“ ข้าเปล่า ”

ตอบปฏิเสธไปในทันทีเมื่อถูกทัก ก่อนจะยิ้มตอบ

“ แค่กำลังคิดว่าเหมือนจะเคยเห็นเจ้าที่ไหนมาก่อน ”

แต่บางทีอาจจะแค่เพราะเป็นคนแคระ แต่ประโยคหลังนั้นไม่ได้พูดออกไป

เพราะมาจากแคว้นเดียวกันจึงมาถึงไล่เลี่ยกันด้วย นี่อาจจะเป็นโอกาสดีในการผสานมิตรกับผู้ทดสอบคนอื่นๆ

หลังจากมองค้างจนรู้สึกว่าเป้าหมายขยับหนีตนจนยอมเดินอ้อมไปด้านหน้าแล้วลดผ้าคลุมลงเพื่อทักทาย

“ สวัสดี ”

เด็กสาวผมดำส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ดูไม่มีพิษภัยอะไรเทียบกับก่อนหน้านี้ และตามด้วยการแนะนำตัว

“ ข้าชื่อลาวิเนีย มาจากแคว้นลุนด์เบิร์ก แล้วเจ้าล่ะ?”

ไม่ได้ปัดป้องมือที่มาตบบ่าแต่ก็ไม่ได้ทักทายกลับในรูปแบบเดียวกันแล้วเลือกที่จะออกเดินทางกันไปเลย

“ ข้าว่าจะไปทางอาคารที่ดูเหมือนโบราณสถานนั่น ”

“ มันดูชัดเจนตรงไปตรงมาจนชวนให้คิดว่าไปแล้วจะเสียเวลาเปล่า แต่ก็ไม่สามารถตัดออกไปได้ในทันที“

” เรามีเวลา 7 วัน คงไม่เสียหายถ้าจะแวะสำรวจสักหน่อย“

เชิดหน้าไปทางอาคารที่มองเห็นจากไกลๆ ระหว่างเดินป่าก็มองสำรวจไปด้วย

" เรียกข้าว่าลาวิเนียหรือลิฟก็ได้ แล้วเจ้าชื่ออะไร ?"

หลังจากพากันออกมาจากฝูงชนจึงเปิดเผยหน้าตาให้เห็นชัดเจนขึ้นเมื่อแนะนำตัว

" หมายถึงข้าเหรอ "

ที่ตรงนี้มีเด็กคนอื่นเนอะแยะไปจึงไม่กล้าสำคัญตนเองนักเมื่อได้ยินคำชวน ก้มลงมองคนที่เตี้ยกว่าเพื่อยืนยัน

เมืองที่เธอจากมาค่อนข้างคุ้นชินกับการพบเจอคนแคระจึงไม่ได้ประหลาดใจอะไรนัก

" ถ้าใช่ก็เอาสิ ไปกันเลยไหม "

สายตาเห็นอาวุธด้ามยาวก็กระชับง้าวในมือเช่นกัน เตรียมพร้อมออกเดินทาง

กระนั้น ไม่ตั้งคำถามใด และพิจารณากับตนเองในใจ

สักวันหนึ่ง ข้าเองก็ต้องเข้มแข็งมากพอที่จะจัดการกับผู้ที่ต่อต้านศาสนจักร

แม้ว่านั่นหมายความว่าข้าต้องเข่นฆ่าเขาผู้นั้นก็ตาม

อย่างนั้น...สินะ?

( นุเพิ่งมา😭😭 เมคเฟรนด์ได้ค่า )

ณ ค่ายพักแรม

เธอผู้เดินทางมาจากแคว้นอันห่างไกลจึงมาถึงเป็นกลุ่มท้ายๆ ผู้คนเริ่มจับกลุ่มทำความรู้จักกันไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่าจะทักทายอย่างไร และผู้คนก็ดูจะไม่กล้าเข้าหาเธอด้วยเหตุผลบางอย่าง

“...” ขณะที่ [ คุณ ] กำลังทำอะไรสักอย่างอยู่นั้นสัมผัสได้ถึงเงาดำมืดที่จ้องข้ามไหล่มา เมื่อมองมาจึงพบกับบุคคลปริศนา ปกปิดหน้าตาจนไม่สามารถระบุเพศได้ แต่จากส่วนสูงก็คงเป็นหนึ่งในผู้ทดสอบกระมัง