(หลังความร้อนแรงของระเบิด น้องต้องนอนหนาวนะพรี่!!! แต่เห็นพี่เครียดๆไง ก็คลายเครียด + ได้งานด้วย น้องเก่งไหม 🥺🥺🥺)

(งานแต่งอ่าาา เขาแต่งกันครึกโครม ไม่แต่งบ้างอ่อออ รีบ ๆ บอกจะได้รีบเตรียมชุดด หยั่มมามุบมิบ!!

🥺🫵🏻🔥🔥🔥)

(พี่เชิญชวนขนาดนี้ มีเหรอจะไม่ไปเต้นกับพี่)

“ฮ่า!!!!”

เธอเปล่งเสียงดังที่สุดใกล้หูซิกฟรีด พร้อมออกแรงผลักเบา ๆ ที่กลางหลัง หวังให้เขาสะดุ้งและเซไปข้างหน้าเพื่อส่งผลต่อไปสร้างความแตกตื่นให้ฝูงกบพร้อม ๆ กัน

@siegfried-wyh.bsky.social

ในทีแรกเธอไปยืนข้าง ๆ พุ่มไม้ใกล้ตาข่าย หยิบก้อนกรวดก้อนเล็กขึ้นมาโยนเล่นช้า ๆ พลางมองไปทางซิกที่ยังยืนนิ่งอยู่ปลายฝั่ง

เธอยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นผู้เป็นพี่กำลังจริงจัง ซึ่งคาดเดาไม่ยากเลยว่าเรื่องอะไร

จูดิธอาศัยจังหวะนั้นเองก้าวเข้าไปข้างหลังนักลอบสังหารที่โตกว่าอย่างเงียบเชียบ ฝีเท้าเบาหวิวราวกำลังเข้าหาบอสที่ร้ายกาจเวลาอยู่ในดันเจี้ยน

(+)

ขณะซิกฟรีดง่วนอยู่กับการตั้งตาข่าย จูดิธก็ค่อย ๆ ก้าวเท้าไปรอบแนวร่องน้ำอีกด้าน

มือหนึ่งถือกิ่งไม้เล็กไว้ลากบนดิน เพื่อสร้างแนวรอยลากแบบบาง ๆ ประหนึ่งเป็นทางเดินธรรมชาติให้พวกกบตัดสินใจเลือกเดินตาม

และระหว่างนั้นเธอก็ใช้เท้าถีบหินก้อนเล็ก ๆ ไปวางขวางจุดแตกสายเป็นระยะ เพื่อกันไม่ให้ฝูงแยกทิศทาง

จนกระทั่งพื้นที่และกับดักพร้อม…

(+)

"...ภารกิจบดสมุนไพรผ่านแล้ว~” เธอพึมพำ ยิ้มสดใสให้กับเอตวลก่อนจะหลับตาลงพักให้สมกับภารกิจที่ใช้แรงไปแทบทั้งคืนและยาวมาถึงพระอาทิตย์กล่าวทักทาย

เวลานี้…เหลือเพียงนำสมุนไพรไปส่งเพียงเท่านั้น และเมื่อสิ้นสุดหน้าที่สุดท้าย ภารกิจหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วงก็จะถูกเก็บไว้เป็นอีกความทรงจำที่แสนอ่อนโยน

[ END ]

เสียงครกกระทบสากดังเป็นจังหวะต่อเนื่องเคล้าไปกับกลิ่นหอมของพืชแต่ละชนิดที่ผสมปะปนกันไปทั่วห้องและเสียงสนทนาของพี่น้องทั้งสอง

จนในที่สุด! สมุนไพรทั้งหมดก็ถูกบดและแยกกันจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบ

จูดิธทรุดตัวนั่งพิงผนัง ปล่อยให้แขนวางลงข้างลำตัวอย่างหมดแรง

(+)

เมื่อกลับถึงบ้าน จูดิธยืนยันเสียงหนักแน่นให้ทั้งเธอและเอตวลได้พักงีบสักหน่อย หลังจากใช้แรงและความพยายามเก็บสมุนไพรกันมาหลายกระสอบ

จนกระทั่งฟื้นพลังจนมั่นใจว่าไม่เสียสุขภาพแล้วขั้นตอนการบดจึงเริ่มต้นขึ้น
.
.
.
ในระหว่างการบดนั้นจูดิธมักจะหัวเราะเบา ๆ และสนทนากับเอตวลไปพลางโยนกิ่งสมุนไพรลงครกหินให้เขาไปพลาง

(+)

“เรียบร้อย~ ขั้นตอนที่ 1 ผ่าน! ต่อไปก็ต้องบด”

เธอยิ้มกว้างให้เอตวล เข้าไปดันหลังของเขายังทิศทางที่พวกเธอเดินมา

“แต่ก่อนนั้นกลับบ้านพักนิดนึงก่อนดีกว่า~”

“แล้วก็บด บด บด บดให้หมดเลย”

@etoile-wyh.bsky.social

จูดิธยิ้มรับคำให้กำลังใจของเอตวล ก่อนจะเดินแยกไปทางกลุ่ม elderflower ที่บานขาวนวลอยู่ใต้เงาไม้ เธอย่อตัวลงเก็บอย่างระมัดระวัง มือหนึ่งรวบดอก อีกมือเปิดถุงรับไว้ไม่ให้กลีบร่วงกระจาย กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยแตะปลายจมูก ยิ่งย้ำว่าเลือกถูกต้นแน่นอน

เมื่อเก็บจนได้ปริมาณพอเหมาะ เธอก็มัดปากกระสอบอย่างเรียบร้อย หันกลับไปทางเอตวลที่เพิ่งเก็บเสร็จเช่นกัน

(+)

ละจากทางที่ชี้มาสบตาซิก เอ่ยอย่างหยอกล้อเล็กน้อย

“แต่พี่ต้องรับบทยักษ์ใหญ่แล้วล่ะ”

“เดี๋ยวฉันเก็บตกให้”

@siegfried-wyh.bsky.social

“อืมมมมมม ต้อน ใช่แล้ว ต้อน”

จูดิธเงียบไปชั่วครู่แต่ก็ยังส่งเสียงให้รู้ว่าอยู่ในการสนทนา เธอกอดอกไม่คลายแล้วมองจ้องพวกกบเช่นเดิม ก่อนจะชี้ไปยังแนวร่องดินที่มีน้ำขังตื้นอยู่ด้านหนึ่ง

“งั้นพวกเราต้อนไปทางนั้น หาตาข่ายมาดักไว้ดีไหม”

“อาจจะต้องหาทางคุมไม่ให้มันกระโดดไปทางอื่น พวกสมุนไพรกลิ่นแรง ๆ อาจจะพอช่วยได้ในกรณีที่เราทำให้มันตกใจมากจนคิดไม่ทัน”

(+)

(น้องโผล่ แต่โผล่แต่ตัวอักษร รูปยังไม่โผลลลลลล่)

มอทัสทำท่าทีประหลาดไม่แพ้คนตรงหน้านัก เขาพยายามรวบรวมสติ หายใจเข้าออกอย่างผ่อนคลาย

’ ในเมื่อได้ยินแล้ว ก็แล้วไป.. ’

’ จักบ่ายเบี่ยงไปก็มีแต่คำโกหก ’

มอทัสกระแอ้มสองหน แก้เขินอายกับคำพูดตัวเอง ก่อนจะยืดอกสูดหายใจเข้าจนเต็มปอด

นีลอาร์เมาสุราอยู่!! ตื่นมาก็คงลืมเรื่องที่ข้าพูดในคืนนี้ !!!— เพราะฉะนั้น !

“ ตอนนั้น ข้าหมายความที่จะอยู่กับเจ้า .. ”

“ ดั่งคู่ครอง ”

+