เขายืนมองเบรดาเลียที่ช่วยเสริมรากฐานบ้านให้มั่นคง ก่อนจะหันกลับมาทำหน้าที่พ่อบ้านดี ๆ ของสังคม เขาหยิบขวดโพชั่นทำความสะอาดออกมาช่วยใช้ ปัดกวาดเช็ดถู แล้วตบท้ายด้วยใช้เวทลมกวาดมันออกไป

เป็นอันเรียบร้อย บริเวณที่เขาจัดการสดใหม่ใสกิ๊งแล้วจึงเอาตัวเองเดินไปวอแวคุณนักบุญหญิงแทน( ที่หมายถึงไปดูแองเจิ้ลน้อย แง้)

”เจ้าพวกมอนส์เตอร์เนี่ยก็จริง ๆ เลยน้า~“ ลำบากคนต้องซ่อมเนี่ย

เคลเลนเดินไปหยิบไม้กวาด

ก่อนจะตั้งท่าดูไม่ไว้ใจใส่เบรดาเลีย

“ไม่เป็นไรครับ ลูกสาวผม เลี้ยงได้เลี้ยงไหว-”

ถึงจะพูดแบบนั้นแต่พอคิดถึงเรื่องอนามันของแองเจิ้ลแล้วก็กังวลนิดหน่อย

เลยยอมปล่อยให้เจ้าตัวเล็กบินไปอยู่กับอีกคนพลางชี้ไม้กวาดไป

“ห้ามยืดนะครับผม~!”

เขาเอ่ยบอกก่อนจะก้มหน้าก้มตากวาดพื้นปัดกวาดเศษฝุ่นให้สะอาด

โอเคเป็นอันตกลง

เขาเดินจัดการลากโต๊ะ ตู้ชั้นวาง พวกของที่หนัก ๆ ให้เข้าที่เข้าทางที่คิดว่ามันควรจะอยู่

แม้จะทุลักทุเลเรียกเหงื่อไม่น้อยแต่ทุกอย่างก็ดูจะราบรื่นดี

“เรื่องกวาดฝุ่นเดี๋ยวผมจัดการให้เองครับ”

เพราะของชิ้นใหญ่ ๆ มันก็ไม่ได้เยอะเท่าพวกของกระจุกกระจิกอยู่แล้ว ถึงจะใช้แรงลากเหนื่อยก็ตาม

แป๊บ ๆ ก็เสร็จล่ะ

“เอาน่าเบรด้า คนกันเองทั้งนั้น” พูดไปแบบหูทวนลมสุดๆ

แต่มาคิดดูแองเจิ้ลพูดได้เนี่ยก็น่าสนใจ(???)

เขาถอดเสื้อคลุมออกยืดเส้นยืดสายแล้ว

“เอาสิงั้นผมจัดการพวกชิ้นใหญ่ ๆ ให้เอง “ ยกนิ้วโป้งให้

เดินไปตรงโต๊ะเตรียมลากวางให้

ไม่อะไรหรอกที่อีกคนสนใจแองเจิ้ล แน่นอนว่านางฟ้าน้อยของเขาน่ารักอย่างไร้ข้อครหา

แต่แอบเอามือปิดนิดนึง กลัวโดนยึดอีก พ่อจะขาดใจ

“เป็นอันตกลง! ยินดีที่ได้ร่วมงานนะ!” เขาเอ่ยพลางฉีกยิ้มกว้างอารมณ์ดี

ถ้าไม่ติดว่าอีกคนเป็นหญิงนักบุญ เขาคงเข้าไปกอดคออย่างไร้สำรวมแล้ว

“งั้นไปกันเลย เบรด้านำเลย!“

เคลเลนที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากแถวนั้น มีเจ้าก้อนขนแองเจิ้ลวางเด่นบนหัว เดินตรงเข้าไปหาหญิงสาว พลางมอฝกระดาษเควสใบเดียวกันกับเธอ

ก่อนจะเอ่ยทักอย่างสบายอารมณ์

“สวัสดีครับ ไปทำด้วยกันมั้ย คนเดียวเหนื่อยแย่เลยน้า~! ”

เขาว่าพลางใช้ข้อนิ้วแตะใบกระดาษเควสเคาะเบา ๆ ดึงสายตา

[ ⚔️ ภารกิจปราบมอนสเตอร์ - ตุ๊กตาที่(ลูกสาว)ข้าใฝ่ฝัน ]

📜 รายละเอียดภารกิจ :
> ค่าตอบแทนจำนวน 5000 Wuro และลิ้นชักไม้เก็บสมุนไพรสุดเท่
> ทวีป : Forestia| สถานที่ : Forbidden Dungeons
> ยศนักผจญภัยที่แนะนำ : Rock +
> จำนวนโพชั่นที่จำกัด : ไม่จำกัด
> จำนวนสมาชิกทีมที่จำกัด : 5 คน
> จำนวนสมาชิกที่แนะนำ : 1 - 4 คน
หมายเหตุ : มีเงื่อนไขการได้รับไอเทมและลงดันเจี้ยน

"ถือเสียว่าเป็นสินน้ำใจ งานหน้าไปด้วยกันอีกนะครับ“

เหมือนจะให้เป็นค่าจองตัวแหละ(?)

พูดไปแบบนั้นแต่เจ้าตัวจะดูเป็นพวกชิล ๆ เรื่องค่าตอบแทนสุด ๆ เป็นนักผจญภัยเอาสนุก นอนกลางดินกินกลางทรายก็ไม่แย่เสียหน่อย

พอถูกเคลิสถามเรื่องร้านอาหารเจ้าตัวก็ส่ายหน้าให้เบา ๆ ก่อนเอ่ยตอบ

”ไม่มีครับ ท่านเคลิสนำเลย!“ ปกติกินแค่ไม่ตายอะนะ รสชาติเป็นไงค่อยว่ากันอีกที

เคลเลนหัวเราะเบา ๆ มองเจ้าพวกรูปปั้นหิน ที่หมดสภาพเรียบร้อยอย่างเอ็นดู(?)

ก่อนเก็บของตกขนาดเท่าของมงคลใส่กระเป๋าเสื้อและลุกออกไป จัดการกับมอนส์เตอร์ตัวอื่นต่ออย่างอารมณ์ดี พลางคิดในใจว่า วันนี้นี่มันสนุกจังเลยนะ! อะไรแบบนั้น

เจ้ามอนส์เตอร์สามตัวที่ทำตัวเนียนเหมือนรูปปั้นหินของจริง ถ้าไม่ติดที่เขาจำได้ว่าแถวนี้ไม่มีอะไรแบบนี้ ก็คงไม่เอะใจไปแล้วล่ะนะ

“อะไรเนี่ย น่ารักจัง ฮะๆ ” เขาว่าพลางนั่งยอง ๆ เอามือตบหัวเจ้าพวกหินปลอมแปะ ๆ

แต่เมื่อเหมือนพวกมันรู้ว่าถูกจับได้เข้าแล้วก็เริ่มขยับตัว เคลเลนจึงใช้เคียวผสานเวทมนต์ลมโจมตีพวกมันเรียงตัว

“ได้เลย!” ยกนิ้วโป้งพลางยิ้มร่าให้

เคลเลนว่าแล้วก็ตรงเข้าไปในกิด์เพื่อขอขึ้นเงินรางวัล

ผ่านไปเพียงไม่นานเจ้าตัวก็เดินออกมาพร้อมกับเงินจำนวนหนึ่ง แบ่งให้กับเคลิสครึ่งหนึ่งของเงินรางวัล

“ส่วนกระเป๋าสุดเท่ คงต้องรอรับหลังคุณมิเนอว่าเอาหนังก็อปลินไปทำล่ะครับ“

”ขอบคุณท่านเคลลิสมากเลยครับที่มาช่วย ไม่ได้ท่านผมคงแย่เลยล่ะ“

”ไปกินข้าวด้วยกันมั้ยครับ?“ แบบว่าใช้แรงเยอะท้องหิวอะนะ

“ดีจังที่เราคิดเหมือนกัน ไว้มีโอกาส ผมก็อยากจะร่วมภารกิจกับท่านอีกนะครับ”

เขาเอ่ยหยอกล้อก่อนจะก้าวเท้าไปอยู่ข้างกัน เตรียมเดินตาม

“แต่คาดไม่ถึงเลยนะครับเนี่ยว่าท่านจะเป็นคนแบบนี้ ฮ่าฮ่า”

มันก็ดูผิดกับภาพลักษณ์สุขุมอวุโสของอีกฝ่ายจริง ๆ นั่นแหละ เหลือเชื่อเลยว่าเป็นพวกชอบลุย

ซึ่งก็ดีเลย ดูท่าทางอีกฝ่ายดูเป็นพวกที่เขาคงลากไปนู่นไปนี่อีกนานแน่

“ครับ กลับไปรับรางวัลของเรากันเถอะ“

เขาปัด ๆ ตัวเอง ยืดเส้นยืดสาย ทำตัวเหมือนปกติ นอกจากนี้ก็เพ้ท ๆ เจ้าแองเจิ้ลที่หลับปุ๋ยอยุ่ในโลงศพ ก่อนจะปิดฝาแล้วเอามาแบกไว้เหมือนปกติ

“ ดีใจนะเนี่ยที่ท่านเคลิสชมผมนะ ปกติมีแต่คนบอกว่าผมมุทะลุน่ะ ฮ่า ๆ “ เขาหัวเราะพลางลูบท้ายทอยเบา ๆ

”ก็ชอบนะ สาเหตุที่มาเป็นนักผจญภัยก็เพราะจะได้ออกไปทำภารกิจเยอะ ๆ นี่แหละครับ-“ จะบอกว่าเจ็บตัวสนุกดีก็เกรงใจ

แต่ใช่-

(งั้นในดิสกันมั้ยคับ🙌 เดี๋ยวทางนี้แท็กให้นะะ )

( ทั้งสองคนไปตีปลิงด้วยกันมั้ยคับ พ้มคุมกระดานให้คับ-🙌)

เขาหัวเราะเบา ๆ กับคำที่อีกฝ่ายพูด พลางหยิบผ้า หนังและหูของก็อปลินมาเก็บรวม ๆ ไว้กับกลุ่มก้อนแรก

"ขอบคุณนะครับท่านเคลิส ถ้าไม่ได้ท่านช่วยไว้ ครั้งนี้ข้าน่าจะเจ็บหนักเลย"

เขาว่าก้อนยื่นใบเควสให้เคลิสดูด้วย

"ไว้แบ่งกันคนละครึ่ง"

ว่าแบบนั้นแล้วเจ้าตัวก็ดึงโลงศพของตัวเองกลับมาหาตัว ขุดคุ้ยหาโพชั่นเยียวยายื่นให้อีกฝ่าย

"เหนื่อยหน่อยนะครับ"

เคลเลน 37

เขาร่ายเวทมนตร์สร้างตัวล่อเสียงแหลมสูงน่ารำคาญขึ้นมา โยนไปกลางวงก็อปลินให้พวกมันจู่โจม

เขามองผลงานของอีกฝ่ายพลางยิ้มร่า เจ้าพวกก็อปลินสะบักสะบอมด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ในขณะที่เขายิงเวทไปตั้งหลายยก นักเวทนี่มันเท่จริง ๆ

“เห็นกี่ทีก็ยังสุดยอดเลยนะครับเนี่ย กล่าวชมแล้วก็ยืนปรบมือแปะ ๆ

Mana 4-1=3

Kellen-เทิร์นตั้งรั

” ท่านเคลิส อ อ้าวว?!“

เขานึกว่าจะโดนก็อปลินรุมซะแล้ว แต่เหมือนว่าจะได้ยินเสียงอันคุ้น ๆ เหมือนจะคุ้นเคยเสียก่อน

พอหันไปมองก็เห็นเป็นเคลิสโดนรุมซะแทน-

”ท ท่านเคลิสไม่เจ็บตรงไหนนะครับ?!”

ถามไปงั้นทั้งที่ก็เห็นอยู่ว่าเจ็บสุด ๆ -

ก็อปลินตายหมดแล้ว

เคลเลนผิวปากเบา ๆ

เคลเลนเก็บหนังก็อปลิน และผ้า พลางนั่งนับนิ้วไปด้วย

หนังก็อปลินได้ 8 ผ้าได้ 4

“ขาดนิดเดียวเองนี่นา ”เขาบ่นงุบงิบ

แม้เนื้อตัวจะสะบักสะบอมไปหมดแล้ว
แต่เจ้าตัวก็ลุกขึ้นพรวด ตะโกนวิ่งหาพวกก็อปลินอีกรอบ

“ฮันโหลลลล ก็อปลินนนน ยังมีก็อปลินเหลือม้ายคร้าบ ออกมาเร็วคร้าบ!”