โนอาเองก็กันให้คนอื่น ๆ ในทีมถอยห่างออกมา แล้วเจ้าตัวก็เอาแต่ลุ้นอยู่ภายในใจว่า ขอให้อิซางิจำไกเซอร์ได้ที

ส่วนทางด้านไกเซอร์ที่เห็นว่าบรรยากาศเงียบไป และคนตรงหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา เจ้าตัวจึงเตรียมที่จะวิ่งหนีไป

แต่ทว่า...

"เดี๋ยวก่อน! ไกเซอร์ใช่ไหม?" (194)

"ฮึก ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก ๆ เลยยจจัง"
.
.
.
.
.
.
.

ไกเซอร์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืด เจ้าตัวรีบใช้มือควานหามือถือของตัวเองอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็กดไปที่แอปบันทึกเสียง ก่อนที่จะพูดออกไปว่า

"ยจจัง ฉันในวัยเด็กเรียกเด็กคนนั้นว่ายจจัง" (115)

แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ไกเซอร์รู้สึกกลัว หรือตกใจขึ้นมาเลย เพราะไกเซอร์กลับหัวเราะขึ้นมาแทน

"มา-แปรง-ฟัน-กัน-เดี๋ยว-นี้" อิซางิแกล้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำลง ก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าไปกอดไกเซอร์ไว้ แล้วลากให้ไกเซอร์ไปที่อ่างล้างหน้าด้วยกัน (88)

เล่นเลอะโคลนขนาดนี้ ตัวเล็กได้โดนคุณน้าดุแน่!" ซาเอะพูดออกมา โดยที่เจ้าตัวจงใจเลียนแบบเสียงของอิซางิเมื่อกี้นี้

"ซาเอะจัง! รินรินก็อีกคน ไม่ต้องมาหัวเราะเลยนะ!" อิซางิร้องโวยวายขึ้นมา แล้วรินเองก็พูดออกไปว่า

"ช่วยไม่ได้ ก็โยจังมาหัวเราะใส่เราก่อนเอง คอยดูเถอะ สักวันเราจะต้องสูงกว่าโยจังแน่" (42)

พร้อมกับรอยยิ้มอันแสนสดใสที่ส่งมาให้ไกเซอร์

'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ

ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า

รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)