เพราะเธอเห็นแววตาอันแสนสับสนของของมิโกโตะในตอนที่มองซาสึเกะตัวโตสลับกับมองซาสึเกะตัวจิ๋วที่อยู่ในมือ คุชินะจึงรีบคว้าโอกาสที่มิโกโตะกำลังสับสนอยู่นี่แหละในการป้อนข้อมูลเข้าไป

"เดี๋ยวนะ! เธอจะมีลูกที่โตขนาดนี้โดยที่ฉันไม่รู้เรื่องได้ยังไงกัน! ฉันไม่ตลกเลยนะคุชินะ!" (423)

แล้วคุรามะที่อยู่ในตัวคุชินะก็ร้องโวยวายขึ้นมาทันที

[ตัวฉันไม่มีทางที่จะไปญาติดีกับพวกมนุษย์แบบแกแน่! ไอ้ปิศาจจิ้งจอกชั้นต่ำ!]

แล้วคุรามะในตัวนารูโตะก็หัวเราะร่วนออกมา เพราะพอได้มาเห็นตัวเองในอดีตเป็นแบบนี้แล้ว มันก็ทำให้คุรามะรู้สึกว่า ตัวเองได้ผ่านอะไรมาเยอะพอ ๆ กับนารูโตะเลยจริง ๆ (263)

ข้าจึงไม่อาจจัดอิซางิให้อยู่ในคลาส D ได้อีกต่อไป แต่คลาส S ก็ยังไม่คู่ควรกับความสามารถของเขา

หลังจากที่ไปปรึกษาหารือกับเบื้องบนมานานหลายวัน ข้าจึงได้ข้อสรุปมาว่า

คนที่เกิดขึ้นมาในตระกูลอิซางิ พวกเขาทุกคนจะถูกจัดให้อยู่ในระดับ SS ทันที โดยที่ไม่ต้องมีการประเมินก่อน..." (59)

กาอาระพูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเว้าวอนขอร้องให้อีกฝ่ายเห็นใจ ส่วนแววตาของกาอาระเอง เทมาริก็เห็นแต่ความเป็นห่วงและความกังวลในดวงตาคู่นั้น จนในที่สุดเธอก็ยอมพ่ายแพ้ให้กับน้องชายของเธอ

"ก็ได้กาอาระ ให้ตายเถอะ ถ้าฉันไม่เห็นว่าตอนนั้นนารูโตะมันร้องไห้ เพราะนายถูกจับตัวไปนะ

ฉันจะไม่มีทางยอมนายแบบนี้แน่กาอาระ" (226)

"นี่นารูโตะ กาอาระฝากฉันให้ดูแลนายเป็นอย่างดี เพราะฉะนั้นนายไม่ต้องเกรงใจเลยนะ ถ้าอยากลองทำอะไร ก็บอกฉันมาได้เลย" อิรุกะพูดขึ้นมาหลังจากที่ตัวเองกับคนเด็กกว่าก้าวเท้าผ่านประตูใหญ่ของหมู่บ้านนี้เข้ามาได้แล้ว

นารูโตะที่พอได้ยินแบบนี้แล้ว เจ้าตัวจึงเผยรอยยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจ ก่อนที่จะพูดออกไปว่า

"ผมอยากไปกินซูชิสายพานครับพี่อิรุกะ!" (192)

โดยที่แววตาของนารูโตะที่คุรามะตัวจิ๋วเห็นนั้น มันก็เริ่มมีประกายกลับมาบ้างแล้ว

ไม่ได้เป็นแววตาที่มีแต่ความมืดมิด จนทำให้คุรามะรู้สึกหนาวเหน็บได้ถึงขนาดนั้นอีกต่อไป...

ความอบอุ่นเริ่มแผ่ซ่านกลับเข้ามาที่คุรามะอีกครั้ง ซึ่งตัวคุรามะก็ไม่ได้อยากจะยอมรับเลยว่า

ตัวเองชอบจักระของนารูโตะที่เป็นแบบนี้มากกว่าจริง ๆ (83)