แล้วบางคนวิเคราะห์มาเป็นการตลาด ขายจิ้น จริงๆไม่ได้รักคู่หลักหรอก หลอกขายหาเงิน เสียครส. อะไรต่างๆนานาๆ คือเป็นเราเห็นข้อความแบบนี้มันก้เสียใจอยู่นา พูดในมุมคนวาดรูปคือ การ์ตูนหน้าหนึ่งมันไม่ได้เขียนง่ายๆอะ

เพิ่มเติม มันคาใจตอนที่สังคมเริ่มพูดกันเรื่องความแมส/ความขายได้ของงานอะ ว่าแบบ ทำอันนี้สิถึงจะขายได้ ทำแบบนี้สิคนตามเยอะ ได้ยอดเยอะ สังคมก็เลยชินกับการมองทุกอย่างเป็นสินค้าที่ต้องซื้อใจคน เอาความชอบมาล่อให้ซื้อของ

ไม่ปฏิเสธว่ามันยังต้องใช้ในเชิงของการอยู่รอดในสังคมแบบนี้ แต่คำว่าจิตวิญญาณกับความเป็นแบรนด์ มันมีเส้นคั่นอยู่ ซึ่งทุนนิยมกำลังจะพังเส้นนั้น