"แถมรินจังวันนี้เองก็แต่งตัวเหมาะกับเวธีฤดูใบไม้ร่วงสุดๆ จะต้องดึงดูดสายตาผู้คนมากมายได้แน่นอน"

หลังจากชมอีกฝ่ายเสร็จก็พยักหน้าตอบรับคำถามก่อนหน้า

"เอาสิ! ถ้ารินจังร้องเพลงเดี๋ยวผมจะเป็นคนเล่นดนตรีให้..." เขายิ้มร่าก่อนที่รอยยิ้มจะค่อยๆจางลงไปเพราะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้ไม่ได้หยิบกีตาร์ตัวเก่งมาด้วย

"วันนี้ไม่ได้หยิบกีตาร์มาด้วยสิ แต่เดี๋ยวคงยืมคนในงานเอาก็ได้ล่ะมั้ง...?"

"อืม เข้าใจแล้ว ถ้ามาออกบูธเมื่อไหร่จะมาช่วยอุดหนุนแน่นอน"
โคทาโร่รับปาก แน่นอนว่าการที่เขาชอบอุดหนุนธุรกิจร้านอาหารของคนรู้จักอยู่แล้วสุดท้ายก็มักจะอุดหนุนมาเยอะจนตัวเองจัดการไม่หมดด้วยตัวคนเดียว คนที่ต้องรับกรรมไปก็คือน้องสาวกับคนข้างบ้าน

"โอ้ รินจังเองก็จะขึ้นไปร้องเพลงสินะ! สปิริตสมกับที่เป็นนักแสดง" โคทาโร่กล่าวชมพร้อมสายตาตื่นเต้น +

"อื้ม งานเทศกาลแบบนี้ ออกมาสัมผัสบรรยากาศและเสียงผู้คนแบบนี้นี่แหละถูกต้องแล้ว"
โคทาโร่พยักหน้าเห็นด้วย

"แถมยังมีเวทีเล็กๆให้ผู้คนขึ้นมาแสดงดนตรีอีก เป็นโอกาสให้คนจากชิเซนวะจะมาแสดงความสามารถด้วย"

"แล้วจะว่าไปงานเทศกาลแบบนี้ที่บ้านของรินจังได้ออกมาตั้งบูธขายของด้วยหรือเปล่า?"

"ฮะๆนั่นสินะครับ ตอนแรกก็แค่กำลังเดินมองหาอะไรกินอยู่แล้วก็เผลอสะดุดก้อนหินเข้า"
เขาทำมือจำลองสถานการณ์ให้เห็นภาพได้ง่ายขึ้น

"ว่าแต่...เป็นนักเรียนที่ชิเซนวะหรือเปล่าครับ?" เขามองคุณด้วยท่าทางสงสัยพลางเอานิ้วขึ้นมาลูบคางใช้ความคิด

ได้ยินเสียงคนที่คุณเคยก็ดีดตัวขึ้นมามองเจ้าของเสียง
"แหม~ รินจังล่ะก็ ช็อตเด็ดแบบนี้ผมก็เขินนะ"

โคทาโร่ค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
"วันนี้ก็มาเที่ยวงานเทศกาลเหมือนกันหรอ?"

ใบหน้าของร่างนั้นค่อยๆเงยขึ้นมาหลังจากได้ยินคำถามนั้น
"ไม่เป็นไรครับ~ อากาศแบบนี้ที่พื้นหญ้าเย็นกำลังดีซะด้วย"

เค้าค่อยๆประคองตัวเองขึ้นมานั่งทำท่าปัดๆเศษดินออกพลางหันยิ้มให้คุณ

#มิตรภาพหน้าซอยSZW

( แปะใบโคค่า ไม่รู้จะเปิดอะไรดีเลยไม่มีตำแหน่งอะไรให้โคเป็นพิเศษ เอาเป็นว่ารับเพื่อนจำนวนมากค่ะ— มาจอย ๆ กัน ส่วนตำแหน่งอื่น ๆ สามารถลองเสนอมาก่อนได้นะคะ

🔁 เนียนรู้จัก ช่วยหาเพื่อน
💖 สนใจโค จะทักมาก่อนหรือรอทางนี้ทักไปก็ได้

○ โดยทั่วไปแล้วผปค. จะตอบ dm ช้านิดนึงนะคะ แต่ทักมาได้เสมอเลย! )

(ฮือ ชินดันมันแก้งพ้ม)

(สุ่มชินดันได้แต่อันแกง ล้มก็ได้ครับพี่)