als de smart die in de traan blinkt niet bestond 'in afwachting van', als ze niet bestond met een nog voorlopig bestaan, als het heden al voldongen was?

en aan de troost, want hoe zou één enkele traan - al werd ze gewist - vergeten kunnen worden; hoe zou het herstel ook maar de minste waarde kunnen hebben, als het niet het ogenblik zelf corrigeerde, als het dat liet ontsnappen in zijn zijn,

De arbeid waarin hij zijn werking uitoefent wordt zichtbaar ingelijfd bij de dingen, maar de wil verdwijnt er meteen weer uit, daar het werk de anonimiteit aanneemt van handelswaar, een anonimiteit waarin, als loonarbeider, de werker zelf kan verdwijnen.

elkeen identificeert zich, niet door zijn plaats in het geheel, maar krachtens zijn [i] zelf [i].

Dan moet het zijn zich realiseren als zich openbarend, dat wil zeggen als, in z'n zijn zelf, stromend naar een ik waardoor het benaderd wordt, maar ernaar stromend op oneindige wijze, zonder op te drogen, brandend zonder verteerd te worden.

gelaat. De arme, de vreemdeling, dient zich aan als gelijke.