— จุลภาค
เงาของผมยังดูเป็นผมมากกว่าผมเสียอีก
เงาของผมยังดูเป็นผมมากกว่าผมเสียอีก
— Andre Gide
— Andre Gide
ถ้าเขาบอกว่าจำอะไรไม่ได้
มันก็ไม่มีอะไรจะยืนยันเรื่องวันนั้นอีก
มันจะกลายเป็นแค่ความทรงจำของผม
ก่อนจะกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน
และสุดท้ายก็จะกลายเป็นคำพูดเหลวไหล
มันอาจเป็นเรื่องเพ้อเจ้อจริง ๆ ก็ได้
แต่ความรู้สึก ความเจ็บปวด รอยแผล
เสียงกรีดร้องพวกมันกลับจริงแสนจริง
ถ้าเขาบอกว่าจำอะไรไม่ได้
มันก็ไม่มีอะไรจะยืนยันเรื่องวันนั้นอีก
มันจะกลายเป็นแค่ความทรงจำของผม
ก่อนจะกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน
และสุดท้ายก็จะกลายเป็นคำพูดเหลวไหล
มันอาจเป็นเรื่องเพ้อเจ้อจริง ๆ ก็ได้
แต่ความรู้สึก ความเจ็บปวด รอยแผล
เสียงกรีดร้องพวกมันกลับจริงแสนจริง
ถ้าคุณตบหน้าผมข้างหนึ่ง
รอยตบอีกข้างจะอยู่บนหน้าคุณ
และเชื่อผมเถอะ,
มันจะแสบ มันจะแดง
และมันก็ไม่ได้มาจากมือคุณ
ถ้าคุณตบหน้าผมข้างหนึ่ง
รอยตบอีกข้างจะอยู่บนหน้าคุณ
และเชื่อผมเถอะ,
มันจะแสบ มันจะแดง
และมันก็ไม่ได้มาจากมือคุณ
คือชีวิตที่ไม่รั้งเราจากการตามหาชีวิตที่ดี
คือชีวิตที่ไม่รั้งเราจากการตามหาชีวิตที่ดี
ทุกคำพูดทิ้งร่องรอย การกระทำทิ้งบาดแผล เราทำขี้ผึ้งของอีกฝ่ายเหลวเละจนไม่อาจส่องแสงได้ แล้วเรียกการกระทำนี้ว่า “เสียสละ”
ทุกคำพูดทิ้งร่องรอย การกระทำทิ้งบาดแผล เราทำขี้ผึ้งของอีกฝ่ายเหลวเละจนไม่อาจส่องแสงได้ แล้วเรียกการกระทำนี้ว่า “เสียสละ”
ลมหายใจแผ่วเบา
ภายใต้เงาของความตาย
ทั้งแขนขา ทั้งร่างของเขานิ่งสนิท
มีเพียงนัยน์ตาประกายแสง
ที่วูบไหวหลังม่านน้ำตา
เขาต้องลงเอยเช่นนี้ —
เพราะพ่ายแพ้ให้แก่ความรัก
รักอันเจ็บปวด รักอันสับสน
ถึงกระนั้นหากเลือกได้,
เขาขอไม่เปลี่ยนแปลงสิ่งใด
เพราะแผลนี้คือราคาของมัน
และในท้องทะเลแห่งรัก
เรือของเราล้วนต้องอับปาง
ไม่อาจเลี่ยงได้เลย
ลมหายใจแผ่วเบา
ภายใต้เงาของความตาย
ทั้งแขนขา ทั้งร่างของเขานิ่งสนิท
มีเพียงนัยน์ตาประกายแสง
ที่วูบไหวหลังม่านน้ำตา
เขาต้องลงเอยเช่นนี้ —
เพราะพ่ายแพ้ให้แก่ความรัก
รักอันเจ็บปวด รักอันสับสน
ถึงกระนั้นหากเลือกได้,
เขาขอไม่เปลี่ยนแปลงสิ่งใด
เพราะแผลนี้คือราคาของมัน
และในท้องทะเลแห่งรัก
เรือของเราล้วนต้องอับปาง
ไม่อาจเลี่ยงได้เลย
ถ้าผมจะร้องไห้ให้คุณเห็น
ทำเสื้อคุณเปื้อนน้ำตา
ตรงนี้, ในอ้อมแขนของคุณ
บนลาดไหล่ที่ให้ผมหยิบยืม
ผมขอคุณ —
อย่าผลักผมออกไปเลยได้ไหม?
ถ้าผมจะร้องไห้ให้คุณเห็น
ทำเสื้อคุณเปื้อนน้ำตา
ตรงนี้, ในอ้อมแขนของคุณ
บนลาดไหล่ที่ให้ผมหยิบยืม
ผมขอคุณ —
อย่าผลักผมออกไปเลยได้ไหม?
“โปรดอย่าได้กังวลแทนฉัน เพราะฉันได้จากไปแล้วเสียตั้งแต่ก่อนจะสิ้นลม
“และพึงระลึกเสมอว่า, ท่านมิใช่ผู้ลงมือปลิดชีพฉัน หากแต่เป็นผู้ปลดพันธนาการสุดท้ายของฉันด้วยความเมตตาเหลือประมาณ”
— พินัยกรรมของฉันที่ท่านไม่รู้จัก
“โปรดอย่าได้กังวลแทนฉัน เพราะฉันได้จากไปแล้วเสียตั้งแต่ก่อนจะสิ้นลม
“และพึงระลึกเสมอว่า, ท่านมิใช่ผู้ลงมือปลิดชีพฉัน หากแต่เป็นผู้ปลดพันธนาการสุดท้ายของฉันด้วยความเมตตาเหลือประมาณ”
— พินัยกรรมของฉันที่ท่านไม่รู้จัก
”เพราะพระองค์สิ้นพระทัยอยู่บนนั้น บนกางเขนทรงสิทธิ์เหนือโลก เยซูแห่งนาซาเร็ธผู้ก้าวจากความเป็นสู่ความตาย ความตาย — คือสิ่งที่ทำให้พระองค์เป็นพระเจ้า!
”เพราะพระองค์สิ้นพระทัยอยู่บนนั้น บนกางเขนทรงสิทธิ์เหนือโลก เยซูแห่งนาซาเร็ธผู้ก้าวจากความเป็นสู่ความตาย ความตาย — คือสิ่งที่ทำให้พระองค์เป็นพระเจ้า!
— Nuremburg (2025)
— Nuremburg (2025)
“กลิ่นหอมสดชื่นน่ะหรือ?”
“เปล่า, เหม็นเค็มต่างหาก”
“กลิ่นหอมสดชื่นน่ะหรือ?”
“เปล่า, เหม็นเค็มต่างหาก”
“ช่องว่างขนาด 6 ปีแทบไม่ได้ส่งผลอะไรเลย เราพูดภาษาเดียวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน นอนข้างกัน แล้วก็เอากัน
”ผมไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะได้แฟนแก่ แต่แล้วความรักหัวขบถก็พาผมมาพบเขา หัวสมองพร่ำบอกว่าไม่เอาคนนี้ แต่หัวใจมันก็ดื้อแสนดื้อ
“รู้ตัวอีกที — ก็โงหัวไม่ขึ้นซะแล้วสิ“
“ช่องว่างขนาด 6 ปีแทบไม่ได้ส่งผลอะไรเลย เราพูดภาษาเดียวกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน นอนข้างกัน แล้วก็เอากัน
”ผมไม่เคยคิดฝันเลยว่าจะได้แฟนแก่ แต่แล้วความรักหัวขบถก็พาผมมาพบเขา หัวสมองพร่ำบอกว่าไม่เอาคนนี้ แต่หัวใจมันก็ดื้อแสนดื้อ
“รู้ตัวอีกที — ก็โงหัวไม่ขึ้นซะแล้วสิ“
ใจยังเฝ้าฝัน
ดวงจันทร์พราวพร่างแสงดาว
ใจยังเฝ้าฝัน
ดวงจันทร์พราวพร่างแสงดาว
“ผมขอให้ได้อยู่ข้างคุณแม้ในคืนที่ฟ้าไร้ดาว,
คุณล่ะ?”
“ผมขอให้ฟ้าไร้ดาว”
“ผมขอให้ได้อยู่ข้างคุณแม้ในคืนที่ฟ้าไร้ดาว,
คุณล่ะ?”
“ผมขอให้ฟ้าไร้ดาว”