8- Tehdit artık askeri olmaktan çok öte siyasi ve jeopolitiktir.
Türkiye’nin güneyinde bir “örgüt” değil, statü kazanmış özerk bir yapı oluşma riski vardır.

Bu tablo doğru okunmazsa, yarın masada olmayan Türkiye olur.

7- Askeri güç hala gerekli ama tek başına yeterli değil.
Geniş ölçekli hamleler, SDG’yi “korunması gereken aktör” haline getirip tanınma sürecini hızlandırabilir.

📌 Caydırıcılık hedefli ve sınırlı olmalı.

6- Semalka/Fişhabur hattı bu yüzden kritiktir.
Türkiye, Bağdat ve Erbil’le birlikte bu hattın SDG’ye meşruiyet ve kaynak üretmesini engellemelidir.

Bu KBY’ye düşmanlık değil, SDG’nin devletleşme yolunu kesmektir.

5- Asıl stratejik tehlike:
SDG’nin Irak’taki Kürdistan Bölgesel Yönetimi (KBY) ile fiili bütünleşmesi.

Birleşme hukuken değil, ticaret + enerji + insan akışı üzerinden fiilen olur.

4- ABD ve Avrupa’ya net mesaj verilmeli:
“DEAŞ’la mücadele ortağı” söylemi siyasi tanınmaya dönüşemez.
Aksi halde fiili özerklik, uluslararası meşruiyet kazanır.

3- Şam’la temas romantik değil, kriter bazlı yürütülmeli:
📌 SDG komuta-kontrolü dağıtılacak
📌 Ağır silahlar bırakılacak
📌 Sınır hattı tek otoriteye bağlanacak
Aksi “entegrasyon” değildir.

2- Türkiye’nin ilk kırmızı çizgisi net olmalı:
📌 Örgütsel entegrasyon değil, bireysel entegrasyon.
Komuta, silah ve güvenlik SDG’de kaldığı sürece bu yapı özerkliktir.

10- Bu tablo geçici değildir.Bu bir “pazarlık”değil,kurumsallaşma sürecidir.SDG fiili özerklik kazanıyor. Özerklik zamanla tanınmaya evrilebilir.Türkiye için tehdit artık askeri değil,siyasi ve stratejktir.Gerçek görülmezse, kararlar sahada değil,masada başkaları tarafından alınır.

9- Türkiye’de aylardır konuşulan “barış süreci” söylemi de bu zemini işaret ediyordu:
Silahlar susar,
yerel yapılar güçlenir,
merkez zayıflar.

Bugün Suriye’de olan, bu modelin bölgesel versiyonudur.

8- Türkiye için en büyük tehlike şudur:
Güney sınırında artık tek bir örgüt değil,
iki ülkede uzanan, özerk yapılardan oluşan bir hat oluşması.

Bu askeri değil, jeopolitik bir tehdittir.

7- Nasıl?
– Ticaret hatları
– Enerji paylaşımı
– İnsan geçişleri
– Ortak siyasi dil
– Ortak güvenlik algısı

Bunlar zamanla iki ayrı yapıyı tek bir Kürt kuşağı gibi gösterir.

6- Kritik nokta:
SDG’nin Irak’ın kuzeyindeki Kürdistan Bölgesel Yönetimi (KBY) ile fiili bağları.

Bugün birleşme hukuken zor olabilir.
Ama fiili birleşme başka bir şeydir.

5- Fiili özerklik zamanla şu sonuçları doğurur:
– Uluslararası heyetlerle dolaylı temas
– “DEAŞ’la mücadele ortağı” söyleminin kalıcılaşması
– Batı’da SDG’nin “yerel yönetim” gibi görülmesi

Bu süreç tanınmaya giden yoldur.

4- Türkiye açısından asıl risk burada başlıyor.
SDG artık sadece askeri bir tehdit değil,
siyasi ve hukuki bir aktör haline geliyor.

Bu aşamadan sonra mesele sınır ötesi operasyon değil,
uluslararası meşruiyet meselesidir.

3- Özerklik kelimesi özellikle kullanılmıyor.
Çünkü “isim” kriz yaratır.
Ama yetkiler özerk bir yapının tüm unsurlarını içeriyor.
Bu bilinçli bir dil tercihi.

2- Bu “gayrı resmi özerklik” ne anlama geliyor?
SDG;
– Güvenliği elinde tutuyor
– Silahlı gücünü koruyor
– Petrol sahalarının güvenliğini sağlıyor
– Cezaevleri ve Hol Kampı’nı kontrol ediyor
– Yerel yönetimlere Şam karışmıyor

Bu tablo özerkliktir.