“สายัณห์สวัสดิ์ ไม่ทราบว่าที่ตรงนี้ยังว่างอยู่รึเปล่า?“

เอ่ยกับเพื่อนร่วมชั้นพร้อมด้วยรอยยิ้มบาง สีหน้าเคร่งเครียดและหนังสือกองโตตรงหน้าทำให้ดูเหมือนเธอกำลังทำงานสำคัญทีเดียว

”กำลังอ่านอะไรอยู่เหรอคะ?“

(เค้ามาแล้วค่ะ🥺🥺)

นัยน์ตาสีทับทิมกวาดมองไปตามชั้นหนังสือของห้องสมุด เย็นนี้องค์หญิงตั้งใจมาผ่านค้นหาหนังสือที่น่าสนใจสักเล่ม นิ้วเรียวยาวไล่ตามสันหนังสือจนเจอเล่มที่พอใจ ก่อนจะเดินหน้าหาที่นั่งลง

เดินหาไปได้สักพักก็บังเอิญได้เห็นคนที่พอจะเคยหน้าค่าตากันมาบ้าง จึงตัดสินใจเข้าไปทักทายเพื่อนร่วมชั้นปี

(+)

”และเธอก็ชอบของสวย ๆ งาม ๆ ด้วยเช่นกัน อย่างท่านอีวอนน์ก็คงจะรวมอยู่ในส่วนนี้กระมัง?”

หญิงสาวหัวเราะออกมาเบา ๆ พร้อมเอ่ยชมคนผมสีอ่อน

”จะว่าไป ดอกไม้ดอกโปรดของท่านอีวอนน์คืออะไรเหรอคะ?“

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ท่านอีวอนน์ เรียกฉันว่าแคทเธอรีนเถอะนะคะ”

“แล้วก็ เจ้าก้อนขนของฉันชื่อเมย์ซี่ค่ะ เธอใจดีทีเดียว ฮะ ๆ ดูท่าเธอจะถูกใจท่านอีวอนน์นะ”

ก้อนสีชมพูยิ้มเริงร่า บินวนรอบรุ่นพี่หนึ่งครั้งเป็นการทักทาย

(+)

(ขอปักไว้ก่อนนะคะะ)

“ฮะ ๆ นั่นสินะคะ”

องค์หญิงพยักหน้าเห็นด้วย กลิ่นหอมและสีสันของเหล่าดอกไม้หลากพรรณตรงหน้าทำให้ใครก็ตามที่ได้ชมสบายใจดังเธอว่า

“ดิฉันออกมาเดินเล่นค่ะ”

“เดินไปเรื่อย ๆ ไม่ได้มีเป้าหมายอะไร แล้วก็ได้บังเอิญมาเจอคุณตรงนี้ค่ะ“

หญิงสาวยกยิ้มไมตรีจิตแก่คนตรงหน้า

“ดิฉันลืมแนะนำตัวไป ต้องขออภัยด้วย ฉันแคทเธอรีนค่ะ แคทเธอรีน ชาร์เมณ ปีสาม ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ“

แคทเธอรีนก้าวขาถอยกลับออกมาหนึ่งก้าว ก่อนจะเอ่ยขอโทษคนตรงหน้า

”ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเองก็ต้องขออภัยที่เข้ามาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง“

หญิงสาวก้มศีรษะลงเล็กน้อยตามมารยาทอันความ ก่อนจะชวนอีกฝ่ายพูดคุย

”กำลังชมอะไรอยู่เหรอคะ?“

(ปักนะคะ!)

(มาแปะมือด้วยนะคะะ)

“แหม ๆ แล้วฉันจะปฏิเสธได้อย่างไรกันล่ะคะ?”

น้ำเสียงขี้เล่นเอ่ยตอบตกลงให้กับคำเชื้อเชิญอันดูเป็นทางการของเฮนริเอ็ตต้า

“เป็นเกียรติอย่างยิ่งเพคะ ที่ได้เต้นรำกับองค์หญิง”

“นั่นสินะ เป็นงานที่จัดขึ้นทุกปีอยู่แล้ว คงไม่ต่างจากเดิมนักหรอก“

หญิงสาวหัวเราะเบา ๆ ทอดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างผ่อนคลาย

“เกือบทุกอย่าง… มีของที่ไม่ชอบอยู่ในเมนูด้วยละสิ?”

เคทหันกลับไปมองเพื่อนข้างกาย ก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบอีกครั้งหนึ่ง

“อีกเดี๋ยวคงต้องไปลองดูอาหารสักหน่อย ยิ่งเฮนริบอกว่าอร่อยเกือบทุกอย่างด้วยแล้ว”

(+)

“คู่เต้นรำเหรอ? ฮะ ๆ ด้วยความยินดีค่ะ ฉันเองก็ยังไม่มีคู่เต้นรำเช่นกัน”

เธอตอบตกลงพร้อมกับรอยยิ้มบาง มือขวายื่นหงายออกไปเพื่อเป็นการเชื้อเชิญอีกฝ่าย

”ดิฉันขอเต้นรำกับเลดี้สักหนึ่งเพลงจะได้ไหมคะ?“

(มาแล้วค่า)

“คุณคอร์เดเลีย“

หญิงสาวเรียกชื่อรุ่นน้องพร้อมกับรอยยิ้ม ดีใจที่ได้พบอีกฝ่ายท่ามกลางผู้คนมากมายในงานเลี้ยง

”สายัณห์สวัสดิ์ค่ะ วันนี้ดูดีทีเดียวนะคะ น่ารักไม่เบาเลยล่ะ“

ชุดสีชมพูหวานกับเส้นผมสีแดงนั้นเข้ากันได้เป็นอย่างดี แคทเธอรีนเอ่ยปากชมทั้งชุดและเลดี้ตรงหน้า

(+)

“เธอเองก็ไม่แพ้กัน ดูเดรสนั่นสิ”

ว่าแล้วก็ผายมือไปทางชุดราตรีสีเขียวมรกตอันเข้ากับเฮนริเอ็ตต้าอย่างถึงที่สุด

”ก่อนฉันมางานเป็นอย่างไรบ้าง?“

(ม๊าา)

เมื่อเห็นว่าคนข้างกายเป็นใคร ใบหน้าหวานก็ระบายยิ้มออกมาในทันที

”สายัณห์สวัสดิ์เช่นกัน เฮนริ“

หญิงสาวเอ่ยทักทาย ไม่นึกว่าในงานที่คนเยอะถึงเพียงนี้จะยังได้มีโอกาสพบหน้ากัน

”เหนื่อยอะไรกัน ฉันเพิ่งจะมาถึงเองนะ“

เธอเอ่ยพร้อมกับเสียงหัวเราะน้อย ๆ ก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ

(+)

(ได้เลยค่ะะ)

(น้องงงง😭🫶😭💕💕🫶😭 ปักโรลยังทันไหมคะๆ🥺🥺)

(ได้เลยค่ะะ)