"อื้ม มีหลายตัวเลยล่ะ ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครจะมาจ้างฉันดูแลพวกน้อง ๆ ตอนไหนน่ะนะ"

พูดอ้อม ๆ ให้พอรู้ว่าหมาพวกนี้ไม่ใช่ของตนจริง ๆ

"ถ้าได้เล่นพร้อมกันหลายตัวคงจะลำบางฉันหน่อยนะ"

หัวเราะแห้ง แค่จินตนาการก็รู้สึกได้ถึงความวุ่นวาย

ดูแล้วคงจะได้คุยกันเยอะ เธอยิ้มสดใสก่อนจะยื่นมือออกไปเพื่อแนะนำตัว

"ฉันชื่อไครีย์ คิมเบอร์ ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้ว คุณเรียกฉันว่าไครีย์ก็ได้นะ!"

"บางวันก็มีพวกตัวเล็ก ๆ เข้ามาให้ดูแลอยู่บ้างนะ"

"แล้วคาเซียร์ชอบหมาตัวใหญ่หรือตัวเล็กมากกว่าเหรอ?"

"ไม่หรอก ถ้าแค่เจ้าสองตัวนี้น่ะนะ"

เหล่มองตามสายจูงที่ขยับไม่หยุด ดูพวกมันจะอยากไปถึงจุดวิ่งเล่นประจำเต็มแก่แล้ว

ไครีย์ขยับหัวเล็กน้อยเป็นการชวนเพื่อนให้ร่วมเดินไปคุยไปด้วยกัน

"ถ้าวันไหนที่มีคนจองคิวเข้ามาเยอะฉันแทบไม่ต้องเดินเองเลยล่ะ ต้องผูกสายไว้รอบเอวเหมือนร่างจะขาดจริง ๆ เลย!"

เล่นท่าเล่นทางเสริมแอคติ้งให้อีกคนจินตนาการได้ว่ามันวุ่นวายแค่ไหน

+

ยังมองไปที่แผลนั่น คงใช้ชีวิตลำบากน่าดู

ไม่รู้อะไรดลใจไครีย์เกิดไอเดีย รีบเดินไปยืนข้างเพื่อนสนิทฝั่งที่หล่อนเจ็บ

"วันนี้ฉันจะเป็นหูขวาให้เธอเอง!"

"หวา ได้บทอันตรายเลยสินะ ระวังหน่อยสิ"

ดันแว่นที่แทบจะเกาะแก้มของตนไม่อยู่กลับเข้าที่เดิม รับน้ำใจคว้ามืออีกฝ่ายพยุงตัวขึ้นยืน สภาพผมแต่เดิมที่ไม่จัดทรงตอนนี้ยิ่งดูยุ่งเหยิงเข้าไปใหญ่

"หมาคนอื่นน่ะ งานพาน้องหมาเดินเล่นได้เงินแถมได้เล่นกับน้อนด้วย"

จากน้ำเสียงฟังดูก็รู้ว่าเธอชอบงานนี้เพราะอย่างหลัง

+

"อะ! คาเซียร์!"

เห็นเพื่อนวิ่งโบกไม้โบกมืออยู่ไม่ไกล ไครีย์ก็รีบกำสายจูงวิ่งไปหาด้วยหน้าเปื้อนยิ้มราวกับมีสุนัขตัวใหญ่สามตัวกำลังวิ่งเข้าหาสาวน้อยตรงหน้า

เมื่อได้เห็นใกล้ ๆ เธอตกใจจนแทบหยุดไม่ทัน แต่เพราะมันกระทันหันทำให้เธอสะดุดกับเจ้าสี่ขาทั้งสองจนตัวเองล้มไปต่อหน้าอีกฝ่ายซะได้

"ค-คาเซียร์?! แผลนั่นเกิดอะไรขึ้น!!?"

"ป๋มชื่อวิลเลียมฮะ"

"ผมเทอร์รี่"

ผ่อนแรงที่จับสายจูงลงพร้อมกับดัดเสียงตัวเองให้เข้ากับสุนัขทั้งสองตัว ประหนึ่งว่ามันตอบแบบนั้นจริง

"ฮ่า ๆ ตอนนี้พวกมันนับคุณเป็นเพื่อนสนิทแล้วล่ะ"

สายตาเธอจับจ้องไปยังคนตรงหน้าไม่วางตา รู้สึกหน้าคุ้นเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักที่เลยนะ

"ถ้าคุณชอบหมาพรุ่งนี้ก็มาเล่นกับพวกมันอีกได้นะ แต่คงไม่ใช่เจ้าสองตัวนี้"

ไม่ทันรู้ตัวว่ามีคนมาอยู่ข้าง ๆ เงยหน้าขึ้นมองตามเสียง

"เชิญเลย! น้องไม่กัดแน่นอน"

เธอตอบกลับพร้อมส่งรอยยิ้มแสนจะเป็นมิตร ไม่ต่างกับเจ้าสองตัวที่พากันไปรุมเล่นกับแขกราวตื่นเต้นที่ได้เพื่อนใหม่

"ใจเย็น อย่าทำให้พี่สาวเขาตกใจสิ"

หันไปเตือนเจ้าตูบไม่ให้ดี๊ด๊าเกินเหตุ จากประสบการณ์ที่ได้ดูแลเจ้าพวกนี้แรงเยอะเอาเรื่องเลย ถ้าเกิดอุบัติเหตุกับคนที่เพิ่งเจอกันคงไม่ดีแน่

เสียงฝีเท้าเล็กๆค่อยดังขึ้นไล่มาตามหลังอีกคน และเหมือนจะถี่ขึ้นเรื่อยๆ

สาวในชุดวอร์มที่กำลังวิ่งมา เหมือนจะมีเสียงไล่มาตามหลังอีกด้วย

“น้องหมา——!!!!”

ไม่กี่วินาทีก็เหมือนจะมาอยู่ข้างๆอีกคนแล้ว

”จะ...จับได้มั้ยคะ—!?!” มองน้องสุนัขของอีกคนก่อนจะมองขึ้นไปตรงหน้าอีกคน ด้วยสีหน้าตื่นเต้นสุดๆ