เห็นข่าวน้ำท่วมแล้วใจสลายมากอะ ต้องปิดทวิตเลย คือจิตใจก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เห็นสภาพทุกคนแล้วปวดใจไปหมด ท่วมจนไม่รู้จะท่วมยังไงแล้ว จะเอาน้ำออกยังไงยังไม่รู้เลย😭

ป่วยหลายอย่างมากจนถ้าคนถามว่าป่วยอะไร ก็ไม่รู้จะตอบยังไงเลย😂

ครั้งหนึ่งเคยเป็นอนาคตของชาติ แต่วันนี้แค่เอาตัวเองให้รอดยังจะไม่ไหวเลย อยากยอมแพ้ทุกอย่างเหมือนกัน แต่ถ้าหยุดตอนนี้ คงต้องเสียใจไปทั้งชีวิต

ดูสัมนักธุรกิจหลายๆ คนมาสักพักก็เริ่มสงสัย บางทีเค้าแอบแซะกันเบาๆ รึเปล่า หรือเราคิดไปเอง😂

ขี้เกียจซักผ้ารอบที่ล้าน

ไม่เป็นไรค่ะ น้องเชษฐ์ทำอะไรผิดโทษหลุยส์ได้เลย

Just shift perspective and it's mind blowing จริงๆ เรานับการเขียนนิยายเป็นงานอดิเรกที่อาจทำเงิน แต่มันควรถูกนับเป็นการทำงานในบางแง่ ซึ่งถ้าเรานับมันเป็นการทำงาน พอรวมกับการเรียน และการช่วยงานที่บ้านจริงๆ ชั้นoverworkedแบบเกินไปมากๆ เลยนะ ไหวมั้ยตัวฉัน😂 แปลว่าฉันไม่เคยได้มีวันหยุดเลยร่วมสามปี นอกจากทริปเดินทางทริปนั้นที่ไม่ได้เอาไอแพดไปเขียนนิยาย โอ้มายก็อด

นี่ไม่เก็ทคนที่บอกว่าพอมีทั้ง ชญ กับ ชช ในเรื่องเดียวกันแล้วฟินไม่สุด เพราะนี่อ่านได้หมด555555 แต่ก็ได้เรียนรู้แหละว่าเออ มีคนไม่ชอบจริงๆ

ไว้เรื่องหน้าเอาใหม่ จะลองแอบคู่ ชช ญญ ไว้เป็นพื้นหลัง ใครสังเกตก็เห็น ไม่สังเกตก็ไม่เห็น //ไม่เข็ด

ถ้าวันนึงดังจนมีเล่ม ก็อยากลองมีโอกาสแจกลายเซ็น จะได้เจอนักอ่าน แต่ก็แอบกลัวการเจอคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนเยอะๆ เหมือนกัน ชีวิตนี่มันยากจัง

เป็นนักเขียน/นักวาดอิสระลำบากทั้งนั้น สำหรับงานวาดคงพูดไม่ได้ แต่ว่านักเขียนคนไหนที่เป็นนักเขียนอิสระแล้วเขียนงานที่ยาวเกิน150kคำได้ คือเก่งมาก ไม่ใช่ว่าสั้นกว่านั้นไม่เก่งนะ เก่งเหมือนกัน แต่ส่วนต้วรู้สึกว่าตอนเขียนถึง150kอะ ความเหนื่อยเป็นอีกขั้นนึงเลย แล้วยิ่งถ้า250k++นะ เก่งมากๆ ไม่รู้หรอกว่าเนื้อหาสนุกมั้ย แต่แรงใจกับความทุ่มเทอะ เกินร้อยแน่นอน ควรได้รางวัลนักเขียนขยันอดทน

เอาจริง ยังไม่โดนด่าที่ลงเรื่องบก.ที่ไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อนก็บุญละ จริงๆ ไม่ผิดหรอกที่นักเขียนจะเป็นบก.ด้วย แต่พอเป็นคนที่มีผลประโยชน์ทับซ้อน ในฐานะคนขี้ระแวงก็วางใจไม่ลง55 คนที่เป็นบก.ควบนักเขียนไม่ผิดเลย เขารักงานเขียน จะทำได้หลายอย่างก็เป็นเรื่องปกติ และหลายคนเป็นคนที่มีความสามารถมากๆ ด้วย ผิดที่ตัวฉันเองที่มีปัญหาtrust issues

แต่อยากเป็นนักเขียนที่ดีขึ้นจริงๆ นะ คนทำไทโปกับโลโก้ให้ก็ไปมีงานประจำที่สนพแล้ว เลยเลิกรับฟรีแลนซ์ นักวาดปกภาคหลักก็ออกบูธออกกู้ดเยอะขึ้น ร้านบก.ก็คิวจัดเล่มเต็มถึงสิ้นปี มีโอกาสร่วมทำงานกับสนพ. ทุกคนที่เคยร่วมงานกันมาเติบโตกันหมดจริงๆ inspiringมากๆ

พอนิยายจบไฟนอล100%ทั้งหมด คำถามที่มีกับตัวเองคือนิยายเรื่องนี้มันสนุกจริงๆ เหรอ ซึ่งถามตัวเองมาตลอดสองปีที่เขียน และคงไม่ได้คำตอบแล้วแหละ เพราะไม่มีคนอ่าน(ล้อเล่น) คิดว่ามันไม่สำคัญแล้วว่าสนุกมั้ย เพราะเราสนุกตอนเขียนแล้ว ทำดีที่สุดเท่ามี่ไหวแล้ว แถมนักเขียนที่ชอบยังมารีงานให้อีก ฮือๆ จะคิดมากอะไรเยอะแยะ แค่นี้ก็เกินพอแล้ว สนุกไม่สนุกก็ช่างมันเถอะ ไว้รอคนรีวิวหรือกรอกฟอร์มมาละกัน

จริงๆ ผมควรมีความมั่นใจในนิยายตัวเองนะ เพราะเคยเขียนนิยายเรื่องสั้นส่งในภาษาที่สอง แถมเขียนเป็นงานที่สนุกและมีสาระอิงตามพวกเปเปอร์งานวิจัยยังได้เอมาแล้วเลย ขนาดไม่ได้เรียนสายภาษานะเนี่ย

สงสารนักวาดอะ เห็นโดนโรงพิมพ์เทช่วงก่อนจะถึงงานออกบูธกันตลอดเลย เหมือนงานเยอะแล้วเร่งทำไม่ทัน สีเพี้ยนทั้งที่เช็คแล้วบ้าง งานเลทบ้าง โดนกันถ้วนหน้าเต็มฟีด แล้วราคาพิมพ์ในไทยใช่ว่าถูกๆ สุดท้ายนักวาดก็ต้องเป็นคนแบกทุนค่าส่งให้คนที่จองมารับของในงานแทนอีก แล้วถ้าไม่ได้บวกเผื่อไว้นะ ห้าห้าห้าห้า

เท่าที่คุยกับบก.คือเห็นตรงกันว่าตอนช่วงท้ายของรวีนิรันดร์ที่สู้กันสามารถไปได้อีก และตอนนี้มีความรวบรัดอยู่บ้าง แต่ว่าเก็บประเด็นครบหมดแล้ว ดังนั้นจะเติมหรือไม่เติมก็ได้

ซึ่งเราไม่เติมแล้ว ไม่แก้แล้ว พอแล้ว เพราะเปลี่ยนทรีตเมนต์และแก้เองมาหลายรอบก่อนเจอบก.แล้วด้วย ตอนนี้เราเขียนเรื่องนี้ต่อไม่ไหวแล้ว ซึ่งไม่เคยคิดเหมือนกันว่าวันนึงจะมาถึงจุดนี้ เพราะเรารักงานนี้มาก อยู่ด้วยกันมาตั้งสองปี

เอาจริง ไหว้พนรศกับร.5เค้ายังหาว่าผมเป็นสลิ่ม อยากได้ระบอบเดิมกลับมา แล้วผมจะตอบอะไรได้ ฝั่งนึงสหบาทา ฝั่งนึงคุก ไม่ตอบก็โดนหาว่าไม่รู้จักเทคแอคชั่น เทคแอคชั่นเสร็จก็ไม่พอใจอีก นึกย้อนไปแล้วไม่แปลกใจที่เริ่มเขียนบางงานแล้วไม่ลงตั้งแต่หลายเดือนก่อน กาจะบู้

สาเหตุที่ไม่แอคทีฟการเมืองและเซฟตัวเองพอสมควร คือแบบ ถ้าวันหนึ่งเราทำอะไรก้ำกึ่งที่โดนบิดสารได้ แล้วมีคนไม่ชอบเราเป็นการส่วนตัวจากเรื่องอื่น เราคงเดือดร้อนน่ะ แล้วคงไม่ได้มีคนอื่นมาเดือดร้อนด้วย แล้วต่อให้คนช่วย ก็แค่พิมพ์ให้กำลังใจในเน็ต แต่ความจริงเราอาจจะไม่ได้อยากได้กำลังใจหรือถูกจดจำในฐานะเหล่านั้น แค่อยากจะใช้ชีวิตเป็นคนคนหนึ่งเท่านั้นเอง การคอลเอ้าท์จึงควรเป็นสิทธิ์ ไม่ใช่หน้าที่

ปีนี้เหมือนเป็นปีแห่งการรักษาตัว หาหมอบ่อยมาก เดี๋ยวอังคารนี้ก็ต้องไปหาหมออีกละ

ฮาโลวีนนี้รับบท Vampire Hunter

อยากเห็นคอร์กี้twerk

เอาจริง รอดูมากๆ ว่าถ้ารวีนิรันดร์ดังขึ้นมาตามที่หมอดูกับเซียมซีบอก มันจะดังจากเหตุการณ์อะไร ร้านรีวิวก็ไม่รับ ตอนพยายามปิดต้นฉบับก็ป่วย ป่วยจนนึกว่าจะตายคนเดียวที่ตปทด้วยซ้ำ😂 ยอดวิวก็โหรงเหรง ไม่มีคนเมนต์คุย ไม่มีคนโพสต์ทวิตคุยเล่น ง่ายๆ คือไม่มีอะไรเลย555555555

เอาจิง ร้านรีวิวอะ ถ้าเขียนแนวนอกกระแสหน่อยแล้วแมตช์ให้รีวิวได้เหมือนเป็นวาสนา เพราะบางร้านไม่รับลงไปถึงแนวพีเรียด หรือไสยศาสตร์ หรือตลคสลับโพด้วยซ้ำ แต่บางคนรับงานขายโป๊ ทั้งที่ปฏิเสธงานประเด็นอ่อนไหวนะ55 อย่าถามว่าตอนพิมพ์รู้สึกยังไง หงุดหงิดบ้างอยู่แล้ว แต่เป็นสิทธิ์ของร้านเค้า ถ้างานไหนจ้างได้ก็คงจ้างนะ เปิดการมองเห็น เรื่องธุรกิจไม่เกี่ยวกับความรู้สึกส่วนตัว

ยังเซ็งที่โดนบิดงานไทโปกับโลโก้อยู่เลย แถมงานคอมมิชแรกๆ ตอนจะเริ่มเขียนอีกต่างหาก ยังดีว่าต่อมาได้เจอนักวาดกับบก.ดีๆ ฮือ

บางทีก็อยากเห่าเหมือนหมา บางทีก็อยากเมี๊ยวเหมือนแมว แต่หลายทีละที่อยากตะโกนว่าพ่อ****ย