มันก็เป็นอาหารเพื่อสุขภาพแหละ แต่แกเล่นกินทีเดียวไปเยอะขนาดนั้น เดี๋ยวก็น็อคเอาหรอกริน" ชิโด้เอ่ยห้ามออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความเป็นห่วง (211)
ยิ่งได้ยินในสิ่งที่มินาโตะพูดออกมาเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้รอยยิ้มของคุชินะดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น
"ถ้าอย่างนั้นในช่วงที่นารุจังกับซาสึเกะคุงไม่อยู่ พวกเรามาช่วยกันกำจัดตัวแปรที่จะทำให้พวกเราเกิดการสูญเสียขึ้นมาดีกว่ามินาโตะ~" (677)
ยิ่งได้ยินในสิ่งที่มินาโตะพูดออกมาเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้รอยยิ้มของคุชินะดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น
"ถ้าอย่างนั้นในช่วงที่นารุจังกับซาสึเกะคุงไม่อยู่ พวกเรามาช่วยกันกำจัดตัวแปรที่จะทำให้พวกเราเกิดการสูญเสียขึ้นมาดีกว่ามินาโตะ~" (677)
ในตอนนั้นฟุงาคุก็สัมผัสได้ถึงความแค้นที่มันกำลังแผ่ออกมาจากตัวของมินาโตะ แต่แทนที่ฟุงาคุจะห้ามปรามออกไป เจ้าตัวกลับสนับสนุนในสิ่งที่มินาโตะเพิ่งจะตัดสินใจไปแทน
"จะให้ผมช่วยวางแผนจัดฉากว่ารุ่นที่ 3 มีเรื่องบาดหมางกับดันโซเลยไหมครับท่านรุ่นที่ 4" (657)
ในตอนนั้นฟุงาคุก็สัมผัสได้ถึงความแค้นที่มันกำลังแผ่ออกมาจากตัวของมินาโตะ แต่แทนที่ฟุงาคุจะห้ามปรามออกไป เจ้าตัวกลับสนับสนุนในสิ่งที่มินาโตะเพิ่งจะตัดสินใจไปแทน
"จะให้ผมช่วยวางแผนจัดฉากว่ารุ่นที่ 3 มีเรื่องบาดหมางกับดันโซเลยไหมครับท่านรุ่นที่ 4" (657)
ยูจิรับรู้มาตลอดว่าอาจารย์โกะโจมีความเศร้าลึก ๆ อยู่ข้างใน เพราะถึงแม้ว่าภายนอกของโกะโจจะยังดูสดใสร่าเริงอยู่เหมือนเดิม แต่ในบางครั้งแววตาของโกะโจ มันก็ไม่ได้ยิ้มตามเลยแม้แต่นิดเดียว (1)
#ออลยูจิ #โกะเกะ #คลังฟิคของกานดา
ยูจิรับรู้มาตลอดว่าอาจารย์โกะโจมีความเศร้าลึก ๆ อยู่ข้างใน เพราะถึงแม้ว่าภายนอกของโกะโจจะยังดูสดใสร่าเริงอยู่เหมือนเดิม แต่ในบางครั้งแววตาของโกะโจ มันก็ไม่ได้ยิ้มตามเลยแม้แต่นิดเดียว (1)
#ออลยูจิ #โกะเกะ #คลังฟิคของกานดา
"ตอนที่นายยังไม่มาโลกนี้ ฉันก็คิดที่จะไปช่วยตระกูลของนายเหมือนกันนั่นแหละ!
แล้วตัวฉันในโลกนี้ก็ไม่ใช่ร่างสถิตของเก้าหางอีกแล้วนะ เพราะฉะนั้นกาอาระในโลกนี้ก็จะไม่มีทางดึงตัวเองออกมาจากความมืดมิดได้อีกเลย
ให้ฉัน---
"งี่เง่า คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่คอยกอบกู้โลกรึไง แม่ง ถ้าแกจะไป ฉันก็จะไปกับแกด้วยนารูโตะ" (645)
"ตอนที่นายยังไม่มาโลกนี้ ฉันก็คิดที่จะไปช่วยตระกูลของนายเหมือนกันนั่นแหละ!
แล้วตัวฉันในโลกนี้ก็ไม่ใช่ร่างสถิตของเก้าหางอีกแล้วนะ เพราะฉะนั้นกาอาระในโลกนี้ก็จะไม่มีทางดึงตัวเองออกมาจากความมืดมิดได้อีกเลย
ให้ฉัน---
"งี่เง่า คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่คอยกอบกู้โลกรึไง แม่ง ถ้าแกจะไป ฉันก็จะไปกับแกด้วยนารูโตะ" (645)
ผมถึงไม่อยากจะต่อแขนของตัวเองให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม เพราะผมอยากทำให้ตัวเองสำนึกอยู่ตลอดเวลาว่า
ผมเกือบจะฆ่าครอบครัวที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวไปแล้ว
แล้วยิ่งมันไม่โกรธผมเลยแม้แต่นิดเดียว ผมก็ยิ่งรู้สึกผิด..." (622)
ผมถึงไม่อยากจะต่อแขนของตัวเองให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม เพราะผมอยากทำให้ตัวเองสำนึกอยู่ตลอดเวลาว่า
ผมเกือบจะฆ่าครอบครัวที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวไปแล้ว
แล้วยิ่งมันไม่โกรธผมเลยแม้แต่นิดเดียว ผมก็ยิ่งรู้สึกผิด..." (622)
เมื่อฟุงาคุไม่ได้มีท่าทีต่อต้านอะไรออกมาอีก แล้วสิ่งที่ฟุงาคุขอมา มันก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมินาโตะเลยด้วยซ้ำ มินาโตะถึงได้รับปากออกไป แล้วปัญหานี้ก็สามารถหาทางออกที่ดีมากที่สุดได้ โดยที่ไม่ต้องแยกนารูโตะกับซาสึเกะออกจากกัน (568)
เมื่อฟุงาคุไม่ได้มีท่าทีต่อต้านอะไรออกมาอีก แล้วสิ่งที่ฟุงาคุขอมา มันก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมินาโตะเลยด้วยซ้ำ มินาโตะถึงได้รับปากออกไป แล้วปัญหานี้ก็สามารถหาทางออกที่ดีมากที่สุดได้ โดยที่ไม่ต้องแยกนารูโตะกับซาสึเกะออกจากกัน (568)
"ทีหลังก็ช่วยพูดให้มันกระจ่างหน่อย ใครจะไปเดาใจนายได้กัน ฉัน---
"ฉันไม่มีทางทิ้งแกไปไหนอีกแล้วนารูโตะ ก็เคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าแกอยู่ไหน ฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย" (559)
"ทีหลังก็ช่วยพูดให้มันกระจ่างหน่อย ใครจะไปเดาใจนายได้กัน ฉัน---
"ฉันไม่มีทางทิ้งแกไปไหนอีกแล้วนารูโตะ ก็เคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าแกอยู่ไหน ฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย" (559)
"ไอ้ทึ่มนี่ ฉันล่ะเกลียดแกจริง ๆ เลย" ว่าแล้วซาสึเกะก็เอื้อมมือไปดึงตัวนารูโตะเข้ามากอด ก่อนที่จะค่อย ๆ ปิดเปลือกตาทั้ง 2 ข้างของตัวเองลง (539)
"ไอ้ทึ่มนี่ ฉันล่ะเกลียดแกจริง ๆ เลย" ว่าแล้วซาสึเกะก็เอื้อมมือไปดึงตัวนารูโตะเข้ามากอด ก่อนที่จะค่อย ๆ ปิดเปลือกตาทั้ง 2 ข้างของตัวเองลง (539)
ในความเป็นจริงแล้วซาสึเกะก็สามารถใช้เนตรสังสาระของตัวเองในการควบคุมเก้าหางได้เลยทันที
แต่ตัวซาสึเกะไม่ต้องการเป็นฮีโร่ของหมู่บ้านแค่คนเดียว เพราะเจ้าตัวก็รู้สึกว่านารูโตะเองก็สมควรที่จะได้เป็นฮีโร่มาตั้งแต่เด็กแล้วเหมือนกัน
'คราวนี้พวกชาวบ้านก็จะไม่มีทางรังเกียจแกอีกต่อไปนารูโตะ' (499)
ในความเป็นจริงแล้วซาสึเกะก็สามารถใช้เนตรสังสาระของตัวเองในการควบคุมเก้าหางได้เลยทันที
แต่ตัวซาสึเกะไม่ต้องการเป็นฮีโร่ของหมู่บ้านแค่คนเดียว เพราะเจ้าตัวก็รู้สึกว่านารูโตะเองก็สมควรที่จะได้เป็นฮีโร่มาตั้งแต่เด็กแล้วเหมือนกัน
'คราวนี้พวกชาวบ้านก็จะไม่มีทางรังเกียจแกอีกต่อไปนารูโตะ' (499)
"แต่ตอนนี้แกก็มีแล้วไงนารูโตะ แถมพ่อแม่แกยังหวงแกจะตายชัก ตอนที่ฉันมาหาแกหน้าบ้านเนี่ย พ่อแกเอาจริงกะเอาฉันตายด้วย" (299)
"แต่ตอนนี้แกก็มีแล้วไงนารูโตะ แถมพ่อแม่แกยังหวงแกจะตายชัก ตอนที่ฉันมาหาแกหน้าบ้านเนี่ย พ่อแกเอาจริงกะเอาฉันตายด้วย" (299)
นารูโตะยอมนั่งลงไปแต่โดยดี เพราะเจ้าตัวคิดว่าไหน ๆ คุรามะก็ออกมาเปิดทางให้ขนาดนี้แล้ว
แค่มากินข้าวฝีมือแม่ตัวเองสักครั้งในชีวิต มันก็คงจะไม่ได้ทำให้อนาคตเปลี่ยนแปลงไปมากนัก (90)
นารูโตะยอมนั่งลงไปแต่โดยดี เพราะเจ้าตัวคิดว่าไหน ๆ คุรามะก็ออกมาเปิดทางให้ขนาดนี้แล้ว
แค่มากินข้าวฝีมือแม่ตัวเองสักครั้งในชีวิต มันก็คงจะไม่ได้ทำให้อนาคตเปลี่ยนแปลงไปมากนัก (90)
นารูโตะในวัย 16 ปีกำลังเดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกแย่ จนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย
มันก็จริงอยู่ว่านารูโตะเป็นคนร่าเริง สดใส และดูเหมือนจะไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
นารูโตะในวัย 16 ปีกำลังเดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกแย่ จนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย
มันก็จริงอยู่ว่านารูโตะเป็นคนร่าเริง สดใส และดูเหมือนจะไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่สงครามได้จบลงไป นารูโตะก็รู้สึกวูบโหวงขึ้นมาอยู่ภายในใจไม่ยอมหาย ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ได้เป็นวีรบุรุษในสงคราม แล้วก็ได้รับการยอมรับจากทุกคนในหมู่บ้านแล้ว (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่สงครามได้จบลงไป นารูโตะก็รู้สึกวูบโหวงขึ้นมาอยู่ภายในใจไม่ยอมหาย ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ได้เป็นวีรบุรุษในสงคราม แล้วก็ได้รับการยอมรับจากทุกคนในหมู่บ้านแล้ว (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
เพราะสึนะในวัย 14 ปียังเด็กเกินไป เจ้าตัวก็เลยไม่กล้าพูดอะไรขึ้นมาสักเท่าไหร่นัก แต่หลังจากที่สึนะในวัย 24 ปีได้ออกมาข้างนอกพร้อมกับความทรงจำของตัวเองในวัย 14 ปีที่ได้เพิ่มเติมเข้ามา
สึนะที่อายุ 24 ปีจึงไม่ความลังเลที่จะไปจัดการกับผู้พิทักษ์และพันธมิตรของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว (1)
เพราะสึนะในวัย 14 ปียังเด็กเกินไป เจ้าตัวก็เลยไม่กล้าพูดอะไรขึ้นมาสักเท่าไหร่นัก แต่หลังจากที่สึนะในวัย 24 ปีได้ออกมาข้างนอกพร้อมกับความทรงจำของตัวเองในวัย 14 ปีที่ได้เพิ่มเติมเข้ามา
สึนะที่อายุ 24 ปีจึงไม่ความลังเลที่จะไปจัดการกับผู้พิทักษ์และพันธมิตรของตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว (1)
เป็นครั้งแรกที่อิซางิได้ยินบะโรพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความจริงจังขนาดนี้ และพอพูดจบแล้ว บะโรก็เดินออกจากห้องตามรินไป โดยที่ทิ้งให้อิซางินั่งตกตะกอนความคิดอยู่แค่คนเดียว (367)
เป็นครั้งแรกที่อิซางิได้ยินบะโรพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความจริงจังขนาดนี้ และพอพูดจบแล้ว บะโรก็เดินออกจากห้องตามรินไป โดยที่ทิ้งให้อิซางินั่งตกตะกอนความคิดอยู่แค่คนเดียว (367)
“อื้อ...อ้ายชอบ”
ฟงหยางชะงัก ได้ยินคู่หมั้นของเขาพูดต่อ
“คราวหลัง เฮียหยางก็ทำให้แรงกว่านี้แบบที่ไม่ต้องตามหมอ...ได้ไหมครับ?”
คู่หมั้นของฟงฟยางฮอตขนาดนี้
เขาก็ได้แต่ต้องทำตามบัญชาแล้วล่ะ!
“ได้ค่ะอ้ายเฟิง เฮียหยางพร้อมทำตามที่เราสั่งทักอย่างเลยคนดี บัญชามาได้เลยค่ะทูนหัว”
“อื้อ...อ้ายชอบ”
ฟงหยางชะงัก ได้ยินคู่หมั้นของเขาพูดต่อ
“คราวหลัง เฮียหยางก็ทำให้แรงกว่านี้แบบที่ไม่ต้องตามหมอ...ได้ไหมครับ?”
คู่หมั้นของฟงฟยางฮอตขนาดนี้
เขาก็ได้แต่ต้องทำตามบัญชาแล้วล่ะ!
“ได้ค่ะอ้ายเฟิง เฮียหยางพร้อมทำตามที่เราสั่งทักอย่างเลยคนดี บัญชามาได้เลยค่ะทูนหัว”
ใครจะคิดว่าเข้าใจผิดไปตอนนั้น
ตอนนี้จะได้คนขี้หวงมาสองคนเนี่ย!
ใครจะคิดว่าเข้าใจผิดไปตอนนั้น
ตอนนี้จะได้คนขี้หวงมาสองคนเนี่ย!
พวกยัยตัวแสบถ่ายภาพกันสามคน แก้มชนกันเสียด้วย
อายอยู่ตรงกลาง ด้านซ้ายเป็นโช ด้านขวาเป็นสา
ทั้งสามคนชูสองนิ้วตาแป๋วสู้กล้อง
น่ารักสุดๆ แต่แก้มเบียดกันสุดๆ เหมือนกัน
หน็อย!
พวกลูกแมวตัวดี!
พวกยัยตัวแสบถ่ายภาพกันสามคน แก้มชนกันเสียด้วย
อายอยู่ตรงกลาง ด้านซ้ายเป็นโช ด้านขวาเป็นสา
ทั้งสามคนชูสองนิ้วตาแป๋วสู้กล้อง
น่ารักสุดๆ แต่แก้มเบียดกันสุดๆ เหมือนกัน
หน็อย!
พวกลูกแมวตัวดี!
ถ้านารูโตะคิดที่จะทรยศ---
"หยุดนะเท็นโซ!!! นารูโตะไม่มีทางคิดแบบนั้นแน่นอน นายเองก็เคยนำทีมพานารูโตะไปทำภารกิจไม่ใช่หรือไง! แล้วทำไมนายถึงยังคิดแบบนี้ออกมาอีก!" (983)
ถ้านารูโตะคิดที่จะทรยศ---
"หยุดนะเท็นโซ!!! นารูโตะไม่มีทางคิดแบบนั้นแน่นอน นายเองก็เคยนำทีมพานารูโตะไปทำภารกิจไม่ใช่หรือไง! แล้วทำไมนายถึงยังคิดแบบนี้ออกมาอีก!" (983)
"ส่วนเธอคาริน เดี๋ยวตามฉันเข้าไปข้างใน มีคนที่สามารถรักษาแผลของเธอได้อยู่ แล้วก็อย่ายอมให้ใครมาใช้ตัวเธอเพื่อฟื้นฟูจักระด้วยวิธีแบบนั้นอีก
เข้าใจไหม?" (939)
"ส่วนเธอคาริน เดี๋ยวตามฉันเข้าไปข้างใน มีคนที่สามารถรักษาแผลของเธอได้อยู่ แล้วก็อย่ายอมให้ใครมาใช้ตัวเธอเพื่อฟื้นฟูจักระด้วยวิธีแบบนั้นอีก
เข้าใจไหม?" (939)
"งั้นเหรอ แค่ไปดูบอลมาจริง ๆ เหรอวะ นึกว่าไปได้แฟนกลับมาด้วย" เมื่อทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงไปเสร็จ ชิโด้จึงวิ่งไปซ้อมต่อทันที
ส่วนฮิโอริกับคนอื่น ๆ ก็พากันหยุดชะงักไปอย่างตกใจ ก่อนที่จะหันมาสบตากันและกันอย่างไม่พอใจ (326)
"งั้นเหรอ แค่ไปดูบอลมาจริง ๆ เหรอวะ นึกว่าไปได้แฟนกลับมาด้วย" เมื่อทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงไปเสร็จ ชิโด้จึงวิ่งไปซ้อมต่อทันที
ส่วนฮิโอริกับคนอื่น ๆ ก็พากันหยุดชะงักไปอย่างตกใจ ก่อนที่จะหันมาสบตากันและกันอย่างไม่พอใจ (326)
"ไม่ได้หรอกครับแม่ ขนาดผมปกป้องน้อง น้องก็ยังแขนขาดเลย
คราวนี้ผมจะปกป้องน้องให้ดีกว่าเดิม แล้วผมก็จะไม่ยอมให้มีใครตายไปเด็ดขาด
ส่วนนายน่ะ ซาสึเกะตัวโต พี่จะศึกษาเกี่ยวกับวิชาแพทย์ทุกอย่าง แล้วก็จะหาทางเอาแขนซ้ายของนายกลับคืนมาให้ได้เลย พี่สัญญา" (445)
"ไม่ได้หรอกครับแม่ ขนาดผมปกป้องน้อง น้องก็ยังแขนขาดเลย
คราวนี้ผมจะปกป้องน้องให้ดีกว่าเดิม แล้วผมก็จะไม่ยอมให้มีใครตายไปเด็ดขาด
ส่วนนายน่ะ ซาสึเกะตัวโต พี่จะศึกษาเกี่ยวกับวิชาแพทย์ทุกอย่าง แล้วก็จะหาทางเอาแขนซ้ายของนายกลับคืนมาให้ได้เลย พี่สัญญา" (445)
"แม่ครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?" เสียงของอิทาจิตัวจิ๋วดังขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ มิโกโตะจึงผละตัวออกมาจากซาสึเกะตัวโตพร้อมกับดวงตาทั้ง 2 ข้างที่กำลังมีน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาจนเต็ม
"แม่ขอฟังจากน้าคุชินะก่อน แล้วเดี๋ยวแม่จะมาเล่าให้ฟังนะครับอิทาจิคุง" (435)
"แม่ครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?" เสียงของอิทาจิตัวจิ๋วดังขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ มิโกโตะจึงผละตัวออกมาจากซาสึเกะตัวโตพร้อมกับดวงตาทั้ง 2 ข้างที่กำลังมีน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาจนเต็ม
"แม่ขอฟังจากน้าคุชินะก่อน แล้วเดี๋ยวแม่จะมาเล่าให้ฟังนะครับอิทาจิคุง" (435)