佐山寺 凱翔|ไกโตะ|ปี3|180 cm |ชมรมเดนโด้
CO-OP MF →DM
(ผปค.ไม่ค่อยว่างค่ะ ตอบช้า)
DOC : http://bit.ly/4biuUPy
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
'ไม่คุ้นเลยแฮะ?'
'เอ๊ะ ใส่ชุดนักเรียนนอนได้ไงเนี่ยเรา'
'เอ๊ะ?'
'แล้วผมเป็นใครเนี่ย?'
'ว่างเปล่าจัง...'
ชุดนักเรียน โต๊ะหนังสือ ตู้เสื้อผ้า
'ไม่เห็นจะนึกออกเลยแฮะ...?'
สายตากวาดมองไปทั่วห้องด้วยความเคยชิน พยายามทบทวนความทรงจำว่าทำไมถึงใส่ชุดนักเรียนนอน ก่อนจะหยุดที่บางอย่างที่ดูสะดุดตาที่สุดในห้อง ทำให้เขาเลือกที่จะเดินไปดูมัน
'ไม่คุ้นเลยแฮะ?'
'เอ๊ะ ใส่ชุดนักเรียนนอนได้ไงเนี่ยเรา'
'เอ๊ะ?'
'แล้วผมเป็นใครเนี่ย?'
'ว่างเปล่าจัง...'
ชุดนักเรียน โต๊ะหนังสือ ตู้เสื้อผ้า
'ไม่เห็นจะนึกออกเลยแฮะ...?'
สายตากวาดมองไปทั่วห้องด้วยความเคยชิน พยายามทบทวนความทรงจำว่าทำไมถึงใส่ชุดนักเรียนนอน ก่อนจะหยุดที่บางอย่างที่ดูสะดุดตาที่สุดในห้อง ทำให้เขาเลือกที่จะเดินไปดูมัน
[ Story 01 ]
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่ตามคำสั่ง รอบกายช่างสงบราวกับถูกตัดขาดจากทุกสิ่ง
ทั้งมืด...และเงียบ... ราวกับว่าสถานที่นี้มีเพียงตัวเขาผู้เดียว
ทว่าในความเงียบนั้นเอง...
' คิซึรุคุง '
+
[ Story 01 ]
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่ตามคำสั่ง รอบกายช่างสงบราวกับถูกตัดขาดจากทุกสิ่ง
ทั้งมืด...และเงียบ... ราวกับว่าสถานที่นี้มีเพียงตัวเขาผู้เดียว
ทว่าในความเงียบนั้นเอง...
' คิซึรุคุง '
+
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
หน้ากากจิ้งจอกถูกสวม สองมือพนม เขาได้ยินเสียงกระซิบหลายเสียง แต่กลับมีเสียงหนึ่งที่รู้สึกคุ้นเคยดังขึ้นท่ามกลางเสียงเหล่านั่น
'ทำไมล่ะ'
และแม้จะพยายามหาว่าเขาเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ไหน เขาก็ไม่สามารถหามันได้เช่นกัน
" 'ทำไม' งั้นหรอ ถ้าถามผม ผมเองก็อยากจะรู้คำตอบเหมือนกัน "
หน้ากากจิ้งจอกถูกสวม สองมือพนม เขาได้ยินเสียงกระซิบหลายเสียง แต่กลับมีเสียงหนึ่งที่รู้สึกคุ้นเคยดังขึ้นท่ามกลางเสียงเหล่านั่น
'ทำไมล่ะ'
และแม้จะพยายามหาว่าเขาเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ไหน เขาก็ไม่สามารถหามันได้เช่นกัน
" 'ทำไม' งั้นหรอ ถ้าถามผม ผมเองก็อยากจะรู้คำตอบเหมือนกัน "
[ โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ | แยกรูท ]
แม้จะยังมึน ๆ งง ๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่อย่างน้อย ๆ ในตอนนี้คิซึรุก็ควรจะประคองสติตัวเองไว้ก่อน
.. ช่างประไร ตอนนี้สิ่งที่ควรทำก็คือการทไความรู้จักกับคนอื่น ๆ นี่นา
เขาเดินมาเงียบ ๆ กระทั่งปลายสายตานั้นพลันเหลือบเห็น [คุณ]
ด้วยความเป็นห่วงเห็นเดินอยู่เหงา ๆ เลยแวะเข้าไปทักทายเสียหน่อย
+
[ โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ | แยกรูท ]
แม้จะยังมึน ๆ งง ๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่อย่างน้อย ๆ ในตอนนี้คิซึรุก็ควรจะประคองสติตัวเองไว้ก่อน
.. ช่างประไร ตอนนี้สิ่งที่ควรทำก็คือการทไความรู้จักกับคนอื่น ๆ นี่นา
เขาเดินมาเงียบ ๆ กระทั่งปลายสายตานั้นพลันเหลือบเห็น [คุณ]
ด้วยความเป็นห่วงเห็นเดินอยู่เหงา ๆ เลยแวะเข้าไปทักทายเสียหน่อย
+
สิ่งที่รบกวนจิตใจฮาคุมีเพียงสถานที่ประหลาดตรงหน้า
—โรงเรียนโชคุไซ และพิธีปฐมนิเทศ เขารู้แค่นั้น
บรรยากาศอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
เขารู้เพียงชื่อของตนเอง ส่วนคำถามว่ามาจากที่ไหน เคยเป็นอะไร กลับไร้คำตอบ ..
เสียงกระซิบดังระงมจากทั่วทุกทิศ จับใจความไม่ได้
' น่าหนวกหูชะมัด… ' เขาคิดเงียบ ๆ อยากออกไปสูดอากาศสักนิดก็คงจะดี
(1 / ? )
สิ่งที่รบกวนจิตใจฮาคุมีเพียงสถานที่ประหลาดตรงหน้า
—โรงเรียนโชคุไซ และพิธีปฐมนิเทศ เขารู้แค่นั้น
บรรยากาศอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
เขารู้เพียงชื่อของตนเอง ส่วนคำถามว่ามาจากที่ไหน เคยเป็นอะไร กลับไร้คำตอบ ..
เสียงกระซิบดังระงมจากทั่วทุกทิศ จับใจความไม่ได้
' น่าหนวกหูชะมัด… ' เขาคิดเงียบ ๆ อยากออกไปสูดอากาศสักนิดก็คงจะดี
(1 / ? )
เพราะความว่างเปล่ากลืนกินจิตใจ
เพราะความ ‘ไม่รู้‘ ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งใด
เขาถึงเดินตามมาที่นี่อย่างง่ายดาย
หน้ากากจิ้งจอกสีขาวーถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่
ท่วงท่าสงบนิ่ง ...หากแต่ลมหายใจ
กลับแรงขึ้นทุกขณะ
เสียงประกาศดังกึกก้อง ทำให้สองแขนของเขายกขึ้นราวกับกำลังถูกบีบบังคับด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว
「 จงพนมมือ...และหลับตาลงเสีย 」
เพราะความว่างเปล่ากลืนกินจิตใจ
เพราะความ ‘ไม่รู้‘ ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งใด
เขาถึงเดินตามมาที่นี่อย่างง่ายดาย
หน้ากากจิ้งจอกสีขาวーถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่
ท่วงท่าสงบนิ่ง ...หากแต่ลมหายใจ
กลับแรงขึ้นทุกขณะ
เสียงประกาศดังกึกก้อง ทำให้สองแขนของเขายกขึ้นราวกับกำลังถูกบีบบังคับด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว
「 จงพนมมือ...และหลับตาลงเสีย 」
" น่าเบื่อสิ น่าเบื่อแน่ๆเลย "
ความรู้สึกพรั่งพรูทวีความรุนแรงเข้ามายังหัวสมอง ใบหน้าบิดเบี้ยวตามแรงที่พอสัมผัสได้
กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว
ความชาปลายนิ้วส่งไปทั่วร่างโปร่ง
ได้เพียงแต่ตื่นตระหนกคนเดียวหลังจบพิธีที่เรียกว่าปฐมนิเทศไป
เสียงกระซิบแว่วยังคงดังไม่พัก
แม้จะวิ่งตรี่ออกมายังนอกอาคารแล้ว
" พอเถอะ พอ พอได้แล้ว ! "
(1/2)
" น่าเบื่อสิ น่าเบื่อแน่ๆเลย "
ความรู้สึกพรั่งพรูทวีความรุนแรงเข้ามายังหัวสมอง ใบหน้าบิดเบี้ยวตามแรงที่พอสัมผัสได้
กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว กลัว
ความชาปลายนิ้วส่งไปทั่วร่างโปร่ง
ได้เพียงแต่ตื่นตระหนกคนเดียวหลังจบพิธีที่เรียกว่าปฐมนิเทศไป
เสียงกระซิบแว่วยังคงดังไม่พัก
แม้จะวิ่งตรี่ออกมายังนอกอาคารแล้ว
" พอเถอะ พอ พอได้แล้ว ! "
(1/2)
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
1 ครั้ง
2 ครั้ง
3ครั้ง…และนับครั้งไม่ได้
กุหลาบผลิดอกทุกครั้งที่ความเจ็บปวดกัดกินแม้เห็นเพียงภาพความทรงจำ
เสียงกระซิบที่ได้ยินก่อนภาพเหล่านั้นไล่ปะทุในความทรงจำ
ช่างเสียดสีจนเธออดยิ้มเยาะใต้หน้ากากเสียไม่ได้
.
.
.
.
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
พิธีปฐมนิเทศจบลง เธอเดินออกมา เสียงกระซิบกระซากชวนอึดอัดใจยังคงดังก้อง ภาพฉากสุดท้าย สายตาที่เฝ้ามองดอกไม้ที่กำลังเฉาลง บนเตียงแคบภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ว่างเปล่า กลิ่นของโรงพยาบาลคละคลุ้งขึ้น ช่างกระอักกระอวน
แต่แล้วความรู้สึกทั้งหมดไม่ได้ถูกแสดงออกมาผ่านสีหน้า มันมีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ ของเธอหลังจากถอดหน้ากากออกน่ะสิ
( 1/? )
พิธีปฐมนิเทศจบลง เธอเดินออกมา เสียงกระซิบกระซากชวนอึดอัดใจยังคงดังก้อง ภาพฉากสุดท้าย สายตาที่เฝ้ามองดอกไม้ที่กำลังเฉาลง บนเตียงแคบภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ว่างเปล่า กลิ่นของโรงพยาบาลคละคลุ้งขึ้น ช่างกระอักกระอวน
แต่แล้วความรู้สึกทั้งหมดไม่ได้ถูกแสดงออกมาผ่านสีหน้า มันมีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ ของเธอหลังจากถอดหน้ากากออกน่ะสิ
( 1/? )
[โรลเปิด]
ทางเดินไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางความเงียบงันหลังจบพิธี
แสงสลัวอาบย้อมร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียน
หน้ากากจิ้งจอกสีแดงประหนึ่งอาบเลือดที่ไม่ถูกชำระล้าง บดบังใบหน้าของเธอไว้ ลวดลายของมันคือเส้นตารางดูแปลกตา
เธอยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆ ยกนิ้วเรียวชี้ตรงมาที่คู่สนทนา
เอาล่ะ มาเริ่มจากคำถามง่ายๆกันดีกว่า..
[โรลเปิด]
ทางเดินไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางความเงียบงันหลังจบพิธี
แสงสลัวอาบย้อมร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียน
หน้ากากจิ้งจอกสีแดงประหนึ่งอาบเลือดที่ไม่ถูกชำระล้าง บดบังใบหน้าของเธอไว้ ลวดลายของมันคือเส้นตารางดูแปลกตา
เธอยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆ ยกนิ้วเรียวชี้ตรงมาที่คู่สนทนา
เอาล่ะ มาเริ่มจากคำถามง่ายๆกันดีกว่า..
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
หลังจากพิธีปฐมนิเทศเมย์เดินออกมาพร้อมคนอื่นๆโดยที่มือซ้ายยังคงถือหน้ากาก ในหัวเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมดเขานึกอะไรไม่ออกจึงได้แต่ยืนเหม่ออยู่ข้างมุมนึงของตึกอยู่อย่างนั้น ใจเขากำลังรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างหายไปแต่ก็นึกไม่ออก
..ความรู้สึกมันเหมือนบางอย่างหายไปครึ่งนึง
(มาบวกทำความรู้จักกันได้นะคะ 🖤)
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
หลังจากพิธีปฐมนิเทศเมย์เดินออกมาพร้อมคนอื่นๆโดยที่มือซ้ายยังคงถือหน้ากาก ในหัวเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมดเขานึกอะไรไม่ออกจึงได้แต่ยืนเหม่ออยู่ข้างมุมนึงของตึกอยู่อย่างนั้น ใจเขากำลังรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างหายไปแต่ก็นึกไม่ออก
..ความรู้สึกมันเหมือนบางอย่างหายไปครึ่งนึง
(มาบวกทำความรู้จักกันได้นะคะ 🖤)
.
.
อยากออกไปเดินรับลมจังเลยนะ..
一 Main story
× docs.google.com/document/d/1...
.
.
อยากออกไปเดินรับลมจังเลยนะ..
一 Main story
× docs.google.com/document/d/1...
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
อัตสึชิมองลงมายังความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งความสมเพชและไร้ซึ่งความสะใจ ราวกับว่าความทุรนทุรายของมนุษย์เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่ง
แต่เมื่อประธานประกาศจบพิธี เขากลับก้าวลงจากเวทีช้า ๆ มุ่งตรงมาหาคุณที่กำลังหอบหายใจถี่หนีจากภาพหลอนของบาปที่เพิ่งเผชิญ
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
อัตสึชิมองลงมายังความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งความสมเพชและไร้ซึ่งความสะใจ ราวกับว่าความทุรนทุรายของมนุษย์เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่ง
แต่เมื่อประธานประกาศจบพิธี เขากลับก้าวลงจากเวทีช้า ๆ มุ่งตรงมาหาคุณที่กำลังหอบหายใจถี่หนีจากภาพหลอนของบาปที่เพิ่งเผชิญ
#SKZ_Shokuharai
ในยามที่ร่างกายดิ่งจมลงสู่ห้วงทะเลลึกอันมืดมิด จนดูเหมือนว่าคุณจะยอมแพ้ให้แก่ทุกสิ่ง
จงตะเกียกตะกายและดิ้นรนต่อชะตาชีวิตที่เหลืออยู่ของพวกเธอต่อจากนี้ซะ
ระยะเวลาเล่น: 1 กุมภาพันธ์ - 7 กุมภาพันธ์
docs.google.com/document/d/1...
#SKZ_Shokuharai
ในยามที่ร่างกายดิ่งจมลงสู่ห้วงทะเลลึกอันมืดมิด จนดูเหมือนว่าคุณจะยอมแพ้ให้แก่ทุกสิ่ง
จงตะเกียกตะกายและดิ้นรนต่อชะตาชีวิตที่เหลืออยู่ของพวกเธอต่อจากนี้ซะ
ระยะเวลาเล่น: 1 กุมภาพันธ์ - 7 กุมภาพันธ์
docs.google.com/document/d/1...
บ้างก็ตัดสินใจเดินทยอยออกไปสำรวจโลกภายนอก
หากตัวเลือกเป็นอย่างที่สอง—
คงมี ‘เขา‘ ที่กำลังยืนเหม่อมองท้องฟ้าอยู่ก่อนหน้า กำลังขวางทางของคุณบริเวณประตูทางออกอยู่
“ไง~”
“อยากคุยกันหน่อยไหมครับ ?“
หนึ่งในคนที่ยังคงวาดยิ้มออกมาได้
คงจะเป็นเขา
( + ตรงนี้ต่อได้นะคะ👉🏻👈🏻 )
บ้างก็ตัดสินใจเดินทยอยออกไปสำรวจโลกภายนอก
หากตัวเลือกเป็นอย่างที่สอง—
คงมี ‘เขา‘ ที่กำลังยืนเหม่อมองท้องฟ้าอยู่ก่อนหน้า กำลังขวางทางของคุณบริเวณประตูทางออกอยู่
“ไง~”
“อยากคุยกันหน่อยไหมครับ ?“
หนึ่งในคนที่ยังคงวาดยิ้มออกมาได้
คงจะเป็นเขา
( + ตรงนี้ต่อได้นะคะ👉🏻👈🏻 )
( มาหาคนโคพอเป็นพิธีค่ะ ! ที่มีน้อยเพราะว่าคิดไม่ออกแล้ว 💔
นอกจากนี้สามารถเสนอเพิ่มเติมได้เลยนะคะ พร้อมไปเคาะแชทมากมาก (。•︿•。)
เฟบ = สนใจโค จะไปหาถึงที่เลยย
รี = ช่วยหาเพื่อน )
( มาหาคนโคพอเป็นพิธีค่ะ ! ที่มีน้อยเพราะว่าคิดไม่ออกแล้ว 💔
นอกจากนี้สามารถเสนอเพิ่มเติมได้เลยนะคะ พร้อมไปเคาะแชทมากมาก (。•︿•。)
เฟบ = สนใจโค จะไปหาถึงที่เลยย
รี = ช่วยหาเพื่อน )
( ใบโคหรอ อยู่ไหนน้า ....
อันที่จริง.....คิซึรุไม่มีใบโคเลยค่ะ แต่ว่าถ้าอยากโคสตอรี่อะไรเป็นพิเศษก่อนหน้าที่จะมาที่นี่สามารถกดเฟบโพสต์นี้หรือทักเดมมาได้เลย ผมจะโดดดึ๋งไปโคด้วยเอง อ่านดอคพิจารณาได้นะ ! )
( ใบโคหรอ อยู่ไหนน้า ....
อันที่จริง.....คิซึรุไม่มีใบโคเลยค่ะ แต่ว่าถ้าอยากโคสตอรี่อะไรเป็นพิเศษก่อนหน้าที่จะมาที่นี่สามารถกดเฟบโพสต์นี้หรือทักเดมมาได้เลย ผมจะโดดดึ๋งไปโคด้วยเอง อ่านดอคพิจารณาได้นะ ! )
กดเฟบ ❤️ = สนใจโค
กดรี 🔀 = ช่วยเรย์จิคุงหาเพื่อน
( สวัสดีค่ะ แวะมาแปะใบโคให้เรย์จิคุง
ตำแหน่งอาจจะมีไม่เยอะ แต่ถ้าอยากโคตำแหน่งอื่นนอกเหนือจากนี้
สามารถมาคุยกันหรือกดเฟบ 🩷 มาได้เลยคับ เดี๋ยวเค้า DMไป☺️
ฝากเอ็นดูเรย์จิคุงด้วยนะคับ ไว้มาเล่นกันตอนมูเปิดน้า )
กดเฟบ ❤️ = สนใจโค
กดรี 🔀 = ช่วยเรย์จิคุงหาเพื่อน
( สวัสดีค่ะ แวะมาแปะใบโคให้เรย์จิคุง
ตำแหน่งอาจจะมีไม่เยอะ แต่ถ้าอยากโคตำแหน่งอื่นนอกเหนือจากนี้
สามารถมาคุยกันหรือกดเฟบ 🩷 มาได้เลยคับ เดี๋ยวเค้า DMไป☺️
ฝากเอ็นดูเรย์จิคุงด้วยนะคับ ไว้มาเล่นกันตอนมูเปิดน้า )
(มิยะไม่มีใบโคเป็นทางการนะครับ สามารถเนียนรู้จักได้เพราะเป็นคนเฟรนลี่+ติ๊งต๊องสุบๆ แต่ถ้าอยากโคสตอรี่ก็มาได้งับ
-คนที่รู้จักก่อนมาที่นี่ ค่อยๆ จำได้ตามสตอรี่คอมมู
-คนที่มิยะไปป่วนบ่อยๆ หมอนี่มันชอบกวน
-มิยะชอบจิ๊กของจากคุณ(แกล้งนั่นแหละ) และเป็นคนขายแว่น (เปล่าผมพกแว่นเยอะยืมใส่ได้มีทุกแบบ)
-อื่นๆ เสนอได้
ฝากด้วยนะค้าบบบ หลังไมค์หรือเฟบได้😞🤌🤌)
(มิยะไม่มีใบโคเป็นทางการนะครับ สามารถเนียนรู้จักได้เพราะเป็นคนเฟรนลี่+ติ๊งต๊องสุบๆ แต่ถ้าอยากโคสตอรี่ก็มาได้งับ
-คนที่รู้จักก่อนมาที่นี่ ค่อยๆ จำได้ตามสตอรี่คอมมู
-คนที่มิยะไปป่วนบ่อยๆ หมอนี่มันชอบกวน
-มิยะชอบจิ๊กของจากคุณ(แกล้งนั่นแหละ) และเป็นคนขายแว่น (เปล่าผมพกแว่นเยอะยืมใส่ได้มีทุกแบบ)
-อื่นๆ เสนอได้
ฝากด้วยนะค้าบบบ หลังไมค์หรือเฟบได้😞🤌🤌)
"เห๋ อะไรอ่า เฮ้อน่าเบื่อจังน้า~"
"แล้วฉันอยู่ตรงนี้ไปทำไม..."
"■ม่■■■ย■■■ซ■ย!!"
---------------------------------
天池 宮矢 | อามาจิ มิยะ | Y.1
... >> บรรยาย
"..." >> พูด
'...' >> คิด
//... >> กระทำสั้นๆ
(...) >> ผปค.
>>โรล/โค >> dm 24/7
"เห๋ อะไรอ่า เฮ้อน่าเบื่อจังน้า~"
"แล้วฉันอยู่ตรงนี้ไปทำไม..."
"■ม่■■■ย■■■ซ■ย!!"
---------------------------------
天池 宮矢 | อามาจิ มิยะ | Y.1
... >> บรรยาย
"..." >> พูด
'...' >> คิด
//... >> กระทำสั้นๆ
(...) >> ผปค.
>>โรล/โค >> dm 24/7