1.
(โบกี้หมายเลข 13 ถูกทำลาย)
ผู้เล่นที่ยังคงอยู่ในโบกี้นี้ ถูกเหวี่ยงหลุดออกจากขบวนรถไฟและเสียชีวิตในทันที

2.
เอนด์ดิ้งคอมมูนิตี้ จะทำการอัพเดทพร้อมกับฝั่ง [สู่วันพรุ่งนี้]

"ขอร้องล่ะ ขอให้ทุกคนออกไปด้วยกันได้ที"

"คุณพ่อคะ.."

แอคชั่น 1 : ยืนล่ก
แอคชั่น 2 : ยืนกลัว
แอคชั่น 3 : ยืนภาวนา

เทิร์นต่อไป @kzk-kousei.bsky.social

แอคชั่น 1 : เดินถอย
แอคชั่น 2 : เดินถอยอย่างต่อเนื่อง

— คุณโควเซย์หมดสติ สิ้นสุดเทิร์นผู้เล่น

แอคชั่น1> เดินซ้าย
แอคชั่น2> รอ

—โควเซย์ซังหมดสติ สิ้นสุดเทิร์นผู้เล่น

แอคชั่นที่ 1 : เดินถอย
แอคชั่นที่ 2 : เดินถอย

— โควเซย์หมดสติ สิ้นสุดเทิร์นผู้เล่น

"ขอฝากด้วยนะคะ"

แอคชั่น 1 : เดินถอย
แอคชั่น 2 : ส่งถังเชื้อเพลิงให้คุณอาโออิ เรย์

ลำดับต่อไป : @kzk-kousei.bsky.social

"ถังเชื้อเพลิง!!"

แอคชั่น 1 : หยิบถังเชื้อเพลิง
แอคที่ 2 : เดินถอยกลับไป

เทิน์นต่อไป : @kzk-kousei.bsky.social

พอเห็นช่องว่างระหว่างตนเองและคนอื่น ๆ ด้านหน้าเริ่มห่างกันมากขึ้นก็ลุกลี้ลุกลนรีบก้าวตาม

"คือว่า... รอด้วย...นะคะ..." กังวลจนจะร้องไห้อยู่แล้ว

แอคชั่น1 >เดินฝั่งซ้าย
แอคชั่น2 >เดินต่อ

เทิร์นต่อไป @kzk-kousei.bsky.social

ทุกคน...ไปคนละทาง.. ทำยังไงดีล่ะ
ต ตามคนเมื่อกี้แล้วกันTT

แอคชั่น 1 : เดินไปทางฝั่งซ้าย
แอคชั่น 2 : เดินต่อ

เทิร์นต่อไป : @kzk-kousei.bsky.social

พอเห็นอีกฝ่ายนั่งลงแล้วฉันก็ค่อย ๆ เริ่มบทสนทนาทั่วไปเพื่อให้ตนเองคุ้นเคยกับวิธีการพูดของเขาก่อน

"อิชิอิซังสินะคะ คือว่า- ฉันเองก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าต้องทำอะไรเลยค่อนข้างจะกังวลน่ะค่ะ แต่ว่า"
ฉันหัวเราะแก้เขินเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น
"ฉันคิดว่า...ดีจังเลยค่ะที่อิชิอิซังก็มองเป็นการทานอาหารกับเพื่อนใหม่เหมือนกัน"

"แล้วก็ ดอกไม้...น่ารักมากเลยล่ะค่ะ จะรักษาไว้ให้ดีเลยค่ะ"

ของขวัญล่ะ...

ฉันยื่นถุงขนมไปข้างหน้าอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ และเปลี่ยนมาถือช่อดอกไม้จากเขาแทน

เมื่อลองดูให้ดีก็พบว่าดอกไม้ที่ได้มาทำมาจากกระดาษ ทั้งยังถูกพับมาอย่างใส่ใจด้วย...

ถึงแม้คนตรงหน้าจะไม่ได้มีออร่าสดใสแผ่ออกมาทางรอยยิ้ม แต่จากตอนนี้แล้วฉันคิดว่าเขาอาจจะเป็นคนอ่อนโยนคนหนึ่งเลยก็ได้

"ถ้างั้นเชิญนั่งก่อนนะคะ"

พอคิดแบบนั้นแล้วใจที่กังวล 10 คะแนนก็สงบลงเหลือเพียง 4-5 คะแนนแล้วล่ะ

+

“ขอโทษที่มาช้าครับ รอนานรึเปล่า” ชายหนุ่มเอ่ยทักขึ้นทั้งที่ในใจยังเก้ๆกังๆ

“อิชิอิ ฮิโรมุ ครับ คิดซะว่ามากินข้าวกับเพื่อนก็ได้นะครับ ไม่ต้องกังวล” ก่อนจะแนะนำตัวอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงเรียบแต่ก็เป็นมิตร

เขาไม่อยากให้เธอรู้สึกอึดอัดหรือเกร็ง

ก่อนจะยื่นช่อดอกไม้กระดาษให้กับคุณ คาซาฮาระ ริน

ฉันสะดุ้งโหยงทันทีที่ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย
คงเพราะด้วยสถานการณ์หลาย ๆ อย่างที่ผ่านมาทำให้กลายเป็นคนตื่นตูมมากกว่าที่ควร

ฉันลูกขึ้นยืนรับเป็นมารยาทและพยายามส่งเสียงที่ก่ำกึ่งว่ารู้สึกอะไรอยู่กันแน่
"ค ค คาซาฮาระ ริน ค่ะ วันนี้ขอรบกวนด้วยนะคะ"

รู้สึกตัวได้เลยว่าฉันต้องทำท่าทางตลก ๆ อยู่แน่นอนเลย
เพิ่งเคยเจอกันแท้ ๆ... น่าอาย...

"ถ ถ้างั้นขอแลกดอกไม้ช่อนั้นกับถุงนี้นะคะ"

+

คู่ที่ 11

@hiromu-kzk.bsky.social
@kzk-kararin.bsky.social