“ อื้มๆ จะว่าไกลก็ไกลแหละเนอะ~ “

พอเห็นคุณมีท่าทีเลิ่กลั่กก็ยิ้มรับคล้ายจะทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง เพราะดูยังไงก็ไม่น่าจะใช่คนที่ซีเรียสอะไรหรอก

“ มาจากเดนมาร์กน่ะ~ “ ชี้นิ้ววนๆ
“ อ้ะ แต่ว่าคุณบรู๊คพิเศษหน่อย เพราะมาจากใต้ดินน่ะน้า~ “

พูดไปเรื่อย

“ เน้ออ~ ทุกคนดูสนุกกันมากเลยล่ะ~ “

ลากเสียงยาว น้ำเสียงมีความสุข

“ ปีสองจริงด้วยสิเนี่ย ฮืม “ ฮึมฮำในลำคอ
“ ยินดีที่ได้รู้จักน้า สึกาวาระซัง , เรา ลินเนีย ลินด์ น้า~ “

เกือบยื่นมือไปจับทักทาย แต่ไหวตัวทันเลยเนียนทำเป็นจัดผมแล้วโค้งทัก

“ ตื่นเต้นสิ~ ครั้งแรกที่ญี่ปุ่นเลยล่ะน้า ทุกคนเองก็ดูไนซ์สุดๆไปเลย ดีจังเน้อ~ “

พูดกับทั้งคุณทั้งต้นไม้ในมือ

(มาแปะวาดเก็บตก สามหนุ่มส้มส้มส้ม ~)

“ ช่ายแล้ว~ วันนี้อากาศดีสุดๆไปเลยเน้อ คุณบรู๊คกับเพื่อนๆเองก็ร้องเพลงกันแต่เช้าเลย~ “

พูดไปเรื่อยตามประสาคนอย่างเธอ

“ ว่าไปแล้ว… วันนี้เป็นวันปฐมนิเทศสิเน้อ~? ทางนั้นเองเหมือนจะอยู่ปี2? ใช่รึเปล่าน้า… “

นิ้วจิ้มปาก

“ คุณบรู๊คคิดว่าใช่รึเปล่า “

หันไปคุยกับกระถางสลับมองแถบสีบนเสื้อของคุณ รอคำตอบยืนยันจากคุณไปด้วย