กาอาระพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเว้าวอนขอร้องให้อีกฝ่ายเห็นใจ ส่วนแววตาของกาอาระเอง เทมาริก็เห็นแต่ความเป็นห่วงและความกังวลในดวงตาคู่นั้น จนในที่สุดเธอก็ยอมพ่ายแพ้ให้กับน้องชายของเธอ

"ก็ได้กาอาระ ให้ตายเถอะ ถ้าฉันไม่เห็นว่าตอนนั้นนารูโตะมันร้องไห้ เพราะนายถูกจับตัวไปนะ

ฉันจะไม่มีทางยอมนายแบบนี้แน่กาอาระ" (226)

ส่วนเนสช่วยแกะถุงพวกนี้ให้ฉันหน่อย"

ซึ่งไคเซอร์กับเนสก็ไม่ได้ว่าอะไรออกมา เพราะพวกเขาทั้ง 2 คนก็ไม่ได้ซีเรียสเรื่องลำดับอาวุโสกับอิซางิขนาดนั้น

แต่ถ้าถามว่าอยากได้ยินอิซางิเรียก พี่จ๋า ไหม ไคเซอร์กับเนสก็สามารถตอบออกมาได้เลยทันทีว่า

โคตรอยากจะได้ยินมากที่สุดในชีวิตเลย (86)

"แต่พวกซันซัสไม่ได้เอาไปแค่ห้องของฉันไง!

พวกซันซัสเอาครอบครัวของฉันไปด้วยเนี่ย!!!

เดี๋ยวนี้ฉันโทรไปหานานะทีไร นานะก็ชอบตัดบทฉันทุกทีเลย ฮือ แล้วไหนจะลูกฉันอีก ที่จนถึงป่านนี้แล้ว สึนะก็ยังไม่ยอมมาคุยกับฉันดี ๆ เลย

แล้วทำไมฉันถึงจะต้องมาเสียสละครอบครัวฉันไปด้วยเนี่ย!" (196)

แต่แล้วเลวี่ก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามากลางวง พร้อมกับเดินเอาจดหมายในมือไปให้สควอโล่ด้วย

สควอโล่รับมาเปิดอ่านอยู่สักพัก เจ้าตัวก็ถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

เพราะซันซัสยังไม่กลับอิตาลี รุ่นที่ 9 ก็เลยจะมาตามให้ซันซัสกลับไปด้วยกันกับตัวเองแล้ว (136)

"เปล่า ฉันโอเคดี พอดีมีงานที่บริษัทให้คิดนิดหน่อยน่ะ นายไปกินต่อเถอะอิซางิ"

ในตอนนั้นเรโอะกับคนอื่น ๆ ก็คิดว่าอิซางิคงจะเดินกลับมานั่งกินเหมือนเดิม แต่อิซางิกลับทำในสิ่งที่ตัวเรโอะเองก็รู้สึกตกใจอยู่เหมือนกัน

"สู้ ๆ นะ ฉันเป็นกำลังใจให้" ว่าแล้วอิซางิก็จับใบหน้าของเรโอะให้อยู่นิ่ง ๆ ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่เลย... (195)

"แกพูดเองนะอิซางิ! เพราะฉะนั้นแกจะมาโทษฉันทีหลังไม่ได้นะ เพราะฉันไม่ผิด!" เมื่อได้เห็นว่าอิซางิตอบรับขึ้นมาแล้ว เอโกะจึงรีบพูดถามในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้ออกไปทันที

"ตอนที่อยู่ในสนามโนอามันพูดอะไรกับแกบ้าง แล้วทำไมแกถึงไม่มาบอกฉัน เพราะฉันพร้อมที่จะเข้าข้างแกอยู่แล้ว" (142)

และเมื่อวันนั้นมาถึงจริง ๆ เรโอะก็เพิ่งจะได้รู้ว่าตัวเองติด brother zone ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

'ไม่น่าไปแทนตัวเองว่าพี่กับอิซางิบ่อยเลยเรา! แล้วไหนจะมีไอ้พวกนี้เพิ่มเข้ามาอีก...' เรโอะนึกบ่นขึ้นมาอยู่ภายในใจไม่หยุด

โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าคู่แข่งของตัวเองก็ติด friend zone อยู่เหมือนกัน (132)

"ขี้เกียจทำงานแล้ว!!" เอโกะโวยวายขึ้นมา พร้อมกับวางปากกากระแทกลงไปกับโต๊ะ จากนั้นเจ้าตัวก็หาเรื่องอู้โดยการหยิบปฏิทินมาเปิดดูเล่นอยู่สักพัก

แล้วเอโกะก็คิดหาเรื่องอู้ที่ทำให้สามารถหยุดทำงานไปได้หลายวันแบบไม่น่าเกลียดขึ้นมาได้ในที่สุด

"อันริ! ฉันว่าพวกเรามาจัดงานคืนสู่เหย้า blue lock กันดีกว่า" (48)

ที่โนอาจะหาเอาตามรายทางนี้เลย ซึ่งมันก็มีทั้งอร่อยบ้างไม่อร่อยบ้างปะปนกันไป

แล้วอิซางิก็รู้สึกว่าช่วงเวลาในตอนนี้มันดีแบบมากๆ มันดีเสียจนอิซางิไม่อยากให้ช่วงเวลานี้หมดไปเลย...

"นี่อิซางิ เดี๋ยววันหลังเรามาเที่ยวแบบนี้ด้วยกันอีกนะ คราวหน้าชวนพวกสนัฟฟี่กับเอโกะมาด้วย (322)

ส่วนทางด้านนางิเอง เจ้าตัวก็อ่านหนังสือที่เรโอะให้มา พร้อมกับเขียนสรุปตามความเข้าใจของตัวเองไปด้วย

"ยุ่งยากจัง เฮ้อ" นางิบ่นขึ้นมาเบา ๆ แต่พอนึกไปถึงรอยยิ้มของอิซางิแล้ว นางิก็ยิ้มตามขึ้นมาอย่างมีความสุข

"ก็นะ ดันไปรักของหวงเขาซะด้วย ก็ไม่แปลกที่จะมาทำกับเราขนาดนี้" (170)