ศีษระพลันไหวเบา ๆ สัมผัสอุ่นที่ปลายนิ้วแตะลงบนผิวเย็นราวกับ เขาไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าแต่อย่างใดเพียงสงบนิ่ง ก่อนปลายนิ้วอย่างมึนงง ท่าทางของรุ่นพี่ในตอนนี้เหมือนแม่ที่กำลังดุเขาไม่มีผิด

เขาดึงมือหนากลับ แล้วนั่งหลังงองุ้มพร้อมเกาที่ต้นคออีกครั้งจนผิวเริ่มเปลี่ยนสี คิ้วเลิกสูงแววตาเต็มผิดหวังอยู่เบา ๆ ผู้หญิงหน้าตาดีไม่ได้หมายความว่าจะ 'ใจดี'

ทว่าขณะนั้นเอง ที่[คุณ]กลับไปวิ่งต่อ

"แฮ่!! ฮ่าๆๆ ข้าหิว หิวเหลือเกิน ฮ่าๆ"
"มาเป็นอาหารเช้าให้ข้าเถอะนะ ฮ่าๆๆ"

ร่างในชุดโบราณพุ่งออกมาจากพงไม้ กำลังติดสปีดวิ่งด้วยรองเท้าเกี๊ยะ แต๊ก ๆๆๆๆๆ ตามคุณมาอย่างบ้าคลั่ง

#OMTKSS2_Roleplay
#OMTKSS2_วิ่งเพื่อผี
[ เปิดโรล | แยกรูท]

4.30 น. เป็นเวลาผู้เข้าแข่งขันเริ่มออกวิ่งมาได้สักพักหนึ่ง [คุณ] อาจจะกำลังคุณกับเพื่อนใหม่ระหว่างทางอย่างสนุกสนาน จนอาจไม่ได้สังเกตเพื่อนกลุ่มอื่นที่วิ่งมาด้วยกัน ค่อย ๆ ทิ้งระยะห่าง แล้วห่างไปออกเรื่อยๆ จนเลือนหายไปในหมอก ทีละคน ทีละคน...

(พี่กะเทยมีแค่นี้แหละน้องๆ)

(พี่กระเทยมาเทสเงา)

(/โปกมือให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่นั่งข้าง ๆ ยังว่างอยู่ มานั่งคุยกันได้นะ พี่ไม่เกจริงๆ 😌)