به نظرم اصلا بعید نیست داعش و القاعده و طالبان همزمان باهم بریزن توی ایران

با لرزشی در دل، ایربادها را از گوش‌هایت بیرون می‌آوری و به این فکر می‌کنی:
آیا این آینده‌ای است که ممکن است در آن زندگی کنی؟

متوجه می‌شوی که آن‌ها به دنبال تطابق فعالیت مغزی بین همکارت و افرادی هستند که او با آن‌ها همکاری کرده است.
در حالی که از بی‌گناهی خود اطمینان داری، اما به‌طور مخفیانه در حال همکاری با او در یک پروژه استارتاپی جدید هستی.

همراه با ایمیل‌ها، پیامک‌ها و داده‌های موقعیت جغرافیایی، دولت از شرکت درخواست کرده تا داده‌های امواج مغزی کارمندان را از سال گذشته استخراج کنند.
آن‌ها مدارک قوی‌ای دارند که نشان می‌دهد یکی از همکارانت در کلاه‌برداری گسترده‌ای دست داشته و حالا به دنبال یافتن همدستان او هستند.

پاداش عملکردی دیگری برایت در نظر گرفته، آرامش می‌یابی.
به خانه می‌روی، در حالی که به موسیقی گوش می‌دهی و ایربادهای مغزی که از طرف محل کارت دریافت کرده‌ای هنوز در گوشت هستند.
روز بعد وقتی به محل کار می‌رسی، فضای غم‌انگیزی بر دفتر حاکم شده است.

ولی نمی‌توانی از این خیال‌بافی‌های کوچک خودداری کنی.
اما بعد نگرانی به سراغت می‌آید؛ نگران هستی که مدیرت احساسات عاشقانه‌ات را از طریق بررسی داده‌های مغزی‌ات متوجه شود و توجهت را به حال حاضر برمی‌گردانی.
با نفس راحتی، وقتی ایمیلی از او دریافت می‌کنی که تو را بابت داده‌های مغزی‌ات در سه‌ماهه گذشته تحسین کرده و

با یک حرکت ذهنی، پیامکی به پزشکت می‌فرستی:
«آیا می‌توانی سریع نگاهی به داده‌های مغزی من بیندازی؟ آیا چیزی برای نگرانی وجود دارد؟»

ذهن تو به سمت همکار جدیدی که به تیم اضافه شده، سر می‌خورد. می‌دانی که نباید در مورد او خیال‌پردازی کنی، با توجه به سیاست ممنوعیت روابط عاطفی در محیط کار،

می‌بینی که سطح استرس تو بالا رفته است، چرا که مهلت ارسال یادداشت نزدیک می‌شود و این باعث اوج گرفتن فعالیت امواج بتا در مغزت می‌شود، درست پیش از آنکه هشدار «استراحت مغزی» ظاهر شود.
اما آن تغییر عجیب در فعالیت مغزت در هنگام خواب چیست؟
این تغییر از اوایل همین ماه آغاز شده است.

نگاهی به برنامه‌ای که در پس‌زمینه کامپیوترت در حال اجراست می‌کنی و متوجه می‌شوی که تصویری آشنا ظاهر شده است؛ تصویری که هر بار وقتی غرق لذت می‌شوی، به نمایش درمی‌آید: کاهش فعالیت امواج تتا در نواحی زمانی مغزت.
با ذهن خود نشانگر موس را به سمت چپ می‌بری و داده‌های مغزی‌ات را در ساعات اخیر مرور می‌کنی.

تو در اوج تمرکز هستی، حتی خودت هم نمی‌توانی باور کنی که چقدر کارآمد شده‌ای. یادداشتت تمام شده، صندوق ورودی‌ات تحت کنترل است و احساس می‌کنی تیزتر از هر زمانی در دهه‌های گذشته‌ای.
احساس شادی و رضایت تو باعث می‌شود که پلی‌لیستت به آهنگ مورد علاقه‌ات تغییر کند و وقتی موسیقی شروع به پخش می‌کند، لرزشی به تنت می‌افتد

در نهایت، وقتی اطلاعاتی از این قبیل منتشر می‌شود، ممکن است بازتابی از این باشد که فناوری‌های خاصی که در ابتدا در پروژه‌های نظامی و فوق محرمانه شروع شده‌اند، حالا آماده‌ انتقال به جامعه جهانی شده‌اند.

این که این تکنولوژی‌ها در سطح عمومی مطرح می‌شوند، می‌تواند نشانه‌ای از این باشد که پروژه‌های مربوطه به مرحله‌ای رسیده‌اند که دیگر نیاز به محرمانه بودن ندارند یا شاید دیگر هیچ تهدید فوری امنیتی برای افشای آنها وجود ندارد.