"เปโตร"
"ครับ" ชายเจ้าของชื่อตอบรับคำด้วยความสุภาพพลางหันไปหาคุณพ่อกาเบรียลซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก
"วันนี้ดูเหมือนว่าคนข้างบ้านจะกลับดึก ลูกช่วยไปดูน้องหน่อยได้ไหม ?"
"ครับ" เปโตรพยักหน้ารับคำอย่างง่ายดายตามประสาเด็กดีที่ทำตามคำสั่งทุกอย่าง เขาเหลือบสายตามองเวลาบ่งบอกเกือบห้าทุ่มพลางนึกสงสัยว่ากล้าทิ้งเด็กวัยประถมให้อยู่บ้านคนเดียวได้ยังไง
ปู่เปโตรเบื่อชีวิตในโซล เก็บข้าวเก็บของ ลาออกจากงาน ไปซื้อบ้านอยู่ในป่าคนเดียวเงียบ ๆ
ปู่ซื้อของไว้สำหรับ 2 สัปดาห์ หรือออกมาเข้าเมืองแค่เดือนละอย่างมากก็ 2 ครั้ง
ชีวิตช่วงแรกของปู่ก็เป็นไปได้สวย ในป่าไม่มีสัญญาณก็เลยเรียกได้ว่าไม่มีใครมารบกวน แต่ปู่ก็อาศัยใช้ชีวิตแบบตกปลา ปลูกผัก ดูนก เดินป่า ล่าสัตว์ หาอะไรทำคั่นเวลาไปเรื่อยจนกระทั่งตั้งใจจะไปล่ากระต่าย