สัมผัสหยุ่นนุ่มบนพวงแกมทำให้ผิวขาวซีดซับสีแดงฝาดของเลือดขึ้นมาโดยทันที กุนกระพริบตาปริบหูไม่ทันฟังว่ากาจพูดกับตนว่าอะไร รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ได้ยินคำว่า ‘อีกฝ่ายกำลังง้อ’

“…ขี้โกงนี่”

คนโดนง้อแอบยื่นปากบ่นอุบอิบ สายตาผินหนีไปทางหน้าต่างแต่ก็เอื้อมมือไปเกี่ยวนิ้วก้อยข้างซ้ายของกาจที่จับเกียร์อยู่เป็นอันว่าตนรับง้อ

“กุนหายงอนแล้ว…”

“โอ้ย”

สองมือรีบกุมหน้าผากสะดีดสะดิ้งจนเกินควรเพิ่มความหมั่นไส้เข้าไปอีกกระทง

“ทำไมชอบใช้ความรุนแรงกับกุนจัง”
“เดี๋ยวกุนก็ความจำเสื่อมลืมว่ารักกาจเข้าสักวันจริง ๆ หรอก”

กุนซือลูบหน้าผากป้อย ๆ แสร้งงอนทำปากยื่นพร้อมบ่นอุบอิบระหว่างที่รถสปอร์ตคันหรูเคลื่อนออกจากโรงเรือน

ไม่เจ็บหรอก แต่เสียใจนี่นา?!

“อื้อ”
“ได้เป็น Passenger Princess อีกแล้ว”

ตัวตั้งตัวตีเดินเข้าโรงจอดรถไปอย่างว่าง่าย รอจนคนขับกดปลดล็อกประตูก็เดินเข้าไปนั่งที่เบาะผู้โดยสารอย่างเคย

“เจ้าชายกาจขับนิ่ม ๆ นะ กุนบอบบาง”

ติดก็แต่ว่าวันนี้ดูจะน่าหยิกไปหน่อย จากที่อีกคนอยากคาดสายซีทเบลท์ให้อาจจะเปลี่ยนเป็นการหยิบมาฟาดเสียแทน

พูดสิ กุนอยากฟัง

“หาดวอนก็ได้”
“ถัาตรงบางแสนเลยกุนว่าคนน่าจะเยอะ”

เจ้าของแก้มกลมยกยิ้มรับการหยิกจากแฟนหนุ่มอย่างเต็มใจ ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมกระตุกแขนของอีกฝ่ายเพื่อเร้าหรือให้ลุกขึ้นตามตัวเองมา

“ลุกเร็ว กาจนั่งคุดคู้อ่านหนังสือมานานแล้ว”

ให้รู้อีก กุนหวง

ทันทีที่กล่องข้อความแจ้งเตือนการตอบกลับประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ร่างของผู้ที่ไม่ใช่เจ้าบ้านโผล่ออกมาพร้อมรอยยิ้มร่า กุนซือในฮู้ดสีเทาเข้มและกางเกงนอนถลากอดกาจที่นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาทันที

“รักกาจที่สุดเลย”

“ไปกัน เดทรอบดึก”

ตาเรียวหยีขึ้นเป็นสระอิชวนให้หยิกไม่หยอก ก็ใครเล่าจะตามใจเจ้าตัวแสบได้เท่าคนตรงหน้า

กุนมาแล้ว ๆๆๆ มาคุยกันจะได้ไม่เหงา ทำอะไรอยู่🤩

ก็มันอากาศเย็นนี่นา ไปนะ นะ กุนใส่ฮู้ดพร้อมแล้วเนี่ย

ตอบทันอ้ะป่าว

ตื่นแล้วในฝัน

กาจยอมให้คนอื่นเตะกุนหรอ🥺

ง่า ไม่เอา ไอ้โบ้มันกอดไม่อุ่นเท่ากาจ😞

ก็ ก็อาจจะไอ้โบ้หลังม.🥺

/ลองแกล้งสักหน่อย

กุนดื้อแล้วไม่ชอบหรอ😢

หมายความว่ายังไง 😢 กุนไม่ตรงสเปคกาจหรอ

[ ปากหนักแต่การกระทำไม่หนักตามเลย😩 แฟยใครน่ารักจริง ๆ ]