“ 𝖧𝗈𝗉𝖾 𝗌𝗈 ”
──────────
เลนแนน อโดนิส รอสฟิลด์
𝖣𝗋𝖺𝗀𝗈𝗇 𝖥𝗂𝗋𝖾 | 𝟣𝟤0 𝖸/𝖮 𝟤07 𝖼𝗆. | 𝖲𝗈𝗅𝖺𝗋 𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍
#WyH_DG — https://bit.ly/LennanARosfield
|
|
“ 𝗘𝘃𝗲𝗻 𝗷𝘂𝘀𝘁 𝗮 𝗹𝗶𝘁𝘁𝗹𝗲 𝘀𝗽𝗮𝗿𝗸 ”
· · ──── ᵀʰᵉ ᴱˡᵈᵉˢᵗ ˢᵒⁿ ᵒᶠ ᴿᵒˢᶠᶦᵉˡᵈ
𝗟𝗲𝗻𝗻𝗮𝗻 𝗔𝗱𝗼𝗻𝗶𝘀 𝗥𝗼𝘀𝗳𝗶𝗲𝗹𝗱
𝖣𝗋𝖺𝗀𝗈𝗇 | 𝟣𝟤𝟢 𝗒, 𝟤07 𝖼𝗆.
𝖲𝗈𝗅𝖺𝗋 𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍 | 𝖱𝗈𝖼𝗄 | 𝖪𝗇𝗂𝗀𝗁𝗍 • 𝖥𝗂𝗋𝖾
𝖣𝗈𝖼 - bit.ly/LennanARosfi...
Only for #Wyh_DG
ทัก|โค|โรล|เวิ่น 𝖣𝖬 𝟤𝟦/𝟩 ᵕ̈
⚔️ ประกาศปิดคอมมูนิตี้อย่างเป็นทางการ ⚔️
ภารกิจสุดท้าย : เริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่อย่างราบรื่น
ข้อความถึงทีมงาน: forms.gle/iirjteK8KWS5...
End Credits: youtu.be/7K-1Ssj2ST4?...
⚔️ ประกาศปิดคอมมูนิตี้อย่างเป็นทางการ ⚔️
ภารกิจสุดท้าย : เริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่อย่างราบรื่น
ข้อความถึงทีมงาน: forms.gle/iirjteK8KWS5...
End Credits: youtu.be/7K-1Ssj2ST4?...
[สำหรับผู้เข้าร่วมงานแต่งงาน]
สามารถวาดเด็กๆใส่ฉากมาวิ่งเล่นกันได้ตามสะดวกเลยนะคะ✨
(สวัสดีครับ สถาปนิกรายงานตัวครับ เราไปปั่นฉากให้งานแต่งเคลิสมาค่ะ
ห้องโถงใหญ่กิลด์ลูน่าตามอิมเมจเราคับผม ถ้าไม่ตรงยังไงขออภัยสต๊าฟทุกทั่นด้วยนะคะ 😭)
“ ให้ข้าพิสูจน์นั้น..ข้าย่อมทำได้เสมอ ”
มือแกร่งเลื่อนคว้าร่างของจันทรา จังหวะที่ปล่อยเนื้อตัวให้นั่งลงบนโซฟายาวกับเขา
ก่อนจะขยับตัวในท่าที่ถนัดและโน้มตัวเข้าใกล้นีลอาร์เล็กน้อย
“ แต่หลังจากข้ายอมทำให้เจ้าดูแล้ว.. จะเป็นเช่นไรต่อ? ”
“ เจ้าจะ..รับรักข้าหรือไม่? “
..อะไรกัน เป็นผู้เป็นคนก็ดูดีนี่
〝 รอผู้ใดอยู่กันหรือคะท่านรอสฟิลด์ 〝
[เปิดโรล|แยกรูท]
ภายในงานห้องโถงอร่ามโอ่อ่า ผู้คนมากหย้าหลายตาทั้งคุ้นเคยดีและรู้จักต่างแต่งกายสวยหรูซึ่งเหมาะสมกับแต่ละคนจนแทบจักลืมไปว่าเป็นนักผจญภัยคลุกฝุ่นและเหตุเลือดนองกันมา
ณ มุมหนึ่งของโถงใหญ่ คุณเดินผ่านบรรดาสาวหนุ่มมากมายจนพบกับชายซึ่งอาจคุ้นหน้าหรือนามเป็นอย่างดี นานครั้งหนจะเห็นเขาสมฐานบุตรชายรอสฟิลด์
’เลนแนน’
[เปิดโรล|แยกรูท]
ภายในงานห้องโถงอร่ามโอ่อ่า ผู้คนมากหย้าหลายตาทั้งคุ้นเคยดีและรู้จักต่างแต่งกายสวยหรูซึ่งเหมาะสมกับแต่ละคนจนแทบจักลืมไปว่าเป็นนักผจญภัยคลุกฝุ่นและเหตุเลือดนองกันมา
ณ มุมหนึ่งของโถงใหญ่ คุณเดินผ่านบรรดาสาวหนุ่มมากมายจนพบกับชายซึ่งอาจคุ้นหน้าหรือนามเป็นอย่างดี นานครั้งหนจะเห็นเขาสมฐานบุตรชายรอสฟิลด์
’เลนแนน’
เรียวมือของเขายกมือสีเข้มของอีกฝ่ายขึ้นช้าๆ จรดริมฝีปากตนลงไปอย่างพอดิบพอดี สัมผัสนุ่มละมุนแนบลงบนหลังมือเบาบาง แต่กลับชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
“ เต้นรำกับข้าสักเพลงสิ ”
เขากระซิบเสียงต่ำ เคล้ารอยยิ้มมั่นใจที่มุมปาก
“ แล้วข้าสัญญาว่า…จะทำให้เจ้ายิ้มให้ข้าได้ ”
“อื้อ!”
ลูกแมวน้อยพอเห็นอีกคนไม่ปฏิเสธเขาก็ยิ้มกว้างออกมาพร้อมเดินตามอีกคนต้อยๆเหมือนลูกเป็ดตามแม่ ถึงแม้อีกคนจะบอกให้เดินห่างๆแต่เลนนี่ก็เดินห่างกับเขาแค่ก้าวเดียวเท่านั้นเอง
ซ้ำร้ายเขายังปล่อยออร่าดอกไม้ตลอดทาง แถมยังพยายามชวนอีกคนคุยอีกตังหาก
“นี่ๆ! เลนแนนมีขนมปังอะไรแนะนำเลนนี่มั่งมั้ย!“
"ข้าก็เป็นแบบนี้ของข้าอยู่แล้ว พี่ต่างหากไม่เข้าใจข้า"
ชายหนุ่มที่ตัวเล็กกว่าจับมือมังกรหนุ่มออกไปจากหัวตน ถอยห่างจากเขาเหมือนแมวขู่ฟ่อ
คำขอโทษติดอยู่ที่ริมฝีปากแต่กลับกล่าวออกไปไม่ได้
"ข้าจะนอนจูบพื้นลานฝึกเท่านั้น อยากทำก็ตามมาเลย!?" พูดจบเอตวลก็วิ่งหนีเลนแนนทันที
ลูกแมว(?)ส่งเสียงออกมาเล็กๆออกมาตอนโดนเคาะหน้าผากแถมดันใส่ แต่ถึงแม้เขาจะโดนกระทำแบบนั้นใบหน้าของเขาก็ยังมีรอยยิ้มประดับอยู่
“ขนมปัง! จะว่าไปเลนนี่ยังไม่ได้ซื้อของกินสำหรับวันนี้เลยแหล่ะ!”
“เลนนี่ขอไปด้วยได้มั้ย?”
เขาจ้องอีกคนตาแป๋วพร้อมเกาะชายเสื้ออีกคนน้อยๆ ส่งออร่าแบบให้เค้าไปด้วยนะคับ นะคับ นะคั——-
ในขณะกำลังอธิบายเสริมถึงการพบเจอเรื่องอัดสะจอรอหันการันต์ยอเสียงเขาก็เลือนหายไปตามปลายนิ้วของมอทัสซึ่งชี้ไปยังบานประตูที่แง้มไว้ แถมยังบอกว่าเห็นคนมองสักพัก
พวกไร้บ้านป้ะ😦? คิดในแง่ดีๆๆ
แล้วไหงการมาเยี่ยมรำลึกถึงกลายเป็นรายการล่าท้าผี?? งงหรอ ผมก็งง
(กำลังปลอบตัวเอง)
“ อาจจะเป็นพวกไร้บ้านก็ได้ท่าน ”
“ ไปดูหน่อยก็ไม่เสียหาย ”
บานประตูถูกแง้มออกเห็นเป็นช่องเล็กๆ ขนาดสัตว์เล็กเข้าออก
แต่ไม่ว่าจะเพ่งอย่างไรก็ไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้น.. มันว่างเปล่า
” ข้าเห็นคนในห้องตรงนั้น มองมาสักพักแล้ว แต่หายไปแล้ว.. “
“ ..เข้าไปดูในห้องกันไหม? ”
” คงต้องขออภัยองค์ชายแล้ว กฎเกณฑ์ในวังคงจักมากมาย “ เขาหันไปเอ่ย พลางเน้นถ้อยคำว่า องค์ชาย อย่างจงใจก่อกวนอีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจะหลุดหัวเราะเบา ๆ
” เกรงว่าสักวันข้าคงจะได้เผาใครสักคนยามถูกขัดใจ “
แล้วเขาเชื่อว่าตนกล้าทำเสียด้วย
“ เอาเป็น จ้างรายครั้งแล้วกัน ข้ามีราคาพิเศษสำหรับสหาย ” —ที่แปลว่าแพงกว่าเดิมโข
[แยกรูท | ภายในงานเลี้ยง]
เสียงดนตรีประสานทำนองไพเราะ เจือด้วยเสียงหัวเราะพูดคุยเคล้าไปกับช่วงเวลางานเต้นรำของแขกในคืนนี้
ลีเธียในชุดราตรีสีม่วงประกายอัญมณีปรากฏกายท่ามกลางหมู่ผู้ร่วมงาน แววตาสีพีชสะท้อนแสงไฟส่องประกายแวววาวจนกระทั่งหันมาเจอ [คุณ] โดยบังเอิญ จึงเอ่ยทักออกไป
“เจ้าเต้นรำแล้วรึยัง?“
Cms: Tenlabelle
( ภายในงานเลี้ยง เวลา 20:30 |โรลปิด w/ @glenn-wyh.bsky.social )
ในสถานที่หรูหรากว้างใหญ่ ดนตรีบรรเลงประสานชักชวนให้ผู้คน
เพลิดเพลินและเต้นรำกันอย่างรื่นเริง อาหารและเครื่องดื่มรสเลิศถูกจัดไว้อย่างดี ซึ่งแน่นอนว่าไอเดนไม่มีทางที่จะพลาดอย่างแน่นอน
+
💃 Mini event 07 - วันครบรอบการก่อตั้งอาณาจักร Ventoria 🕺
เมื่อตะวันลับขอบฟ้าไปหลายชั่วครู่ ท้องฟ้าสีส้มก็เปลี่ยนสีเป็นสีมืด เสียงดนตรีถูกบรรเลงดังจนสามารถได้ยินเสียงเพลงแว่วจากพระราชวังของอาณาจักร Ventoria
ระยะเวลาเล่นอีเวนต์: 15 มิ.ย. (สามารถเล่นย้อนหลังได้)
สาวเจ้ายามได้ยินเสียงเรียกที่ดูต่างไปจากเดิมก็ทำชะงักเอียงคอด้วยสงสัยทว่าก็มิได้คิดอันใดมากมาย
แต่ใบหน้าที่ไร้สุขนั้นประหลาดตานัก
〝 ที่รัก? ใครทำอะไรเจ้าหรือหน้าบอกบุญไม่รับนัก 〝
นัยน์สีแซฟไฟร์มองตาหวานฝ่ามือเลื่อนไปจิ้มแก้มเขาเล็กน้อยก่อนจะกลับมายิ้มร่า
〝 ข้าชอบเจ้าตอนยิ้มมากกว่านะ(*˘︶˘*).。*♡ 〝
[ ภารกิจช่วยเหลือชาวเมือง - เตรียมตัวสำหรับเค้กแสนหวาน 08/05, Private ]
“ โอ้..100เลยรึ ” เลนแนนเท้าเอวมองภารกิจตรงหน้า ดาร์ฮาล่าโน้มตัวลงมองกระดาษบนบอร์ดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พอเห็นมีของหวานเป็นค่าตอบแทนนอกจากเงิน
“ ปกติหนาท่าน สำหรับทำเค้กก็ถือว่าเหมาะแล้ว ” นางว่าพร้อมเงยมองสหายที่ได้ยินก็หัวเราะ
“ ก็เอาสิ ”
+
📜 รายละเอียดภารกิจ :
> ค่าตอบแทนจำนวน 250 Wuro และเค้กแสนอร่อยในสัปดาห์หน้า
> ทวีป : Warden | สถานที่ : สวนผลไม้ของคุณแมรี่
> ยศนักผจญภัยที่แนะนำ : Wood +
> จำนวนโพชั่นที่จำกัด : ไม่ระบุ
> จำนวนสมาชิกทีมที่จำกัด : 1 - 4 คน
> จำนวนสมาชิกที่แนะนำ : 2 คน
[ ภารกิจช่วยเหลือชาวเมือง - เตรียมตัวสำหรับเค้กแสนหวาน 08/05, Private ]
“ โอ้..100เลยรึ ” เลนแนนเท้าเอวมองภารกิจตรงหน้า ดาร์ฮาล่าโน้มตัวลงมองกระดาษบนบอร์ดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พอเห็นมีของหวานเป็นค่าตอบแทนนอกจากเงิน
“ ปกติหนาท่าน สำหรับทำเค้กก็ถือว่าเหมาะแล้ว ” นางว่าพร้อมเงยมองสหายที่ได้ยินก็หัวเราะ
“ ก็เอาสิ ”
+
[โรลเปิด | แยกรูท] ลานกว้าง ตอนเช้า
เอตวลมักตื่นแต่เช้ามารับแสงแดด ออกกำลังกาย ใช้ชีวิตเงียบๆทั้งวัน ปรากฏตัวให้น้อยที่สุด
ทว่า วันนี้เขาแตกต่างออกไป นักดาบหนุ่มเดินฟึดฟัด ขึงขัง ออกมาจากบ้านมุ่งหน้าไปที่กิลด์
"เช้าวันนี้น่ารำคาญจริงๆ"
"มองอะไร"
(เอต้วนโดนหมอก ก้าวร้าว พูดห้วนไม่เขินคนแล้วค่ะ มาจอยสั้นๆได้นะ-)
ในช่วงเวลาที่เหล่าใบ้ไม้พากันผลัดสีและโรยราลงไปตามกระแสลมที่เริ่มรุนแรงขึ้น เป็นสัญญาณถึงฤดูเหมันต์ที่กำลังเคลือบคลานเข้ามา
วันนี้เด็กหนุ่มนามว่า 'บิมโบ้' ได้มีนัดทานอาหารมื้อเย็นและซื้ออุปกรณ์ใหม่ด้วยกันกับใครบางคน เขายืนรออยู่บริเวณลานน้ำพุ มือสองข้างเริ่มชาจากลมหนาว จึงใช้ลมหายใจของตนมอบไออุ่นให้มือทั้งสองข้าง
"ฟู่วๆ-...💨"
〝 ข้าก็จักเคียงเจ้า..ตราบฟ้าดินสลาย 〝
สองมือนุ่มประคองโครงคมคาย แววตาเคลื่อนจากริมฝีปากหยักตรงหน้าขึ้นสบสายตา
แม้การกระทำจักชัดเจนเพียง สิ่งเดียวที่เอ่ยไปให้ถึงได้คือคำพูด
〝 ความรู้สึกเช่นนี้มันคือ ‘ รัก ’ หรือเปล่า..? 〝
หากเขาเป็นดั่งนภายามค่ำคืนเรืองรองด้วยมาฆะ ก็ขอนางเป็นวิหคที่โบยบินอยู่ใต้อ้อมอุ่น
〝 ข้า..รักเจ้าเลนแนน รอสฟิลด์ 〝
โรลเปิด | แยกรูท | (โกงเวลา) 10.22 น.
ณ ปราสาทร้าง Rolentelis
🍂 ยามสายวันหนึ่งของฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งเป็นวันแห่งการรำลึก
ทิวากรในชุดและผ้าคลุมสีมืด ไม่ได้ปรากฏตัวที่สุสาน แต่เขาเดินทางมาเยือนโถงใหญ่ของปราสาทร้างเพียงลำพัง
ในมือข้างที่ไม่ได้ใช้จับดาบ ถือดอกลิลลี่สดใหม่ พลางจ้องมองมันเงียบๆด้านหน้าบัลลังก์เก่าที่ผุพัง โดยไม่รู้ว่าคุณก็มาที่นี่เช่นกัน
[ ภารกิจช่วยเหลือชาวเมือง - เตาไฟกำลังเย็นชืด 05/05 ]
[ w supchars/ @velvet-wyh.bsky.social ]
ในขณะที่เขากำลังเดินทางมาทานอาหารในภัตตาคารเลื่องชื่อ เขาก็มาตามคำลือว่ามีเมนูใหม่ถูกคิดขึ้น เขาบังเอิญเจอบิดาของตัวเองเดินอยู่ในตัวเมืองจึงหมายจะเลี้ยงอาหารพ่อมื้อนึงก่อนจะไปทำภารกิจ
+
📜 รายละเอียดภารกิจ :
> ค่าตอบแทนจำนวน 250 Wuro และอาหาร 1 มื้อจากภัตตาคารแห่งสายลม
> ทวีป : Warden | สถานที่ : เยื้องทวีป Forestia
> ยศนักผจญภัยที่แนะนำ : Wood +
> จำนวนโพชั่นที่จำกัด : ไม่ระบุ
> จำนวนสมาชิกทีมที่จำกัด : 1 - 4 คน
> จำนวนสมาชิกที่แนะนำ : 2 คน
[ ภารกิจช่วยเหลือชาวเมือง - เตาไฟกำลังเย็นชืด 05/05 ]
[ w supchars/ @velvet-wyh.bsky.social ]
ในขณะที่เขากำลังเดินทางมาทานอาหารในภัตตาคารเลื่องชื่อ เขาก็มาตามคำลือว่ามีเมนูใหม่ถูกคิดขึ้น เขาบังเอิญเจอบิดาของตัวเองเดินอยู่ในตัวเมืองจึงหมายจะเลี้ยงอาหารพ่อมื้อนึงก่อนจะไปทำภารกิจ
+
“You know you love me.”
“Do I know that?”
เรี่ยวแรงไม่อาจฟื้นฟูได้ในระยะเวลาอันสั้น ทว่าเจ้าค้างคาวกลับดื้อรั้นดั่งผู้เลี้ยงดู
หยัดร่างที่หนักอึ้งพร้อมธนูแสนรักมากอบกุมไว้แน่น ความโกรธาที่มีนั้นเพียงพอที่จะทำให้หลงลืมความเจ็บปวด
ปลายศรแหลมแฝงไอเวทปักทิ่มแทงเหล่าโลหิตที่กำลังสร้างความโกลาหล
นัยน์ตาที่ว่างเปล่าหมายจะปลิดชีพพวกมอนสเตอร์ให้หมดสิ้น