" ม- ไม่หรอกครับ... " เขารีบท้วงก่อนทำท่าทางครุ่นคิด

" ผม...ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคนดีอะไรหรอกครับ—
เพราะถ้าเราเป็นคนดีจริงๆ... " เขาเว้นช่วงก่อนจะว่าต่อ

" ผมก็คงไม่มาอยู่ที่ตรงนี้... "

" อ๊ะ! ต- แต่ว่าผมไม่ได้รู้สึกแย่ออะไรนะครับ! "

" เซนิโมโตะซัง...ไม่ต้องคิดมากนะครับ " โคเอโตะพูดพลางเกาแก้มเบาๆและยิ้มเบาๆให้อีกฝ่าย

แค่คำพูดของเด็กสาวคำเดียวก็ทำให้เขาประหลาดใจ เขาเบิกตาขึ้นเล็กน้อย

ถึงจะเป็นคำพูดธรรมดา แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

"... ถ้าเซนิโมโตะซังขอแบบนั้น—
ผมก็ไม่ปฏิเสธหรอกครับ "

เขาพูดพลางยิ้มอ่อนให้อีกฝ่าย เขาไม่มีความคิดจะปฏิเสธเธอตั้งแต่แรกแล้ว แต่ทำไมถึงลังเลอยู่นิดหน่อยกันนะ?

" งั้น...ขอฝากตัวด้วยนะครับ "

ถึงจะนิดหน่อย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าท่าทีสบายๆของคู่สนทนาทำให้เขาประหม่าน้อยลงนิดหน่อย

" วันนี้... " โคเอโตะเงียบไปครู่หนึ่ง

" มีเรื่องชวนสงสัยเต็มไปหมดเลยครับ... " เขาพูดพลางหลุบตาต่ำและคลียิ้มบางออกมา

"แล้ว— เซนิโมโตะซังล่ะครับ... "

" เป็นยังไงบ้าง "

คำตอบที่พอเข้าใจได้เห็นทีคงจะมีแต่การส่ายหัวไปมาเสียแล้ว เจ้าของผมสีส้มทำท่าทางประหม่านิดหน่อย ก่อนจะนำมือว่าไพล่หลังไว้เช่นกัน

" ... ม— ไม่เป็นอะไร...ครับ "

" แล้ว—เอ่อ...คุณเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ? "

น้ำเสียงตะกุกตะกักอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะว่าต่อ

" มะ เมื่อกี้นี้ ขอโทษ...ด้วยนะครับ "

[ รายชื่อชั้นปี ]

ตรวจสอบรายชื่อได้ที่นี่: docs.google.com/spreadsheets...

:เพิ่มเติม: ข้อมูลใช้ระบบสุ่มเลือกห้องทั้งหมด
หากรายชื่อท่านใดตกหล่นให้ทัก @tensei-skz.bsky.social

เสียงจากด้านหลังดึงความสนใจของเขาให้หลุดจากภวังค์ความคิด

เด็กสาวรุ่นเดียวกันพูดอย่างไพเราะจนเขาทำประหม่านิดหน่อย ชั่วความคิดนั้นมือก็ถูกยกขึ้นเหมือนจะทำอะไรสักอย่าง แต่ก็ชะงักไว้ก่อนจะเอาไปไพล่หลังไว้

" ผ ผม มินาเสะ— มินาเสะ โคเอโตะ ครับ "

" ยินดี...ที่ได้รู้จักนะครับ เซนิโมโตะซัง "

เขาพูดอย่างตะกุกตะกัก แต่นั่นเหมือนจะไม่ใช่เพราะความประหม่านะ(?)

5
หลังจบพิธีบ้างก็ทยอยกันออกไป บ้างก็นั่งอยู่ที่เดิม

แม้ผู้คนจะดูมากหน้าหลายตา แต่กลับกันแล้วบรรยากาศกลับอึมครึมเกินกว่าจะมีเสียงดังเจื้อยแจ้ว เสียงฝีเท้าคลอกับเสียงซุบซิบของผู้คนเป็นจังหวะ

ในจุดที่ลับตาคนคุณเห็นชายหนุ่มผมสีส้มยืนนิ่งงันอยู่แบบนั้นนานสองนาน เหมือนเขาจะกำลังใช้ความคิดอยู่นะ?

แล้วคุณล่ะ?

จะเข้าไปหาเขา หรือจากไปดี?

( +ต่อจากตรงนี้ได้นะคะ! )

4
สิ้นสุดความคิดนั้นความทรงจำชั่วพริบตาก็เข้ามาในหัวจนแทบสำรอก

ความรู้สึกที่ถูกรัดตรงคอจนแทบหายใจไม่ออก
ความอึดอัดแผ่กระจายไปทั่วร่างกาย
ริมฝีปากขบเม้มจนเป็นรอยจาง
มือเรียวทั้งสองข้างกำแน่น

...

3
" พวกเจ้าไม่ได้เป็นเพียงภาชนะที่ว่างเปล่าอีกต่อไป...ทว่าคือผู้อยู่อาศัยของเกาะแห่งนี้โดยสมบูรณ์ "

สิ้นสุดคำพูดนั้นไม่นานก็มีเสียงกระซิบเข้ามาอีกครา

เสียงหัวเราะบิดเบี้ยวนั้นทำเอาอึดอัดจนแทบอยากจะปิดหูเลยล่ะ...

2
ในพิธีปฐมนิเทศเต็มไปด้วยความเงียบงัน มีเพียงเสียงของ'ประธานนักเรียน'เท่านั้นที่ดังก้องอยู่ในหู ใบหน้าของทุกคนตอนนี้ทุกบดบังด้วยหน้ากากจิ้งจอกไร้ลวดลาย(?)

"จงพนมมือ..และหลับตาเสีย "

( ขออนุญาต + นะคะะ🥺 )
โคเอโตะที่เดินผ่านมาพอดีไม่ทันระวังชนเข้ากับอีกฝ่ายที่ยืนก้มอยู่เบาๆเข้า

" อ่ะ—! "

ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้พูดอะไรเจ้าของผมสีส้มก็ทำท่าทางยกมือข้างขวาจีบไปที่ดั้ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแบมือ และยกสันมือไว้ระดับหน้า

เหมือนเจ้าตัวจะกำลังขอโทษอยู่หรือเปล่านะ?

( ทำแบบนั้นแหละครับๆ เก่งมากๆ✋️✋️ )

( โอ๊ะ เก่งมากครับ✨️✨️ )

( ลองทำดูมั้ยครับ☝️ )

( โอ๊ะะ สวัสดีครับบ ทีนี้เราก็ทักทายกันได้แล้วเย่✨️ )

( เย้ย ทำแบบนั้นแหละครับ เก่งมากก✨️✨️ )

( แต่ถ้าเกิดความพยายามนั่นแลกกับสิ่งที่สำคัญที่สุดของเรา มันก็น่าเศร้านะครับ )

( เอ๋— ถ้าดึงมันจะเจ็บเอานะครับ )

( ไม่เห็นผมเลยครับ เห็นแต่มือนี่นา .จิ้มๆ )