(ไฮโฮ ไฮโฮ โฮ่ๆๆๆ น่ารัก😭💕)

เหนี่ยวรั้ง ผลักดัน

อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นจากการทำงานของประตูปริศนานั่นลากวิเวียนข้ามมายังอีกฝั่งในทันที

ก่อนที่เสียงการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของบางสิ่งจะเกิดขึ้นพร้อมเสียงกระแทกประตูที่ปิดดังตามมา

ไม่ว่าแรงเมื่อครู่จะมาจากอะไร วิเวียนก็รู้สึกขอบใจที่มันอนุญาตให้เธอเพียงผู้เดียวที่ข้ามมายังฝั่งนี้

+

(ฝั่งแคสจบแล้วค่า ขอบคุณที่เล่นกันเยอะเลย เจอกันใหม่เว้นท์หน้านะน้องวิเวียน😭🫳)

เมื่อความมืดกลืนกินเรา เธอคว้าสัมผัสไหนไม่ได้เลย แม้แต่ใบหน้าไม่สบอารมณ์ของเจ้าก็ไม่อาจเห็นได้อีก

เมื่อทุกอย่างกำลังจะลงเอยไปแบบนี้ ไม่ว่าดีหรือร้าย

วิเวียน

"อย่าตาย"

-ฟุ่บ

แผลฉกรรจ์..ไม่ถึงตาย

แต่ราวสติถูกฉุดกระชาก ร่างกายเธอยังรับรู้อันตรายและพยายามบอกให้เธอทำอะไรสักอย่าง..ทว่ามันหนัก

เธอเองก็แบกสภาพอิดโรยมาตลอดวันและคืนจนเสียการควบคุมไปมาก

หูได้ยินถึงสิ่งที่วิเวียนตะโกนบอก มันค่อนข้างน่าตกใจ เพียงฉุดคิดสักนิดสิ่งที่เราสงสัยคงกระจ่างเร็วกว่านี้

...งั้นเหรอ เฉียบแหลมมาก

มือพยายามขยับไปตามที่ควร ใกล้แค่เอื้อม

แต่สัมผัสไม่ถึง

+

ท่ามกลางห้วงร่วงหล่นเธอตระหนักดีว่าทำอะไรบุ่มบ่ามไปไม่น้อย คงโดนสายตาเจ้าอารมณ์จ้องเขม็ง อาจจะโดนว่ากล่าวถากถางด้วย

แต่การได้เห็นวิเวียนรอดพ้นคมเขี้ยวสัตว์ร้ายก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการให้เกิดขึ้น

..ฉะนั้นแล้ว

ความเจ็บที่ร่างกายรับรู้ เลือดที่สาดกระเซ็นในอากาศ ผลของการกระทำ เธอยินดีรับทั้งหมด

เธอเลือกแบบนั้นเอง

+

ในคราวนี้เคลื่อนไหวเร็วยิ่งกว่าความคิดของตน

เจ้ามนุษย์อวดดีนั่น
มันกล้าดียังไงถึงช่วยข้า
ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันมาไม่กี่วันแท้ๆ

ด้านล่างเป็นอะไร?
รังของมันหรือไม่?
แล้วถ้าถูกทรายขังไว้ล่ะ?
หรือเป็นบ่อของพิษสีดำที่อยู่ในปากมัน?

ต้องคล้องโซ่ไว้เผื่อใช้ขึ้นกลับไป
ไม่มีเวลาทดสอบต่อความน่าจะเป็นแล้ว

"หลุมนี่อาจเป็นทางออก จับมือข้าไว้!!!"

แต่ต่อให้มันจะไม่ใช่ ไม่ว่าอย่างไร
เธอจะต้องกลับขึ้นมาให้ได้