https://docs.google.com/document/d/14a6GZHICFRp1CzmIk-pZHCsyTE_d0dabTiiv1xfo6do/edit?usp=drivesdk
หากผู้เล่นไม่พบชื่อตัวละครของตัวเอง หรือมีข้อมูลผิดพลาด สามารถแจ้งสตาฟทางหลังไมค์แอคเค้าท์หลักได้เลยครับ
docs.google.com/spreadsheets...
หากผู้เล่นไม่พบชื่อตัวละครของตัวเอง หรือมีข้อมูลผิดพลาด สามารถแจ้งสตาฟทางหลังไมค์แอคเค้าท์หลักได้เลยครับ
docs.google.com/spreadsheets...
“เป็นคุโนะอิจิค่ะ ปกติก็จะใช้แรงแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว”
เธอตอบอีกฝ่ายราวกับกำลังตอบว่าในครัวมีอาหารอะไรอยู่ ราวกับว่าหล่อนไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องที่แปลกแต่อย่างใด
“เป็นคุโนะอิจิค่ะ ปกติก็จะใช้แรงแบบนี้ตลอดอยู่แล้ว”
เธอตอบอีกฝ่ายราวกับกำลังตอบว่าในครัวมีอาหารอะไรอยู่ ราวกับว่าหล่อนไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องที่แปลกแต่อย่างใด
นางได้วิ่งต่อไปเรื่อย ๆ และนางรู้สึกว่าคุยกับอีกฝ่ายแล้วรู้สึกสนุกอย่างมากแต่เธอไม่รู้ว่าจะต่อบทสนทนาอย่างไรจนอีกฝ่ายขอให้นางพาไปเดินรอบเมือง
“ได้สิ ฉันพาไปได้แม้แต่ที่เมืองใหญ่ด้วยนะ”
นางตอบออกพร้อมพูดติดตลกด้วยสีหน้าที่ยังนิ่งเรียบเช่นเดิม
นางได้วิ่งต่อไปเรื่อย ๆ และนางรู้สึกว่าคุยกับอีกฝ่ายแล้วรู้สึกสนุกอย่างมากแต่เธอไม่รู้ว่าจะต่อบทสนทนาอย่างไรจนอีกฝ่ายขอให้นางพาไปเดินรอบเมือง
“ได้สิ ฉันพาไปได้แม้แต่ที่เมืองใหญ่ด้วยนะ”
นางตอบออกพร้อมพูดติดตลกด้วยสีหน้าที่ยังนิ่งเรียบเช่นเดิม
หล่อนได้พูดด้วยสีหน้าที่ดูความสนใจในอีกฝ่ายขึ้นมาเล็กน้อยโดนที่หล่อนไม่ได้ขยับห่างออกจากฮารุเมื่ออีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้
“ได้ เรียกคิโยโกะได้เลย ฉันเป็นคนเกียวโตอยู่แล้วน่ะ“
นางได้ตอบอย่างเป็นธรรมชาติกับฮารุที่เข้าหาเธอ นางรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่ดูน่าไว้ใจมากที่สุดที่เธอเจอมาก็ได้
“ปีหนึ่งใช่ไหมคะ”
หล่อนได้พูดด้วยสีหน้าที่ดูความสนใจในอีกฝ่ายขึ้นมาเล็กน้อยโดนที่หล่อนไม่ได้ขยับห่างออกจากฮารุเมื่ออีกฝ่ายขยับเข้ามาใกล้
“ได้ เรียกคิโยโกะได้เลย ฉันเป็นคนเกียวโตอยู่แล้วน่ะ“
นางได้ตอบอย่างเป็นธรรมชาติกับฮารุที่เข้าหาเธอ นางรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่ดูน่าไว้ใจมากที่สุดที่เธอเจอมาก็ได้
“ปีหนึ่งใช่ไหมคะ”
นางได้แนะนำตัวกับอีกฝ่ายไปขณะที่เธอเองก็ยังวิ่งด้วยความเร็วคงที่เท่าเดิม
“คุณฮารุไม่ใช่คนเกียวโตเหรอคะ”
โคเมียวถามฮารุด้วยความสงสัยเรื่องของอีกฝ่ายเพราะนาน ๆ ทีเธอจะมีคนเข้าหาสักครั้งหนึ่ง
นางได้แนะนำตัวกับอีกฝ่ายไปขณะที่เธอเองก็ยังวิ่งด้วยความเร็วคงที่เท่าเดิม
“คุณฮารุไม่ใช่คนเกียวโตเหรอคะ”
โคเมียวถามฮารุด้วยความสงสัยเรื่องของอีกฝ่ายเพราะนาน ๆ ทีเธอจะมีคนเข้าหาสักครั้งหนึ่ง
หล่อนได้ทักทายหญิงสาวที่มีท่าทางสดใสกลับไป พลางโบกมือตอบ
“นั้นสินะวันนี้อากาศดีจริงอย่างที่ว่าจริง ๆ นั้นแหละ”
หล่อนได้ทักทายหญิงสาวที่มีท่าทางสดใสกลับไป พลางโบกมือตอบ
“นั้นสินะวันนี้อากาศดีจริงอย่างที่ว่าจริง ๆ นั้นแหละ”
ใบหน้าของโคเมียวไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากเดิมแม้แต่น้อย แต่ก็ยังคงวิ่งนำอีกฝ่ายด้วยลมหายใจที่ได้รับการควบคุมเป็นอย่างดีแล้ว
ใบหน้าของโคเมียวไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากเดิมแม้แต่น้อย แต่ก็ยังคงวิ่งนำอีกฝ่ายด้วยลมหายใจที่ได้รับการควบคุมเป็นอย่างดีแล้ว
นางเห็นด้วยกับคำพูดขอเอยามิที่ว่าคนที่นี่เยอะเป็นอย่างมาก ซึ่งเธอเองก็เห็นแต่ทะเลของฝูงคนเบื้องหน้าเธอ
นางเห็นด้วยกับคำพูดขอเอยามิที่ว่าคนที่นี่เยอะเป็นอย่างมาก ซึ่งเธอเองก็เห็นแต่ทะเลของฝูงคนเบื้องหน้าเธอ
นางได้ตอบอาจารย์โฮโจด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งอารมณ์ ขณะที่หล่อนนั้นพยายามควบคุมลมหายใจที่จัดการได้ไม่ดีตอนต้นของการวิ่ง นางดูจะไม่ค่อยกลัวน้ำเสียงของอีกฝ่ายเท่าไหร่
นางได้ตอบอาจารย์โฮโจด้วยใบหน้าที่ไร้ซึ่งอารมณ์ ขณะที่หล่อนนั้นพยายามควบคุมลมหายใจที่จัดการได้ไม่ดีตอนต้นของการวิ่ง นางดูจะไม่ค่อยกลัวน้ำเสียงของอีกฝ่ายเท่าไหร่
นางยกจับตัวชูยะให้ขึ้นยืนก่อนที่จะเริ่มเดินนำอีกฝ่ายออกจากจุดนั้น
“ฉันอาจจะเดินไวหน่อยนะ”
นางเตือนอีกฝ่ายก่อนที่จะเริ่มวิ่งเยาะ ๆ ช้านำชูยะที่เธอคาดว่ากำลังตามมา
นางยกจับตัวชูยะให้ขึ้นยืนก่อนที่จะเริ่มเดินนำอีกฝ่ายออกจากจุดนั้น
“ฉันอาจจะเดินไวหน่อยนะ”
นางเตือนอีกฝ่ายก่อนที่จะเริ่มวิ่งเยาะ ๆ ช้านำชูยะที่เธอคาดว่ากำลังตามมา
นางเข้าไปนั่งปลอบอีกฝ่ายอยู่สักพักเพื่อไม่ให้อีกคนขวัญเสียไปก่อน
“ให้ฉันช่วยแบกนายไปไหม”
หล่อนถามอีกฝ่ายด้วยความสงสัยว่าอีกอยากให้นางแบกอีกฝ่ายเข้าเส้นชัยไหม
นางเข้าไปนั่งปลอบอีกฝ่ายอยู่สักพักเพื่อไม่ให้อีกคนขวัญเสียไปก่อน
“ให้ฉันช่วยแบกนายไปไหม”
หล่อนถามอีกฝ่ายด้วยความสงสัยว่าอีกอยากให้นางแบกอีกฝ่ายเข้าเส้นชัยไหม
“ให้ฉันช่วยไหมคะ”
“ให้ฉันช่วยไหมคะ”
นางแนะนำโดยที่ก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นผีจริงหรือผีปลอมมาแกล้ง นางจึงรักษาระยะและเมื่อตอบเสร็จนางก็วิ่งออกไป
นางแนะนำโดยที่ก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นผีจริงหรือผีปลอมมาแกล้ง นางจึงรักษาระยะและเมื่อตอบเสร็จนางก็วิ่งออกไป
นางได้คำท้าอีกฝ่ายที่ให้นางทายว่าทางนั้นอยู่ปีหนึ่งจริง ๆ รึเปล่า และนางก็เดาว่าอีกฝ่ายอยู่ฉันปีเดียวกับนางอย่างไม่ลังเลว่าคำตอบน้ันจะถูกหรือผิด
นางได้คำท้าอีกฝ่ายที่ให้นางทายว่าทางนั้นอยู่ปีหนึ่งจริง ๆ รึเปล่า และนางก็เดาว่าอีกฝ่ายอยู่ฉันปีเดียวกับนางอย่างไม่ลังเลว่าคำตอบน้ันจะถูกหรือผิด
นางตอบอีกฝ่ายกลับไปและเหมือนจะด้วยความสุภาพและเป็นมิตรของอีกฝ่ายที่ทำให้ตัวของโคเมียวสุภาพตามอีกฝ่าย
“นักเรียนปีหนึ่งใช่ไหมคะ”
นางตอบอีกฝ่ายกลับไปและเหมือนจะด้วยความสุภาพและเป็นมิตรของอีกฝ่ายที่ทำให้ตัวของโคเมียวสุภาพตามอีกฝ่าย
“นักเรียนปีหนึ่งใช่ไหมคะ”
“สวัสดี”
ถึงแม้จะพยายามละลายน้ำแข็งแล้วหน้าของนางก็ยังคงนิ่งเรียบไร้อารมณ์ไม่ต่างจากเดิม
“สวัสดี”
ถึงแม้จะพยายามละลายน้ำแข็งแล้วหน้าของนางก็ยังคงนิ่งเรียบไร้อารมณ์ไม่ต่างจากเดิม
“ให้ช่วยอะไรไหมคะ”
นางตะโกนถามโดยที่ทิ้งระยะห่างจากบุคคลตรงหน้าของนางอยู่พอสมควร
“ให้ช่วยอะไรไหมคะ”
นางตะโกนถามโดยที่ทิ้งระยะห่างจากบุคคลตรงหน้าของนางอยู่พอสมควร