“—ข้า”

เวทย์ถูกร่ายออกไปยังชายหนุ่มทั้งคู่ ฉีกอากาศก่อเป็นริ้วพายุ คล้ายเวทย์ยามใช้รักษา หนนี้เป็นดังแส้ที่จะฟาดทำลาย

เป็นคำสาปจากสรวงสวรรค์

ร่างของเอลฟ์สาวแน่นิ่งตรงกลางรอยวงเวทที่สิ้นแสง เปลือกตาบางหลับลงอย่างอ่อนโยน ใบหน้าเรียบสงบราวกับเธอแค่หลับใหล

ไร้เสียงร่ำไห้ ไร้คำร่ำลา
ในท้ายที่สุด ลูซีลได้เปลี่ยนปัญญาและศรัทธาเป็นแสงสว่างให้โลกครั้งสุดท้าย

[ ลูซีล โซเลซ เสียชีวิตในวัย 271 ปี ]

ท่าทีของเอลฟ์ที่ตนตกหลุมรักในยามนี้ ผิดเปลี่ยนไปจากเดิมทันที หลังอ่านจดหมายจากนักบวชเอลฟ์สาวที่สนิทสนมจนจบ

ความรู้สึกประหลาดเกิดขึ้นภายในอกของมังกรหนุ่ม นี่มิใช่ความเศร้า—มิใช่ความโกรธา หากแต่ว่าจะเรียกว่าริษยาก็คงไม่ถูกต้องนัก

แม้จักยังไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกใหม่ที่เกิดขึ้นนัก แต่ทิวากรก็เลือกที่จะข่มความรู้สึกของตนให้สงบนิ่ง และเลือกที่จะอยู่เคียงข้างจันทราในเพลานี้เป็นสิ่งแรก

“ จักเย็นได้อย่างไร นางเคยหายไปเช่นนี้ไม่ ” เสียงทุ้มเอ่ยสั่นไหวก่อนจะหันไปเห็นจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะทำงานพร้อมกับดอกไม้อันคุ้นเคย มันแตกต่างจากจดหมายฉบับอื่นอย่างชัดเจน

มันเป็นจดหมายหนึ่งฉบับปิดผนึกไว้โดยไม่จ่าหน้าหรือประทับตราใดวางไว้บนโต๊ะไม้พร้อมดอกซัลเวียสีขาว และหากเปิดอ่าน จะพบข้อความเขียนด้วยลายมือบรรจง

บุรุษชุดขาวสะอาดเดินเข้ามาผมกลับมัดรวบยกสูงเก็บเรียบร้อย

กวางหนุ่มเขาบิ่นเข้าร้านสังสรรค์ช้าเล็กน้อยเนื่องจากขาโดนบาดจากเหตุคราก่อนจึงไม่กล้าผลีผลามวิ่งมาเกรงจะแผลเปิดเอาก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงเก้าอี้

สิ่งแรกที่เข้าริมฝีปากคือน้ำเปล่าก่อนจะเอื้อนเอ่ยตอบนักบุญเถื่อนด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

" ดีขึ้นแล้ว พวกท่านละ "

@zero-wyh.bsky.social

" ในช่วงถัดมา! เราจะอยู่กับตำแหน่งขวัญใจที่ได้รับการส่งชื่อเข้ามา!! "

วินเซนต์เหมือนจะฟื้นอารมณ์ให้กลับมาดีขึ้นนิดหน่อยจึงเริ่มที่จะเอ่ยด้วยเสียงเริงร่า

" แม่ดีเด่น!- "

" เอ่อแม้ว่าเขาจะไม่ใช่แม่ที่ให้กำเนิดพวกท่านจริงๆ แต่ข้าก็คิดว่าตำแหน่งนี้เหมาะกับเขาไม่น้อย "

" ขอบคุณท่านออไรอาร์! ที่คอยเลี้ยงดูพวกเรา "

@auriarwyh.bsky.social

" ข้าขอเป็นผู้เอ่ยคำว่า ขอบคุณ! แทนท่านหัวหน้ากิลด์ทั้งสอง "

" ในปีหน้าพวกเราก็มาพยายามไปด้วยกันอีกนะครับ! "

เจ้าจิ้งจอกที่เหมือนจะไม่สามารถกลั้นน้ำตาให้ฮึ้บต่อไปได้แล้ว ก็รีบเอ่ยอย่างตัดบทเรียกเสียงหัวเราะให้หวนกลับคืนมา บรรยากาศที่แสนครื้นเครงในค่ำคืนนี้ และความอบอุ่นที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้

ขอบคุณที่ทำงานหนัก , ท่านนักผจญภัย ⚔️
[ End ]

" ท่านไคเปอร์ และสองพี่น้องเอลด์ริดจ์ เฟลิเซียและฟรานเชสโก! "

เสียงปรบมือดังกู่ร้องด้วยความยินดี บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าพวกเขานั้นช่างสมกับตำแหน่งนี้เพียงใด

" อะแน่นอนว่าพวกท่านอย่าพึ่งรีบไปไหนล่ะ! "

@francesco-wyh.bsky.social @felicia-wyh.bsky.social @kiper-wyh.bsky.social

" กระนั้น! ก็มีอีกท่านที่ดวงดีไม่แพ้กัน! "

" ท่าน มอร์ไบอัส สตรอมส์! "

เสียงปรบมือให้แก่คนทั้งคู่แลจะมากกว่าปกติเล็กน้อย และหลังจากนี้ทั้งสองท่านก็คงจะถูกเพ่งเล็งจากสังคมรอบตัวในการหยิบยืมดวงเสียแล้วล่ะ

" ฮะฮ่า เอาจริงๆข้าก็เข้าใจผิดมาโดยตลอดเลยว่าท่านมอร์ไบอัสอยู่กิลด์สุริยัน! ตอนนี้ความจริงได้ถูกแก้ไขแก่ข้าแล้วล่ะ! "

@morbias-wyh.bsky.social

" พวกท่านคงรู้มาบ้างว่า ในโลกนี้ต่อให้เราจะแกร่งกล้าก็ต้องมีการพึ่งดวงกันเสียหน่อย "

วินเซนต์ปรายตามองในรายชื่อพลางยกยิ้มขึ้นมา

" ในตำแหน่ง เทพแห่งความโชคดีประจำปีนี้มีถึงสองท่านด้วยกัน! และมาจากกิลด์ทั้งสองกิลด์ "

" ท่านแรกที่ข้าขอเชิดชูก็คือ ท่านไคเปอร์ เวสต์วูด! "

@kiper-wyh.bsky.social

" ยกเว้นเพียงท่านผู้นี้ ที่ท่านเทพมังกรโบราณอาจจะมอบให้มากเกินไปเล็กน้อย "

ทำมือเหมือนบอกว่ามันเล็กจิ๋วเพียงใด

" ท่านลิเธีย อาร์กริส!!! "

@lethia-wyh.bsky.social

" แต่หากไร้เงินทอง ก็เหมือนไร้ชีวี ... ตำแหน่งที่พวกท่านก็คงคาดเดากันได้ว่าคืออะไร "

" ขายวิญญาณเพื่อกำไร! ท่านเบรัค เฟนน์!!! "

วินเซนต์โผงขึ้นมาพร้อมผายมือไปหาทางผู้ได้รับรางวัล เรียกได้ว่าตำแหน่งนี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย แต่มาเพราะความสามารถจริงๆ

@berachwyh.bsky.social

หลังจากได้มอบประกาศให้แก่ท่านทั้งสอง วินเซนต์ก็เริ่มเอ่ยต่อในทันที

" และอีกตำแหน่งหนึ่งที่ตัวข้าเองนั้นค่อนข้างชื่นชอบ รวมถึงได้เข้าร่วมโหวตในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน! "

" ตำแหน่ง หัวเราะเป็นงานหลัก! ผู้ที่สามารถเสียงหัวเราะให้แก่ทุกคนแม้จะเพียงแค่ขยับปลายนิ้ว ผู้ที่จะสมเกียรตินี้คงหนีไปไม่พ้น "

" ท่านเซวา เอเวอเร็ตต์! "

@zeva-wyh.bsky.social

" ฮ่ะๆๆๆ เอาเป็นว่า!- อีกท่านที่ได้รับเกียรติในตำแหน่งนี้ก็คือ! "

" ท่านธัลวีเรธ เดลเรธัน! "

@thalvirethwyh.bsky.social