(5)
หลังจากจัดการก้อนเลือดลงได้
คีธลงมายืนกลางถนนท่ามกลางซากปรักหักพัง
เด็ก ๆ เปิดประตูออกมากำลังจะออกจากบ้าน
เพื่อมาชื่นชมฮีโร่ของพวกเขา

" อย่าออกมา! "

เสียงคีธตะโกนดังลั่น

เขาปักดาบลงพื้นสายลมก่อตัวกันเป็นกำแพงกันระหว่างเขากับบ้าน
สายตาเขายังคงตั้งมั่น
จนกว่าคืนนี้จะจบลง เขาจะยืนหยัดอยู่ตรงนี้ จะไม่ให้ใครมาทำร้ายครอบครัวของเขาได้อีกต่อไป

[จบ]

(4)
คีธรวบรวมลมรอบข้างอย่างต่อเนื่อง
และสั่งให้มันควบแน่นกันจนกลายเป็นใบมีด
เขาฟันมันออกไป ตวัดตัดอากาศ
ส่งเสียง “ฉึ่บ!” และของเหลวสีแดงพุ่งกระเซ็นไปทั่วถนน
วินาทีนั้นคีธก็ได้รู้ว่าก้อนที่อยู่ตรงหน้ามันถูกสร้างมาจากเลือด

คีธโจมตีด้วยทุกวิถีทาง จนก้อนเลือดที่น่าขยะแขยงหมดสภาพลง

เขาตวัดเศษเลือดที่ติดอยู่ที่ดาบออก

(+)

(3)

เมื่อเขาเปิดบานหน้าต่างออกดูด้านนอกเพื่อสังเกตสถานการณ์...
กลางถนนที่ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร…
มี "ก้อนของเหลว" ขนาดเท่าบ้าน ขยับอย่างหนืด ๆ น่าขยะแขยง

คีธก้าวออกไปหน้าบ้าน คิ้วของคีธขมวดแน่นทันที เขาหันกลับไปมองพวกหลาน ๆ ที่เริ่มมองเขาด้วยแววตาหวาดกลัว

…มือเขากระชับดาบให้แน่นขึ้น
และหันกลับมาเผชิญหน้ากับก้อนของเหลวปริศนาอย่างแน่วแน่

(+)

(2)

คีธมาถึงบ้านของตนเอง
เขาพุ่งเข้าประตูหน้าบ้านด้วยแรงที่มากพอให้ประตูไม้สั่นสะเทือน
ลมพัดกระแทกหลังจากการใช้เวทเร่งฝีเท้ามา
ทำให้ฝุ่นใบไม้ปลิวว่อนตลอดเส้นทาง
เด็ก ๆ และคนในครอบครัวของเขายังอยู่ภายในบ้านอย่างปลอดภัย

“ทุกคน อยู่กับข้า! อย่าออกไปข้างนอกเด็ดขาด!”

เสียงเขาตะโกนดังลั่นบ้าน
สั่งให้พวกผู้ใหญ่ในบ้านคอยดูเเลเด็ก ๆ

(+)

(1)

จากนั้นเขาก็พุ่งตัวขึ้นสู่หลังคาอย่างคล่องแคล่ว เพื่อให้ได้มุมมองที่กว้างขึ้นกว่าเดิม

คีธมองไปทางทิศที่บ้านของเขาตั้งอยู่

...พบว่ามีก้อนอะไรไม่รู้สีแดง ๆ ขนาดใหญ่ กำลังมุ่งไปทางนั้น

เขาเร่งฝีเท่าให้เร็วขึ้น แล้วถีบตัวพุ่งข้ามหลังคาต่อหลังคา

เพื่อไปสกัดมันให้ทัน

(+)

ไม่พูดพร่ำทำเพลง
สองเท้าเดินหน้า หน้าไม้ขึ้นสาย
เคลื่อนกายเข้าสู่ตัวบ้านด้วยความเงียบกริบ
แล้วเปิดประตู ปัง! ออกทันใด

และภาพที่ได้เห็นก็คือ

[โดนจุมั๊วะห์ jump scare 5555🤣]

หลังจากเขาทำใจได้สักพัก...(ใหญ่) คีธก็เก็บลูกอมหน้าตาแปลกประหลาดใส่ถุงและมัดปากถุงอย่างมิดชิด
'หวังว่ามันคงจะมีประโยชน์ภายหลังนะ(ให้มีเหอะนะ)'
< END >

😱

"... !"

“ให้ตายเถอะ... "
หลังการต่อสู้จบลงด้วยความยากลำบากและเหนื่อย(ใจ) คีธจัดการหินต้องมนต์ทั้ง 8 ได้สำเร็จ มันได้ดรอปของลงบนพื้น สิ่งนั้นคือลูกอมรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาด คีธพลิกลูกอมมาแล้วพบว่า...

คีธถอนหายใจแรง พร้อมพึมพำ
'8 ตัว หิน harassment 8 ตัว นี่ข้าตื่นมาเจออะไรเนี่ยย'

เขาก้าวพลาดไปเหยียบเศษกิ่งไม้ดัง แกร๊ก ทำให้หินต้องมนต์ทั้งแปดตัวหยุดนิ่งและเบนเป้ามาที่เขา

'อะ... ชิบละไง'

คีธถูกบังคับต่อสู้โดยหลีกเลี่ยงไม่ได้

"... วันนี้สิ่งที่แกจะได้** (auto censor) มีแค่ฝาเท้าข้ากับคมดาบเท่านั้นละโว้ยยย-- "

'..นี่ข้าฝันอยู่หรือไม่😐'
พวกมันลอยเอื่อย ๆ พลางหลบตามซอกมุมและแอบตามหลังชาวเมืองอย่างแนบเนียน ก่อนที่จะ..
“มั๊วะห์!”
จุ๊บหัวของชาวบ้าน พวกเขาสะดุ้งเฮือก วิ่งหนีเสียงจุ๊บอย่างตื่นตระหนก พวกมันไล่ harassment สิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบไม่เว้นหน้า ขนาดไก่ในเล้า
ของอาร์เวลล์ยังโดน ในขณะที่อาร์เวลล์เองก็กอดแม่ไก่แน่นหวังให้มันปกป้องเขา (ซึ่งแม่ไก่เองก็ดูจะตกใจจนไข่ออกมาอีกฟอง..)
(+)

ในขณะที่คีธเดินออกไปตรงถนนเขาก็พบเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน
เขาพบกับหินต้องมนต์รูปร่างหน้าตาแปลกประหลาด
"เอ่อ.... หิน? กำลัง ล อ ย อยู่ ???"
พวกมันลอยไปมาอย่างมีระดับอย่างยอดนักจู๊ก หลบสายตาของชาวบ้านและ
สเตลหลังชาวบ้านอย่างแนบเนียน พวกมันไม่มีปีก แต่มีเสียงของพวกมันตอนลอยอยู่ มันดัง...
"มั๊วะห์~"
"มั๊วะห์~"
"มั๊วะห์~!"
คีธผู้ยืนอึ้งเห็นเหตุการณ์ = [ ] =;)