กุไม่มีใคร แล้วกุก็ไม่ชอบทำอะไรแบบนี้ อยากทำก็ทำเองดิ จะมห้ช่วยก็บอก มาบังคับกุทำพอกุทำช้าบ้าว ไม่วสใจบ้างมาบ่น กุผิดหรอวะ ละทักมาขอโทษบอกที่พิมก็ไม่ดีจริง ห็รู้นิ คือคำพูดมีตั้งมากมายไม่ร฿้จักพูด แล้วมากดกุด้อบค่ากุ กุเป็นภาระมากเลยสินะ

ครอบครัวที่กุไท่เคยมช้ชีวิตสุขสบาย กุต้องหาเงิสใช้เองตบอด ไปเรียน4ปีที่ผ่านมากุก็หาเงินไปเรียนเองทุกวัน มีแค่ค่าเทอมที่ไ่่ได้จ่ายเอง ที่เหลือกุก็หาเงินใช้เองมาตลอด บอกกุไม่ขวนขวาย เอาเหอะ ตอนตัวเองเรียนได้วันละ150 กุไปเรียนไม่ได้เหี้ยไรเลย

สุดท้ายกุก็กลายเป็นเด็กเอาแต่ใจไม่เอาไหน งานกุก็อยากได้ที่ดีๆ แต่คือพอจะได้ก็ไกล ไม่มีเงินให้กุไปทำงาน แล้วที่ใกล้เขารัยกุมั้ง เงินก็น้อยสัด แล้วบอกอยากมห้กุมีงานดีๆทำ ก็เอาเหอะ ตอนกุออกจากงานทุกคนก็ไม่ได้บอกให้อดทน ที่งี้มาบอกกุไม่ขวนขวาย กุนั่งร้องไก้จะเป็นจะตายบนรถเมล์ คิดอยากฆตตตลอดทาง แต่กุไท่อยากม้ใครมาเดืิดร้อย เลือกได้กุก็ไม่อยากเกิดมาหรอก

แล้ววันที่ไปมอคือไม่อยากจะตื่น กุจะบ้า

หาอยู่❌
ไม่ได้หา✅

เลิกกินชา

แรงยังไม่นอนอีก