แววตาลีโอนอรามีความอยากรู้อยากเห็น ทว่าแค่พริบตาเดียวหัวข้อของความอยากรู้ที่ว่าก็เปลี่ยนเป็นสายสีขาวในมือของโรซามาเรียแทน
“เคยได้ยินมาว่ามันเป็นไส้เดือนที่ร้องเพลงให้เราฟังได้ แต่ที่เอควอราไม่มีสายพันธุ์นี้ แฮะๆ ก็เลยอยากรู้ค่ะว่ามันร้องยังไง”
ได้ยินมาจากใครกันละนั่น
แววตาลีโอนอรามีความอยากรู้อยากเห็น ทว่าแค่พริบตาเดียวหัวข้อของความอยากรู้ที่ว่าก็เปลี่ยนเป็นสายสีขาวในมือของโรซามาเรียแทน
“เคยได้ยินมาว่ามันเป็นไส้เดือนที่ร้องเพลงให้เราฟังได้ แต่ที่เอควอราไม่มีสายพันธุ์นี้ แฮะๆ ก็เลยอยากรู้ค่ะว่ามันร้องยังไง”
ได้ยินมาจากใครกันละนั่น
หน็อยแน่ ทิโมธี
ชาตินี้ยังไงก็ไม่มีวันอยากญาติดีด้วยหรอก!
[ไม่ต้องมาเจ๋อ!]
แบรมเบิ้ลโต้กลับเป็นภาษาประจำเผ่า มันสะบัดหน้าหนีพัฟบอลผู้หวังดี (?) ลีโอนอราขมวดคิ้วเท้าสะเอว
“อ๋า พูดแบบนี้ได้ไงกันคะ”
หน็อยแน่ ทิโมธี
ชาตินี้ยังไงก็ไม่มีวันอยากญาติดีด้วยหรอก!
[ไม่ต้องมาเจ๋อ!]
แบรมเบิ้ลโต้กลับเป็นภาษาประจำเผ่า มันสะบัดหน้าหนีพัฟบอลผู้หวังดี (?) ลีโอนอราขมวดคิ้วเท้าสะเอว
“อ๋า พูดแบบนี้ได้ไงกันคะ”
(มาเปิดโรลซ้อมสักหน่อยค่า บวกได้ตามสะดวกเลยนะคะ จะค่อยๆ ทยอยตอบค่ะ เนียนรู้จักได้นะะ 🥺🥺)
(มาเปิดโรลซ้อมสักหน่อยค่า บวกได้ตามสะดวกเลยนะคะ จะค่อยๆ ทยอยตอบค่ะ เนียนรู้จักได้นะะ 🥺🥺)
“อื้ม คุณพี่เจเรเมีย”
เรียกพี่น่ะถูกต้องแล้วรึเปล่านะ ไม่รู้ละ นักเรียนปีหนึ่งคลี่ยิ้ม
“โนราชื่อโนราค่า” เว้นวรรคไปหนึ่งลมหายใจ แล้วจึงเอ่ยต่อ “ลีโอนอรา เด เอลิอุสโซ”
ไหนๆ อีกฝ่ายก็แนะนำตัวมาทั้งชื่อทั้งแซ่ เห็นทีทางนี้ก็ต้องแนะนำให้ครบเช่นเดียวกันสิ ถูกไหม
“อื้ม คุณพี่เจเรเมีย”
เรียกพี่น่ะถูกต้องแล้วรึเปล่านะ ไม่รู้ละ นักเรียนปีหนึ่งคลี่ยิ้ม
“โนราชื่อโนราค่า” เว้นวรรคไปหนึ่งลมหายใจ แล้วจึงเอ่ยต่อ “ลีโอนอรา เด เอลิอุสโซ”
ไหนๆ อีกฝ่ายก็แนะนำตัวมาทั้งชื่อทั้งแซ่ เห็นทีทางนี้ก็ต้องแนะนำให้ครบเช่นเดียวกันสิ ถูกไหม
อยู่ด้วยกันมาพักหนึ่งก็ชอบทำตัวโกตั๊กใส่
ตอนที่เธอทำอะไรไม่ถูกใจไปนิดเดียวก็โมโหจนหน้าบูด
ไม่รู้เหมือนกันว่าลีโอนอรานึกถึงเรื่องอะไรบ้าง แต่สีหน้ามีความตะขิดตะขวงใจอยู่พอสมควร
“อืม...แบรมเบิ้ลชอบกินขนมที่สุดเลยค่ะ เวลาเคี้ยวตุ้ยๆ น่าจิ้มแก้มมากๆ แล้วก็...แล้วก็...ยึดมั่นในตัวเองสูง เป็นพัฟบอลที่มีกฎเกณฑ์ในการใช้ชีวิตค่ะ”
ประมาณนี้แหละมั้ง...
+
อยู่ด้วยกันมาพักหนึ่งก็ชอบทำตัวโกตั๊กใส่
ตอนที่เธอทำอะไรไม่ถูกใจไปนิดเดียวก็โมโหจนหน้าบูด
ไม่รู้เหมือนกันว่าลีโอนอรานึกถึงเรื่องอะไรบ้าง แต่สีหน้ามีความตะขิดตะขวงใจอยู่พอสมควร
“อืม...แบรมเบิ้ลชอบกินขนมที่สุดเลยค่ะ เวลาเคี้ยวตุ้ยๆ น่าจิ้มแก้มมากๆ แล้วก็...แล้วก็...ยึดมั่นในตัวเองสูง เป็นพัฟบอลที่มีกฎเกณฑ์ในการใช้ชีวิตค่ะ”
ประมาณนี้แหละมั้ง...
+
คู่หูของมันรีบเม้มปากเมื่อหลุดพึมพำอะไรออกไปก็ไม่รู้ ลีโอนอราเหลือบมองคนตัวสูงกว่า หวังว่าเขาจะไม่ได้ยินนะ ไม่งั้นเดี๋ยวเข้าใจผิดขึ้นมาเนี่ยแย่เลย
แบรมเบิ้ลก็ไม่ได้นิสัยไม่น่ารักขนาดนั้นสักหน่อย...
เอาละ ลองมาทวนนิสัยของเจ้าพัฟบอลตัวนี้กันดีกว่า
เด็กสาวยกนิ้วชี้ข้างหนึ่งจิ้มขมับ นึกถึงความทรงจำที่มีร่วมกับเพื่อนรักตัวจิ๋ว...
+
คู่หูของมันรีบเม้มปากเมื่อหลุดพึมพำอะไรออกไปก็ไม่รู้ ลีโอนอราเหลือบมองคนตัวสูงกว่า หวังว่าเขาจะไม่ได้ยินนะ ไม่งั้นเดี๋ยวเข้าใจผิดขึ้นมาเนี่ยแย่เลย
แบรมเบิ้ลก็ไม่ได้นิสัยไม่น่ารักขนาดนั้นสักหน่อย...
เอาละ ลองมาทวนนิสัยของเจ้าพัฟบอลตัวนี้กันดีกว่า
เด็กสาวยกนิ้วชี้ข้างหนึ่งจิ้มขมับ นึกถึงความทรงจำที่มีร่วมกับเพื่อนรักตัวจิ๋ว...
+